Het wijncircus van Albert Heijn

Albert Heijn heeft een van de succesverhalen van het Franse supermarktwezen 'gejat': de Foire aux Vins, ofte wel wijnmarkt. De afgelopen jaren is dit fenomeen in Frankrijk uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend wijncircus. Sterker nog, daar dreigt het zelfs aan zijn eigen succes ten onder te gaan. In het begin waren de prijzen redelijk en konden echte koopjes worden gevonden. De laatste jaren zijn de prijzen van de wijnen, en dan met name de 'grote jongens', de pan uitgerezen, zodat daarbij maar weinig echte koopjes te vinden zijn. Albert Heijn wordt met hetzelfde probleem geconfronteerd. Wijnen van enige naam zijn ook op deze wijnmarkt vrijwel allemaal te duur voor wat ze te bieden hebben. In het licht van de internationale ontwikkelingen mogen prijzen van vijftig, zestig gulden of meer voor een fles niet onlogisch zijn, voor een fles wijn is het gewoon (te) veel geld. Kennelijk zijn er te veel etikettendrinkers.

RONALD DE GROOT

Toch zijn er op deze wijnmarkt interessante koopjes te halen bij de flessen die wat minder in het brandpunt van de belangstelling staan. Een mooi voorbeeld is te vinden bij de serie Rhonewijnen van het huis Audibert & Delas. De duurdere rode wijnen zijn van het matige 1993. Dat is goed te proeven in de Hermitage. Deze wijn (29,95) is gerijpt, open, en mist onmiskenbaar de kracht en volheid die je van zo'n bijzondere appellation mag verwachten. Nee, de Crozes-Hermitage van het goede jaar 1996 (14,95) biedt veel meer waar voor zijn geld. Het is een stevige, wat boerse, kruidige wijn, mooi vol, met goede zuren en aangenaam fruit. Vermeld wordt dat hij op dronk is, maar het is verstandiger om er even geduld mee te hebben. Dit foutje wordt overigens bij meer wijnen gemaakt.

Bij de duurdere Bordeauxwijnen zit wel een enkele wijn met kwaliteit. De Grand Cru Classé Duhart-Milon 1996 uit Pauillac (59,95) is fraai, een elegante jonge Bordeaux, met heerlijk cassisfruit, mooi hout, en wel de nodige stevigheid, met tannines - die moeten zorgen voor zijn houdbaarheid - die zacht en van een goede kwaliteit zijn. Alleen de prijs... Hetzelfde geldt voor de Château Brane-Cantenac 1996 en de Château Prieuré-Lichine 1996. Goed, maar te duur. De Château Branaire en de Château Marquis de Terme moeten als wat minder worden beschouwd. Het leuke zit ook hier bij de 'gewonere' wijnen. Niet van hetzelfde niveau, maar wel heel lekker zijn de Château de Passedieu 1996, Cotes de Bourg (9,95) en Château des Gondats 1995, Margaux (9,95). Deze munten uit door hun aangename fruit en hun soepele smaak, met wat cassis en frisse zuren. De Château des Gondats werd onlangs nog door de Nederlandse Wijnbeurs, een bedrijf dat prat gaat op zijn lage prijzen, voor bijna het dubbele bedrag aangeboden. Een geschikte bewaarwijn is de Château Bel Orme Tronquoy-de-Lalande. Dit is een krachtig glas wijn, met kruidigheid en wat peper, een volle smaak, met nog wat hardheid en droogte; deze zal hij met een paar jaar kunnen afleggen. Ook om te bewaren, maar iets korter, is de Château Gazin Rocquencourt 1996, Pessac-Léognan (18,95), een elegante wijn, met aangenaam hout en een vleugje cassisfruit en een smaak die lekker romig is, met nog iets hardheid. Prima.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden