Hij viel niet, reed niet lek, maar vooral: Geraint Thomas was gewoon de sterkste

Geraint Thomas en zijn vrouw Sarah Elen Thomas na de tijdrit zaterdag, toen tot hem doordrong wat hij had gepresteerd.Beeld EPA

In de elfde Touretappe veroverde Geraint Thomas het geel. Met stijl. En daarna kwam de Welshman niet meer in de problemen.

Hij wilde zich groot houden, maar toen Geraint Thomas zich zaterdag realiseerde wat hij had bereikt, vloeiden de tranen voor het oog van de hele wereld. Hij, de 32-jarige Welshman, wist na de tijdrit dat hij de Tour de France had gewonnen. “De laatste keer dat ik huilde, was op mijn bruiloft”, stamelde hij.

Drie jaar lang had Thomas, fietsend voor Team Sky, niet gehuild (hij trouwde in 2015). Maar de Ronde van Frankrijk winnen, daar hoorden wel een paar tranen bij. Het is zijn eerste Tourzege, nadat hij als knecht twee ploeggenoten hielp winnen. Sky won al zes keer de Tour de France: met Bradley Wiggins in 2012, Chris Froome in 2013, 2015, 2016 en 2017, en nu dus Geraint Thomas.

Thomas is een renner die tot nu toe nog nooit is gelinkt aan doping. Wiggins raakte jaren na zijn overwinning in opspraak doordat hij voor belangrijke koersen ontstekingsremmers aanvroeg. Froome heeft de salbutamol-affaire net achter de rug. Pas op het laatste moment werd hij vrijgesproken van het overmatig gebruik van dit middel tegen astma.

Sluit ze op!

Is Thomas echt schoon? Het is te hopen. In 2007 was de toen nog jonge Welshman ongekend fel, nadat een teamgenoot bij het toenmalige Barloworld was gepakt op doping. “Als iemand fraudeert, dan krijgt hij toch ook een gevangenisstraf? Er is geen verschil met renners die doping gebruiken om te winnen. Sluit ze op en gooi de sleutels weg.”

Verwacht dat soort uitspraken nu niet meer, zonder daarmee te suggereren dat Thomas doping gebruikt. Een Australische journalist vroeg vrijdag of Thomas iets wilde zeggen wat de twijfel rondom hem kon wegnemen. Zijn antwoord: “Wij trainen heel hard. Er is niets dat ik kan zeggen dat bewijst dat ik geen doping gebruik. Ik moet gewoon doen wat ik doe, en de prestatie zal de tand des tijds doorstaan.”

Thomas is een voormalig baanwielrenner, iemand van wie niet werd gedacht dat hij ooit als eerste de bergen over zou komen. De man die van het Belgische klassiekerwerk (hij won de E3-prijs Harelbeke in 2015) naar het rondewerk ging. Ploeggenoot Wout Poels had voor critici die de opmars van Thomas opmerkelijk vinden, nog wel een verklaring. De Tourwinnaar komt niet opeens aan zijn goede vorm. Hij had alleen de pech dat hij vaak geblesseerd uitviel, aldus Poels, die vaak met zijn vriend Thomas traint in en rond hun woonplaats Monaco.

“Eigenlijk was G al goed in de Ronde van Italië vorig jaar”, aldus Poels. “Toen viel hij tijdens dezelfde crash waarbij Wilco Kelderman een vinger brak. Dat kostte hem een goed klassement. Vorig jaar in de Tour viel hij ook uit, dit jaar had hij de in Tirreno-Adriatico problemen met zijn fiets.”

In de kreukels

Valpartijen en technische problemen die een topprestatie in de weg stonden. Thomas is het wel gewend. Hij lag meerdere malen in de kreukels, met onder meer een gebroken bekken, een gebroken sleutelbeen en een gebroken neus in zijn medisch dossier.

Dit jaar bleef hij in de Tour gevrijwaard van pech. Hij viel niet, reed niet lek. Thomas beheerste het tactische spel (wat in de laatste week vooral bestond uit het volgen van Tom Dumoulin), maar was ook gewoon de sterkste. Hij kwam nooit in de problemen. Niet fysiek, niet mentaal. Hij veroverde in de elfde rit het geel in stijl: met een ritzege op La ­Rosière, de eerste aankomst bergop deze Tour. Een dag later herhaalde hij dat kunststuk met winst op Alpe d’Huez. Voor de tweede keer vóór Dumoulin.

De Nederlander liep alleen in de afsluitende tijdrit wat in op de man uit Cardiff. Chris Froome, de aangewezen kopman van Sky, gaf zijn ambities woensdag op, toen hij voor de laatste finish bergop Thomas had moeten laten gaan. Juist dat moment had Thomas moed gegeven. “Dat iemand die zo goed is kraakt, en ik er dan nog bij zit. Dat gaf me vertrouwen.”

De druk die bij de gele trui hoort kon hij aan. Dat was niet eens het moeilijkste tijdens zijn dagen in het geel. Thomas haalde regelmatig de olympische finale van de ploegen­achtervolging in Londen (2012) aan. Voor eigen volk was dát het moment waarop hij de meeste stress had gevoeld. De Tour, dat kon hij wel aan.

Zaterdag na afloop van de tijdrit kon hij zijn emoties laten gaan. Zijn vrouw was onverwacht langsgekomen. Samen met haar kon hij zijn bijzondere prestatie vieren.

Lees ook: 

Eindwinst voor Dumoulin in de Tour volgend jaar? Niet eens zo'n gekke gedachte

Als Tom Dumoulin volgend jaar vol voor de Tourzege gaat, zal dat Tour-directeur Christian Prudhomme als muziek in de oren klinken. Hij riep al eens: Viens, Tom, viens!

Het Franse wielerpubliek blieft de Sky-ploeg niet zo

Geraint Thomas werd vlak voor de top van de Col de Portet bijna van zijn fiets getrokken. Zijn ploeggenoot Froome kreeg een duw tegen de schouder en een fles vloeistof over het hoofd gegoten. De vijandigheid ten spijt, wist hun Sky-ploeg zich de Tour toe te eigenen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden