Hier kusten Kees en Rosa

Maak een literaire wandeling door de Jordaan en over de Amsterdamse grachten, in het voetspoor van Kees de Jongen.

’Hij wist dat ze langs de Westermarkt ging; daar zou hij d’r kunnen opwachten; maar ’t was nog veel te dicht bij school. Hij bleef dus langzaam aan de overkant van de gracht wandelen; uitkijken of ze nog niet kwam. En dan, als ze voorbij was, zou-ie d’r op een afstand volgen en zo langzamerhand inhalen Een klein beetje beefde hij, zo gewaagd leek het hem, wat hij ging doen.’

De oplettende lezer herkent in deze kinderlijke overwegingen Kees Bakels, de dromer uit het boek ’Kees de Jongen’ van Theo Thijssen. Dat boek dat we allemaal lazen, enerzijds met ontzag voor de beminnelijke Kees, anderzijds met rode konen – zo waren we zelf vroeger ook!

Peter Paul de Baar, Rob Grootendorst en Jan Roedoe schreven het boek ’Het Amsterdam van Theo Thijssen’, waarin ze twee wandelingen en vijf excursies beschrijven door de Jordaan en over de grachten: het Amsterdam van Theo Thijssen, dat ook het Amsterdam van Kees Bakels was.

Kees is verliefd op Rosa Overbeek en drentelt zo wat in de buurt van de lagere school op de Prinsengracht, in de hoop een glimp van het meisje op te vangen. Het gele spandoek ’Mede mogelijk gemaakt door de kraakbeweging’ zal destijds het schoolpand nog niet hebben gesierd.

Kees weet dan nog niet wat wij al wel weten: dat hij Rosa op een steenworp afstand van de school, tussen Reestraat en Berenstraat, enige tijd later eindelijk zal kussen. Hij heeft het eindelijk voor elkaar: ’Fijnerd, lieverd!’ hoorde hij haar zeggen en hij voelde haar ene arm om zijn hals en haar lippen op zijn wang, vlak naast zijn mond hem kussend, twee, drie keer.’

Deze wandeling voert van Westermarkt naar Rembrandtplein. Onderweg worden we aan de hand genomen langs het kleine leven van Kees, met zijn grote avonturen. Ook langs de turnzaal, waar een vriendje van Kees ’in een gymnastiekvereniging’ is. Kees had het ook wel gewild, met die witte pantoffeltjes en in een witte broek over straat: mooi vond ie dat, die ’reuzenzaal met ééuwig-hoge rekstokken’. Boven de deur van het pand aan de Nieuwe Passeerdersstraat is nog te lezen dat hier de Turnzaal was gevestigd, de functie van het gebouw is niet eens zo erg veranderd, er huist nu een jeugdtheater.

Om de hoek van de Turnzaal ligt de Marnixstraat. Best een lange straat, zo vond ook Kees: ’Want die Marnixstraat was niet mis, hoor, kon je wel voor vier lange grachten rekenen.’ Hier spreekt Kees met zichzelf af hoe hij die lange straat zo snel mogelijk aflegt: ’vier lantaarn-afstanden looppas, één afstand gewoon lopen.’ Het zit hem niet mee, hij treft een hond, een mormel dat duidelijk naar hem loert. ’’t Mormel wóu niet weg, hè. Tien, twaalf afstanden was het al, Kees telde maar niet eens meer; de hele rommel was nu toch in de war, daar was geen inhalen meer aan.’

Een andere illustratie bij Kees’ leven krijgen we aan de Weteringschans, waar mevrouw Bogaerts woonde, misschien op nummer 77, misschien op nummer 95. Die deftige mevrouw Bogaerts heeft de laarzen die ze anderhalf jaar daarvoor bij Kees’ vader bestelde, nog steeds niet betaald en Kees wordt eropuit gestuurd. Hij mag alleen thuiskomen met die 76 gulden 80 op zak. Hij heeft er geen zin in: ’O wee, daar had je ’t naambordje van Bogaerts. Beroerd, hoor.’ Kees’ vrees is onterecht, hij ontvangt zelfs twintig cent fooi.

Ook passeren we het vroegere Hoofdagentschap Eureka Thee, dat misschien model stond voor de firma Stark & Co., waar Kees Bakels jongste bediende werd. Werd er destijds verpakte thee per ons verkocht, nu schenken ze er overwegend cocktails per glas – de beste van de stad.

Niet alleen krijgen we een inkijk in Kees’ leven, ook leren we tijdens deze wandeling over het leven van Theo Thijssen zelf. Aan het einde bijvoorbeeld, als we het beeld van de negentiende-eeuwse staatsman Thorbecke passeren, over wie Thijssens vader in het boek ’In de ochtend van het leven’ plechtig tot zijn kinderen spreekt: ’Ik zal jullie later wel ’s vertellen wie dat geweest is, die Thorbecke, maar onthou maar vast dat het iemand was om je petje voor af te nemen.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden