Hier de Europa

De Nederlandse bark Europa neemt deel aan de Tallship 2000 race van New York naar Boston. Peter Sierksma is aan boord en doet - met tussenpozen - verslag. Deel 1: Paradezeilen in New York.

3 juli

Aankomst op Kennedy Airport. The New York Times opent met een kleurenfoto van het grote Amerikaanse vliegdekschip de U.S.S. John F. Kennedy met op de achtergrond de skyline van Manhattan. Een rijtje mariniers kijkt vanaf het dek naar een ongetuigd tall ship op weg naar de haven. Mooiere opwarmer voor morgen kan niet. Er worden op Sail 2000, het grootste maritieme evenement dat ooit in New York georganiseerd is, 28 000 zeelieden verwacht uit 50 landen, 200 oude zeilschepen en tallships en 40 marineschepen, waaronder de beroemde John F. Kennedy, met aan boord president Clinton. Hij zal op de Hudson, vlak voor de Verrazano-Narrows Bridge, de parade afnemen.

Met z'n drieën nemen we een taxi naar de Europa, de bark die eind april uit Amsterdam vertrok en nu volgens plan in de haven van New York ligt afgemeerd, vlak onder Manhattan bridge. Het geeft een onbeschrijfelijk gevoel als Marijn, de nieuwe arts aan boord, kapiteinsdochter Marije en ik vanaf de brug ons schip beneden in het water zien liggen. De Nederlandse en Amsterdamse vlag in top. Het is een primitief maar overweldigend veroveringsgevoel. Het is, geloof het of niet, de wereld van Peter Stuyvesant die plotseling aan onze voeten ligt. En dan bedoel ik niet het moderne sigarettengevoel, maar dat van een kick die terugvoert naar 1630, toen de Hollanders voor het eerst de Hudson Bay in kwamen zeilen. Maar vooruit, ter relativering dit: de Europa werd ooit gebouwd in Hamburg in het jaar 1911, als een stevige bark die heen en weer voer op de Elbe en de Oostzee. Het schip is 56 meter lang en voert meer dan 1200 vierkante meter zeil.

Het heeft drie masten, een grote, een fokkemast en een bezaan en 24 zeilen. Vol van het idee dat we morgen de parade zullen zeilen, zoek ik mijn hut op.

4 juli

Al vroeg zijn we met de Europa de East river afgevaren richting Lower Hudson Bay, waar we ter hoogte van de beroemde belboei voor de kust van Coney Island voor anker gaan. Hier verzamelen de schepen voor de grote parade. Het is warm en mistig als we om zeven uur The Eagle, het witte vlaggenschip van de Amerikaanse kustwacht, uit het niets zien opdoemen. The Eagle (90 meter lang, 2100 vierkante meter zeil) ligt op pole position. Daarna volgen de Deense Danmark en de Poolse Pogoria, op hun beurt weer gevolgd door het zich luidruchtig met salsamuziek manifesterende Ecuadoriaanse schip de Guayas. Na het Amerikaanse schip The Rose en de Portugese Sagres - met de Columbuskruizen in het zeil - volgt het Nederlandse paradepaardje De Oosterschelde. Op de tiende plaats, komen wij.

Geëscorteerd door een loods van de New Yorkse haven, de onvermoeibare John Doogan en een inspecteur van de kustwacht, Kurt Benson geheten, vaart de Europa ruim twee uur later op richting de Verrazano-Narrows bridge waar de Nassay en de JFK klaarliggen om ons te begroeten. Hoewel de mist niet optrekt en steeds het onweer dreigt kunnen we net een glimp van de president ('Kijk, daar staat-ie, bij dat spreekgestoelte, onder het nummer: 67!') opvangen. Tom, die een paar dagen eerder opgestapt is in Philadel phia en eruitziet als Frank Zappa met zijn lange haren en zijn snorrebaard, is niet onder de indruk. Hij mompelt iets wat lijkt op een citaat van Bob Dylan toen hij zong dat 'even the president of the USA sometimes has to stand naked' (zelfs een president van de Verenigde Staten staat wel eens in zijn hemd). Een Amerikaans meisje, dat via een kennis alleen voor de parade aan boord is gekomen, springt in het net onder de boegspriet vanwaar zij met haar achterste Slick Willy begroet. De president lijkt er niet van onder de indruk; vanaf het vliegdekschip wordt slechts gewuifd en niet geschoten.

Even later passeren we het Vrijheidsbeeld en Ellis Island. Kurt van de kustwacht is zichtbaar geraakt. Tot nu toe heeft hij voortdurend over kanoën in Canada gesproken, maar nu is hij stil. ,,Het is mijn eerste Sailparade'', brengt hij genietend uit. De loods voegt eraan toe dat het ook de mooiste en de grootste parade ooit is. Voor de rest baalt hij een beetje, want hij heeft weinig te doen. Klaas, de kapitein, kent het water en de codes van de parade als z'n broekzak, moppert hij. Maar verder geen wanklank. Hoe kan het anders, met Bruce en zijn vrouw op het dek in hun Sail 92-shirt in de vorm van de Amerikaanse vlag.

We varen langs de westkant van Manhattan. Miljoenen New Yorkers roepen vanaf de kant de schepen toe. Alsof er een oorlog gewonnen is. Alleen de jongere bemanningsleden relativeren de euforie een beetje. Neem Jason Biondi bijvoorbeeld. Hij komt uit Miami, heeft milieuwetenschappen gestudeerd maar wil voor hij een baan vindt eerst de vrijheid beproeven en zit al drie jaar op zee. ,,Dit is een show'', zegt hij. ,,Het is leuk voor de mensen aan de kant. Maar ik vind het saai. Ik wil zo snel mogelijk weer zeilen. Ik wil de mast in, de touwen voelen, mijn handen gebruiken.'' Jorne en Boogie denken er net zo over. Als we na vieren weer bij Pier 36 onder de brug liggen en de menigte zich aan het schip vergaapt, maken zij reclame voor het zeilen. Jorne verkoopt pentekeningen en Boogie zingt de blues op zijn gitaar. Als de avond valt is het alleen nog wachten op het vuurwerk. Het grootste wat er ooit boven New York gehouden is, groter nog dan in 1986 bij de viering van de tweehonderdste verjaardag van de VS. Bruce, de man van het shirt met de stars and stripes, is onder de indruk. ,,Ik word hier zo patriottisch van'', zegt hij eerbiedig. En alsof de duizenden Chinezen aan de kant het horen, volgt er een groot applaus. Uit de vuurbal in de lucht verschijnt een smiley. Breedlachend gaat zij op in de verlichte hemel boven Manhattan. Zulk spektakel verzin je niet.

5 juli

Rustdag. Hutten schoonmaken en wachten op het schema voor de verdere reis. Word het Mystic, Martha's

Vineyard of New Bedford? Ik ben benieuwd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden