Het wordt feesten of vluchten voor Bonfrère

Jo Bonfrère kan straks de populairste man van Nigeria zijn. Maar Jo Bonfrère kan binnenkort ook overhaast het land uit moeten vluchten. Voetbal is in Nigeria belangrijker dan politiek, en winst in de Africa Cup lijkt zelfs belangrijker dan water en brood. Het volk wil de armoede even vergeten. En rekent zich al rijk met de beker.

Zestien landen strijden vanaf vandaag in Nigeria en Ghana om de Africa Cup. Op 13 februari zal de opvolger van titelverdediger Egypte bekend zijn. Er kán maar één winnaar zijn, denken ze in Nigeria. Er mág maar één winnaar zijn: de ploeg van de Limburgse trainer Jo Bonfrère.

De Maastrichtenaar leidde Nigeria in '96 naar olympisch goud. De talenten van toen (Kanu, Oliseh, Babangida, Amokachi en Okocha) zijn opgegroeid, werden sterren bij hun Europese clubs. Maar een logisch vervolg op het succes in Atlanta bleef uit.

,,De ploeg was wereldtop. Maar tijdens het WK in '98 herkende ik ze niet meer. Zijn dit wel dezelfde spelers, vroeg ik me af. Het probleem was dat niet de coach, maar de spelers de baas waren'', zo omschreef Bonfrère het probleem in Voetbal International.

De Joegoslavische wereldreiziger Bora Milutinovic (eerder coach in de VS, Mexico en Costa Rica, nu bondscoach in China) was in Frankrijk de baas van de Super Eagles. Nigeria begon indrukwekkend met overwinningen tegen Spanje en Bulgarije. Maar er ontstond tweespalt, net als vier jaar eerder in Amerika. Na nederlagen tegen Paraguay en Denemarken (4-1) moest de ploeg naar huis.

Milutinovic maakte plaats voor Thijs Libregts. De Rotterdammer won de strijd om de 'erebaan' van tal van andere Nederlandse kandidaten als Ruud Gullit, Henk ten Cate en Ruud Krol. ,,Prachtige uitdaging'', vond Libregts na moeizame onderhandelingen. Libregts onderhandelt momenteel weer met de Nigeriaanse voetbalbond (NFA). Omdat hij nog geld te goed heeft.

Libregts werd na een paar maanden in dienst van de NFA ontslagen. Bonfrère is zijn opvolger. Na zijn vertrek in '96 zei de Limburger: ,,Ik ga nooit meer terug naar Lagos. Er is sprake van desorganisatie en je wordt tegengewerkt door officials en politici die op alles hun stempel willen drukken.''

Bonfrère heeft blijkbaar een kort geheugen. Hij keerde wél terug en zei: ,,Er is veel veranderd. Er komt hier een democratie van de grond. En de voetbalbond opereert ook veel gestructureerder.'' Dat laatste is pure onzin. Dat bleek voor, tijdens en na de aanstelling van Libregts. En dat bleek nog eens begin deze week. Toen werd de voorzitter van de NFA op staande voet ontslagen na een ruzie met de minister van sportzaken, Damishi Sango.

,,Voetbal is in Nigeria de absolute nummer één, belangrijker dan wat dan ook. De meer dan honderd miljoen mensen in dit land kunnen honger hebben, maar als ze voetbal zien dan zijn ze dat meteen voor even vergeten'', aldus Bonfrère.

Nigeria is ingedeeld in groep D en speelt morgen in Lagos tegen Tunesië. De andere tegenstanders zijn Marokko (met Ramzi/Willem II en El Hadriaoui/AZ) en Congo.

Twee jaar geleden, in Burkina Faso, was het een prachtig toernooi met verrassende uitslagen. Daar wordt in Nigeria nu helemaal niet op gerekend. Er kán straks op 13 februari maar één winnaar zijn. Er mág straks maar één winnaar zijn.

In Nigeria woont er geen minister die de (te) hoge verwachtingen tempert, die wat van de loodzware druk wegneemt. Sango: ,,Als de Eagles de finale niet halen is dat een ramp. De president zal me persoonlijk ter verantwoording roepen. En reken maar dat er dan mensen ontslagen zullen worden...'' Het wordt straks feest in Lagos. Of vluchten voor Jo Bonfrère.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden