Column

Hete tranen in de sneeuw van Oberhof

De Nederlandse tweemansbob crasht tijdens een training op de olympische baan in 2010. Beeld ANP

Topsporters van Nederland met tanende resultaten, maar de aanhoudende droom ooit op de Spelen te staan: geen zorgen. Er is hoop. Als het in je eigen sport niet meer lukt, kun je altijd nog bobsleeër worden. Maar wees er snel bij, want de populariteit groeit.

Waren het vier jaar geleden nog maar enkelen die wilden kijken of ze de bobslee zo hard konden duwen dat ze mee mochten naar Vancouver, dit jaar hebben ze zich bij bosjes aangemeld. Baanwielrenster Willy Kanis, kogelstootster Melissa Boekelman, hordenloopster Judith Vis en allround atlete Sanne Dekker: allemaal vochten ze om het plekje achter piloot Esmé Kamphuis in de tweevrouwsbob.

Blijkbaar is er geen kind in Nederland dat denkt: Weet je wat, voor mij geen voetbal of tennis, ik word bobsleeër. Daarom worden bobsleeërs uit andere sporten gerekruteerd, letterlijk, met scouts langs atletiekbanen tijdens wedstrijden. Zo is bijvoorbeeld jong talent Sanne Dekker ontdekt; drie jaar geleden werd ze door de bondscoach van het bobslee Development Team van de atletiekbaan geplukt en twee jaar geleden deed zij al als remster mee aan de Olympische Jeugdwinterspelen.

Gat in het team
Vier vrouwen en slechts één ticket voor Sotsji. De strijd om achterin de bob te mogen plaatsnemen was zo fel, dat er gisteren een heuse push-off is gehouden, in het Duitse Oberhof. Simpel gezegd: daar werd gekeken wie het hardst duwen kan. Baanwielrenster Willy Kanis deed al niet meer mee, zij was tot verdriet van de andere bobvrouwen in september al afgevallen. Het afscheid toen was hartverscheurend. De vijf vrouwen hadden zo lang en zo intensief samen getraind, dat ze dikke vriendinnen waren geworden. Tranen werden geplengd toen er een gat in het team viel.

Het drama dat zich gisteren in Oberhof voltrok moet nu, twee maanden en nog meer uren trainen verder, dus nog veel groter zijn geweest. Drie vriendinnen, tevens concurrentes, die hun vierde vriendin Esmé een zo hard mogelijke lel moesten geven om te laten zien wie dat ticket voor Sotsji verdiende. Wie wilde Esmé het liefst meenemen naar Rusland in februari? De jonge Dekker, de sterke Boekelman - of toch Vis, die al jarenlang haar bobmaatje is? Ze moet vast een voorkeur hebben gehad. Dat telt in de sport: het goed kunnen vinden met degene met wie je presteren moet. Maar meer nog tellen resultaten.

Hordenloopster én verspringster
De drie meiden moesten dus duwen voor hun leven. Op het eerste gezicht zou je denken dat een kogelstootster het sterkst is. Ik heb Boekelman wel eens ontmoet en ze heeft echt zúlke armen. Maar ze kampt op dit moment met gekneusde ribben na een paar crashes in de bobslee. Dat duwt niet echt lekker. Bovendien komt het niet alleen op duwen met de armen aan. Een bobsleeduwer moet ook explosief zijn in de benen. Dus Boekelman won de duwcompetitie niet. Ook jong talent Dekker duwde niet de beste tijd. Nee, hordenloopster en verspringster Judith Vis mag zich, net als de afgelopen jaren, permanent in de bob achter Kamphuis nestelen. Boekelman kreeg het troostticket: zij mag als reserve mee naar de Winterspelen.

Vriendinnen die concurrenten zijn, de strijd, de hete tranen in de sneeuw van Oberhof; Nederland heeft er nauwelijks iets van meegekregen. Een paar regels in de krant, hooguit. Wat een gemiste kans. So you think you can push a bobsleigh. Het had een fantastisch tv-format kunnen zijn.

 
So you think you can push a bobsleigh. Het had een fantastisch tv-format kunnen zijn
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden