Het zou Van Basten sieren wanneer hij toegaf, dat het gehannes met Sneijder een blunder was.

Tegen Wit-Rusland scoorde Robin van Persie twee keer, maar mocht Wesley Sneijder zich de beste speler van het Nederlands elftal noemen. Was weer eens iets anders. Tijdens het WK behoorde Sneijder tot de slechtste spelers. Daar had hij zelf overigens niet zo veel schuld aan. In Duitsland was Sneijder de marathonloper die zijn sport ineens op kaplaarzen moest beoefenen. Vanaf de eerste wedstrijd op het WK kon ik er met mijn oranje petje niet bij: wat bezielde Marco van Basten om Sneijder, de man die zo bij uitstek geschikt is kort achter de aanval te spelen, op te dragen de achterste middenvelder te zijn? Alleen keeper was nog gekker geweest.

Het zou Van Basten sieren wanneer hij nu eens openlijk toegaf, dat van zijn kant het gehannes met Sneijder op het WK niets anders dan een blunder was. Sneijder als de man ’in de punt naar achter’ was typisch de misgreep van een beginnende coach. Hij was een heerlijkheid van een voetballer, Van Basten, maar kennelijk is het toch nog heel wat anders om de beste voetballers van het land in een logische formatie te laten aantreden. Blijkbaar waren Van Bastens Oranje- c.q. Ajax-maatjes John van ’t Schip, Rob Witschge en Stanley Menzo niet bij machte de eerste man op zijn dwalingen te wijzen. Ernstige zaak, wanneer men bedenkt dat er bij elkaar voor 135 interlands op de coachbank zat.

En dan was er elke avond ook nog telefonisch topoverleg met Johan Cruijff. Die zag waarschijnlijk wél dat het met Sneijder op deze manier niets kon worden, maar Cruijff en Van Basten waren het spoedig eens: Sneijder niet goed? Dat kon alleen maar aan Van Bommel liggen! Die twee vinden namelijk altijd dat het aan Van Bommel ligt.

Terzijde, nu hij woensdag in Eindhoven met zijn 101 interlands in het zonnetje werd gezet, dacht ik bij mezelf: beste Phillip Cocu, had jij als oprechte PSV’er niet eens een keer je mondje kunnen roeren bij dat oneerlijke gedoe rond Van Bommel?

U weet het, ik vond Louis van Gaal een ernstig falende bondscoach, maar als clubtrainer heb ik hem heel hoog zitten. In enkele woorden gaf Louis woensdag op de televisie ook weer aan waar zijn voetbalvisie botst met die Van Basten. Het is weliswaar een wat ingewikkeld verhaal, waarbij nogal wat details aan de orde zijn, maar Louis vatte het kort en bondig samen. Zijn man-meer-situatie op het middenveld werd in het verleden altijd gecreëerd door het inschuiven van een centrale verdediger. Bij het grote Ajax was dat Danny Blind. Op die manier had Ajax in feite een viermansmiddenveld, waarbij Jari Litmanen als de nummer tien de ideale schakel was naar de man in de spits. Soms was dat Kanu, later Kluivert, maar in de finale tegen AC Milan aanvankelijk Ronald de Boer, waardoor de feitelijke twaalfde man Clarence Seedorf rechts op het middenveld kon spelen.

Zolang Van Basten het niet aandurft om het middenveld van achteruit sterker te maken en een nummer tien in het genre van Litmanen een kans te geven, zullen de spitsen bij Oranje een ongelukkig leven hebben. Het maakt niet uit hoe ze heten, Kluivert, Hasselbaink, Makaay, Van Nistelrooij of Huntelaar. Zoals het nu gaat, staat de spits van Oranje op een eilandje. De reddingsbootjes op links en op rechts hebben het al druk genoeg met zichzelf. Linksbuiten Kuijt wilde tegen Wit-Rusland alleen maar naar binnen om zo gauw mogelijk met zijn favoriete rechterbeen op doel te kunnen schieten en in spiegelbeeld gold voor Van Persie hetzelfde. Intussen droom ik van dit elftal: Van der Sar; Boulahrouz, Maduro, Mathijsen, De Cler; Van Bommel, Sneijder, Schaars; Van Persie, Van Nistelrooij (of Huntelaar), Robben. In dit team is Maduro de nieuwe Blind en Sneijder (of Van Persie!) de nieuwe Litmanen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden