Het witte bolwerk dat mode heet, wordt eindelijk wat diverser

De show van Louis Vuitton, de mannencollectie voor voorjaar en zomer 2019, ontworpen door Virgil Abloh. Beeld REUTERS

De modewereld wordt opgeschud door een nieuwe generatie ontwerpers. Van het Franse Louis Vuitton tot het Nederlandse Daily Paper. Eindelijk diversiteit in het witte bolwerk.

De modewereld ziet het als een kleine revolutie, de catwalkshow waar eind juni de mannencollectie werd getoond van het prestigieuze modehuis Louis Vuitton. De locatie was klassiek, de tuinen van het Grand Palais des Champs-Élyssées in hartje Parijs, maar verder was alles anders. De nieuwe hoofdontwerper Virgil Abloh is de zoon van Ghanese ouders die naar de Verenigde Staten emigreerden. Hij volgde geen mode-opleiding, hij studeerde architectuur. Hij maakte naam met zijn eigen streetwear-label Off White; denk aan sneakers, hoodies, ruimvallende T-shirts en broeken - niet echt wat de LV-clientèle gewend is.

Behalve modekenners en beroemdheden had Virgil, begin dit jaar bij Louis Vuitton binnengehaald op de mannenafdeling, ook een grote groep modestudenten uitgenodigd. “Ik wil de volgende generatie laten zien dat ik een deur heb open geduwd”, zei hij tegen modeblad Vogue.

Aan het einde van de show, waarin Virgil zijn kenmerkende stijl niet verloochende, kwam de ontwerper zelf over de catwalk om het applaus in ontvangst te nemen. Halverwege werd hij omhelsd door zijn goede vriend, de Amerikaanse rapper en parttime mode-ontwerper Kanye West. Ze hadden het geflikt: twee Afro-Amerikaanse mannen die het witte modebolwerk waren binnengedrongen. Negen jaar geleden hadden ze elkaar leren kennen toen ze stage liepen bij het prestigieuze modehuis Fendi. Volgens Kanye West voerden ze er niet zo veel uit, maar ze hadden het symbolische toegangspasje in handen. Daar smeedden ze hun plan.

Daarna ondersteunden ze elkaar, de roem en contacten van Kanye als artiest (en echtgenoot van mediafenomeen Kim Kardashian) hebben Virgil zeker geholpen. Met de catwalkshow in Parijs lijkt hun doel bereikt. “Ik ben niet in mijn eentje, er komen velen achter mij aan”, voorspelde Virgil.

Denkbeeldig hek

De Amsterdamse ontwerper Abderrahmane Trabsini herkent zich in dit verhaal. “Een black creative director van Louis Vuitton, dat is mooi om te zien. Veel mensen denken: dit is een business die alleen voor een bepaalde komaf is. Nee, het is voor iedereen. Je ziet nu echt meer diversiteit en kleur in de mode.”

Zes jaar geleden begon hij met twee studievrienden het merk Daily Paper. Nu is hun streetwear-collectie te koop in verschillende landen en op straat zie je overal het Daily Paper-logo, een Masaischild met twee gekruiste speren. Het is een verwijzing naar hun Afrikaanse roots. 

Abderrahmane - kortweg Abderr - stamt uit een Marokkaanse familie, Jefferson Osei heeft Ghanese wortels en Hussein Suleiman kwam als kind met zijn ouders uit Somalië.

Net als Virgil Abloh zagen zij een denkbeeldig hek om de modewereld staan. “Het is fascinerend dat iemand zonder mode-opleiding dit heeft kunnen flikken. Wij hebben dat pad ook bewandeld. Virgils voordeel is dat hij de juiste mensen kent. Bij ons is het meer van the bottom af gegroeid.”

Virgil Abloh voor Louis Vuitton. Beeld EPA

De drie vrienden begonnen tien jaar geleden met een blog over mode, design en muziek. “Om ons blog te promoten maakten we een collectie van 150 T-shirts, die we betaalden van onze studiefinanciering.” Ze waren zo uitverkocht. Nu werken er veertig mensen bij Daily Paper, vertelt Abderr in het hippe, net geopende Amsterdamse Soho House - een club voor creatieve ondernemers waar je alleen als lid toegang hebt tot de comfortabele lounge, met uitzicht over de grachtengordel. “Wij zijn zeker een voorbeeld voor een nieuwe generatie; je hebt niet veel geld nodig of een celebrity die jouw kleding draagt.”

Hun gedeelde Afrikaanse achtergrond is heel belangrijk voor de drie vrienden. De ‘African esthetic’ zoals hij het noemt, willen ze uitdragen in hun werk. Wie de kleding van Daily Paper bekijkt denkt misschien niet meteen aan Afrika - het is moderne streetwear, kleding voor jongeren met elementen uit de sport- en werkkleding. Robuust, kleurig. De invloed is subtieler, legt Abderr uit. “In het begin lieten we het nog heel direct zien, met prints op kleding. Nu gaat het meer om het verhaal er omheen.” 

We moeten ook niet meteen aan exotische prints denken als het over Afrika gaat, zegt hij. “Ik las net nog op internet over de Ethiopische skatecultuur, tech is heel groot in Afrika.” Dat willen ze laten zien aan hun jonge doelgroep - Abderr gebruikt zelfs het woord ‘educatie’. “Wij willen onze cultuur embracen, maar wel op een moderne manier. We hebben alle drie een Europese mentaliteit. We maken kleding die wij zelf dragen.”

Virgil Abloh. Beeld EPA

Ze willen niet alleen dingen uit Afrika halen, maar ook brengen, benadrukt hij. Het is nog te ingewikkeld om de productie van de kleding in een Afrikaans land te doen, al zou het drietal dat graag willen. Fotoreportages van hun collecties worden wel in Afrika geschoten. “Met een lokale fotograaf en lokale modellen. Zij kennen de hotspots, niet de clichélocaties die op TripAdvisor staan. Anders ziet het er niet organisch uit.” 

Met organisch bedoelt hij echt, authentiek. Dat vinden de mannen van Daily Paper belangrijk. Bij ieder bezoek aan Marokko leert Abderr weer nieuwe dingen - “terwijl ik er als kind elke zomer naartoe ging.” De klanten waarderen dat verhaal achter de kleding, merkt hij. Ook de mensen die geen Afrikaanse achtergrond hebben. “Elke afkomst draagt onze kleding, dat is echt tof. We representeren Afrika, maar iedereen kan het dragen.”

Heet hangijzer

Snijdt hij daarmee niet een gevoelig punt aan? Cultural appropriation is een heet hangijzer in de modewereld. Het toe-eigenen van andermans culturele uitingen wordt in bepaalde kringen streng afgekeurd. Onlangs woedde er nog een felle discussie over witte modellen die hun haar breaded hadden; een typische zwarte manier van vlechten.

“Dat ligt inderdaad gevoelig”, zucht Abderr en hij neemt de tijd om zijn antwoord te formuleren. “Hoe ik het zie: als je iets haalt uit een bepaalde cultuur, dan moet je dat op de juiste manier crediten. Ik zag laatst op internet een kledingstuk waarop een print gebruikt was uit Lesotho. Maar dat stond er helemaal niet bij.” Dat vindt hij niet goed.

“Ik hou erg van de Japanse cultuur, maar als ik iets gebruik dan zeg ik dat en ik wil er ook veel van weten. Als je een esthetic gebruikt omdat die je bevalt, prima. Maar je moet wel weten waar het over gaat. In Ghana heb je bepaalde tekens die mooi zijn om op kleding te printen, of voor tatoeages. Maar soms hebben ze een negatieve betekenis. Die wil je natuurlijk niet gebruiken.”

Virgil Abloh voor Louis Vuitton. Beeld EPA

Amsterdam is voor het drietal trouwens minstens zo belangrijk als Afrika. “Buitenlandse gasten zijn er best door gefascineerd, wat hier allemaal gebeurt.” Want de Amsterdamse modewereld bruist, Daily Paper is niet het enige streetwear-merk dat aan de weg timmert. Ook Filling Pieces van Guillaume Philibert en de kleding van ontwerper Olaf Hussein doen het goed - ook mannen met wortels in verschillende culturen. Ze zouden concurrenten kunnen zijn, maar ze steunen elkaar juist in hun werk. Via een chatgroep hebben ze bijna dagelijks contact, waar ze ook ter wereld zijn - ze reizen wat af. 

“We hebben allemaal hetzelfde pad bewandeld, we zijn klein begonnen en organisch gegroeid. Alle drie de merken zijn selfmade. Het is een soort familie. Dat zie je niet in Parijs, New York of Londen.” En hun klanten, die zijn ook bijzonder. “De kids hier dragen Nederlandse kleding: Daily Paper, met sokken van Olaf en sneakers van Filling Pieces: ze maken een retailrondje door de stad, langs onze winkels. De streetwear-cultuur in Amsterdam is echt mooi.”

Mannenmode

Even terug naar Parijs. Naast lof was er ook kritiek toen Virgil Abloh benoemd werd bij Louis Vuitton. Het was een makkelijke manier om een jeugdig publiek binnen te halen, met zijn vele volgers op internet en goede contacten in de showbusiness, werd gezegd. Angelo Flaccavento, criticus bij het blad Business of Fashion, zei: “Ik denk dat het kortzichtig is om hoofdontwerpers in te huren op basis van het aantal volgers die ze hebben op sociale media. Het levert op de korte termijn vast succes op, maar als je de hype belangrijker vindt dan het design, is dat op de lange termijn schadelijk.”

Onzin, vindt Abloh zelf. “Ik maak kleding voor echte mensen, die op straat gedragen wordt. Daar haal ik ook mijn inspiratie vandaan.” Daar heeft hij misschien een punt. Bij met name de mannencollecties van de grote modehuizen, hoe briljant en origineel ook, blijft regelmatig de vraag hangen: welke man gaat dit nu eigenlijk dragen?

Virgil Abloh voor Louis Vuitton. Beeld REUTERS

De straat is ook de grote inspiratiebron voor Abderr en zijn compagnons. “Als je het contact verliest met doelgroep ben je het kwijt.” Maar ze mikken ook heel bewust op een hoger segment. “Om te laten zien dat we dat kunnen. Wij maken in a way ook pakken met krijtstrepen, op onze manier.” Hun kleding zou dus op termijn ook in de bankenwereld gedragen kunnen worden, als een nieuwe generatie daar zijn intrede doet? “Waarom niet, ik vind dat fashion geen regels heeft. Je ziet nu al veel mannen die sneakers onder een pak dragen. Maandag moet ik naar een event met als dresscode black tie. Daar kun je mee spelen. Ik ga niet in een net pak met nette schoenen, ik geef er mijn eigen draai aan.” 

Mannen willen best experimenteren met kleding en kleuren, weet hij. “Ze hebben alleen een referentiepunt nodig. Er hoeft er maar één te zijn die het flikt, iemand tegen wie ze opkijken.” Dat rolmodel willen de mannen van Daily Paper best zijn. 

Lees ook:

Naar Kinshasa voor de laatste modetrends

In Kinshasa, mode-metropool in spe, deed de Congolese ontwerper Louison Mbeya al mee aan zestig modeshows. 

Made in Holland-mode is over een tijdje weer heel normaal

Nederland is klaar voor het zelf maken van kleding en schoenen. Rol de naaimachines maar het land in, roepen de makers. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden