Hij bleek toch een gangmaker

Cor Dirven 1922-2014

Kapot was Cor Dirven ervan, toen zeventien jaar geleden plotseling zijn vrouw Corrie overleed aan een hartstilstand. Een jaar lang zag hij het niet meer zitten, maar uiteindelijk besloot hij het leven te leven als nooit tevoren.

Cor kwam in 1922 in het Brabantse Oosterhout als jongste van een arbeidersgezin met zes kinderen ter wereld. Het noodlot sloeg toe toen zijn vader bij een spoorwegongeval om het leven kwam. Cor was zeven en had zijn vader nauwelijks gekend. Zijn oudste broer nam vanaf dat moment thuis de vaderrol op zich. Tegenover zijn eigen kinderen liet Cor later heel weinig over zijn vader los.

Het wegvallen van zijn vader leidde ertoe dat het thuis geen vetpot was en het lag in die jaren voor de hand dat hij na de lagere school geld moest verdienen. Hij kwam als kereltje van 13 terecht bij de Zuid-Nederlandse Zeemlederenfabriek, die in de volksmond bekend stond als het 'Zeemke'. De fabriek, die geruime tijd geleden failliet is gegaan, was toen een van de grootste werkgevers van Oosterhout.

Veel over die tijd heeft hij niet verteld. Het stonk er verschrikkelijk, heeft hij eens gezegd. Lamshuiden werden in die fabriek gesplitst en de kant van het vlees werd gelooid met verschillende middelen, vaak ook urine, om het absorptievermogen van het zeemleer te verhogen. Later kreeg hij minder smerig werk te doen. Hij mocht de lappen opmeten en de kwaliteit beoordelen. Zestien jaar lang hield hij dat vol.

Via een familielid belandde Cor in 1958 bij Shell Pernis. Hij kon daar een aanmerkelijk hoger salaris verdienen. Het werk bestond uit het assisteren van de monteurs, het schoonhouden van de werkplaats en het reinigen van tankopslag. Hij ging met plezier naar zijn werk, maar zijn nieuwe baan had één groot nadeel: hij maakte lange dagen.

Elke dag moest hij naar Rotterdam forenzen en dat betekende om vijf uur uit bed en 's avonds laat weer thuis. Hij ging met de bus, maar de wegen vanuit Oosterhout waren in die jaren nog gebrekkig. Het reizen nam veel tijd in beslag, waardoor de kinderen hem nauwelijks zagen. De opvoeding van de kinderen kwam zo geheel voor rekening van zijn vrouw Corrie de Vet.

Cor had haar leren kennen in Oosterhout. Ze hebben eindeloos gewandeld in de winkelstraat van het plaatsje. Heel af en toe was er geld voor een kaartje voor de bioscoop. Hoelang ze precies verkering hebben gehad voordat zij met elkaar in 1953 in het huwelijksbootje stapten, is niet bekend. Een paar jaar waarschijnlijk.

Van de enorme woningnood had het paar geen last, want de verliefden mochten intrekken bij moeder Dirven. Alle andere kinderen waren inmiddels uit het huis dat ooit door de vader was gebouwd en waarin Cor ook was geboren. Een paar jaar later zou moeder bij een ander kind van haar intrekken.

Cor en Corrie kregen drie kinderen: Jopie (59), Elly (57) en Hennie (55).

Corrie was een vrouw die thuis de broek aanhad. Cor vond dat allemaal best. Hij maakte lange dagen bij Shell Pernis en aan het eind van de dag stond een lekker maal op hem te wachten. De kinderen waren hongerig en wilden graag eerder eten, maar daar wilde moeder niets van weten. Zij stond erop dat de maaltijd met zijn allen werd genuttigd.

undefined

Samen op zwemles

Het leven kende verder weinig rimpelingen en zo kreeg Cor op zijn 61ste de gelegenheid om eerder te stoppen met werken. Shell was altijd een goede werkgever geweest en nooit ging hij met tegenzin naar Rotterdam, maar hij had 48 jaar gewerkt en vond het wel welletjes. Uiteindelijk zou hij nog 32 jaar van zijn pensioen kunnen genieten.

Vanaf het begin genoot hij van de vrije tijd. Samen met zijn vrouw ging hij dingen doen die hij altijd al wilde doen. Zij meldden zich aan voor dansles en later gingen zij met de dansclub verschillende zalen af. Ook gingen zij op zwemles, Corrie wat angstig, maar Cor had er ontzettend veel plezier in.

Dat angstige van Corrie had te maken met hartproblemen waarmee zij kampte. Hoewel zij vlak na het pensioen samen nog wel naar het buitenland gingen, had zij daar op een gegeven moment geen zin meer in. Stel dat er in het buitenland iets zou gebeuren, wat dan?

Zij voorvoelde een beetje wat in 1997 zou gebeuren. Het was op Vaderdag - de kinderen waren langs geweest en weer naar huis - toen zij bezweek. Met een ambulance is zij naar het ziekenhuis gebracht, maar reanimatiepogingen waren tevergeefs. Corrie was overleden aan een hartstilstand.

Voor Cor brak een zwarte tijd aan. Hij was ontroostbaar. Tot dat moment waren zij onafscheidelijk geweest. Als Corrie zei: we gaan boodschappen doen, dan trok Cor zijn schoenen aan en ging blijmoedig mee. Zijn grootste maatje was hij kwijt en dat kon hij moeilijk verwerken. Het regelen van de begrafenis moest hij aan zijn kinderen overlaten.

Die neerslachtige periode duurde ongeveer een jaar. Kennelijk nam Cor toen het besluit om van de rest van zijn leven het beste te maken. Vanaf dat moment kregen Jopie, Elly en Hennie een heel andere vader te zien.

Van een man die altijd aan een leiband had gelopen, veranderde hij in iemand die plotseling initiatieven nam. Hij bezocht in zijn eentje de dansavonden in het wijkcentrum en dat dansen heeft hij tot bijna het einde van zijn leven volgehouden.

Ook vond hij weer de weg naar het zwembad, waar hij na een tijdje aansluiting vond bij een zwemclubje, waar hij grappen en grollen uithaalde. In de altijd in zichzelf gekeerde Cor bleek ook een gangmaker te zitten. Hij maakte in het zwemclubje vrienden die hij op zijn verjaardag altijd trakteerde op een etentje in een restaurant.

undefined

Alleen op vakantie

In het begin van zijn nieuwe leven ging Cor alleen op vakantie. Met zijn auto maakte hij uitstapjes naar Frankrijk, Duitsland en Italië. Ook op die reizen leerde hij weer mensen kennen, met wie hij later contact hield. Toen de jaren wat begonnen te tellen, koos hij voor het reizen met de Ouderenbond en nog weer later - hij werd minder mobiel en had meer zorg nodig - ging hij met de Zonnebloem mee. Twee weken voor zijn overlijden maakte hij nog zo'n tripje.

Dat alles deed hij in relatief goede gezondheid. Af en toe onderging hij een kleine operatie, maar ook een keer een grote. Na hartklachten onderging hij een openhartoperatie voor een bypass. Elke keer herstelde Cor weer en pakte hij het leven met onverminderde energie op.

Het nieuwe leven verbaasde de kinderen wel eens, maar het kwam nooit ter sprake. Bij moeder was hij een lieve, teruggetrokken man die zich veel liet aanleunen en die zich alleen met carnaval van een uitbundige kant liet zien. Bij Corrie voelde hij zich geborgen en in goede handen. Was het misschien een geborgenheid die hij koesterde doordat hij op jonge leeftijd zijn vader had moeten missen?

Cor had vijf kleinkinderen en de drie achterkleinkinderen noemden hem opa-opa. Zijn klein- en achterkinderen zag hij misschien wel vaker dan zijn eigen kinderen. Gek was hij met ze.

De levenslust keerde zelfs terug toen Cor ruim een jaar geleden zijn heup brak. Bij het afstappen van zijn fiets bleef hij met een broekspijp achter een trapper hangen en tuimelde hij om. In het ziekenhuis onderging hij een operatie, maar na zes weken was hij weer thuis. Vervolgens meldde hij zich weer voor het zwemmen.

December vorig jaar kwam een kentering in zijn algehele gezondheid. Een longontsteking ging niet zo maar weg. Ook bleek dat een hartklep lekte, waardoor zijn borstholte zich met vocht vulde. Hierdoor had hij het enorm benauwd. Hoewel Cor 92 was, had hij het er moeilijk mee te accepteren dat het leven er voor hem opzat. Uiteindelijk had Cor een kort ziekbed. Bij zoon Hennie thuis is hij 16 mei rustig overleden.

Cor Dirven werd geboren op 11 januari 1922 in Oosterhout. Hij stierf daar op 16 mei 2014.

Van een man die altijd aan een leiband had gelopen, veranderde Cor in iemand die initiatieven nam

In Naschrift beschrijft Trouw het leven van onlangs overleden bekende of heel gewone mensen. Een tip voor Naschrift? Mail naar naschrift@trouw.nl Of per post naar Trouw/Naschrift, postbus 859, 1000 AW Amsterdam

Huwelijksfoto uit 1953 van Cor en Corrie Dirven.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden