'Het Westen heeft ons bedrogen'

Russen vieren op het Rode Plein in Moskou de hereniging met de Krim. Beeld reuters
Russen vieren op het Rode Plein in Moskou de hereniging met de Krim.Beeld reuters

Wat bezielt de 'gewone Rus'? Waarom steunt hij het beleid van Poetin? Trouw-correspondent Geert Groot Koerkamp verplaatst zich in de visie van Poetins aanhang. Een fictief relaas, gebaseerd op vele gesprekken met Russen tijdens de Krimcrisis.

Na meer dan twintig jaar kunnen we eindelijk weer trots zijn op ons land. De partijleider van de LDPR Vladimir Zjirinovski heeft het wel mooi gezegd: de terugkeer van de Krim in de Russische moederschoot was het beste nieuws dat we hebben gehoord sinds 1945, even afgezien van de ruimtevlucht van Joeri Gagarin dan. Zo voelt het ook, als een nieuwe dag van de overwinning. We feliciteren elkaar. Het is een historisch moment, dat is zeker.

Eindelijk is er weer iets dat de Russen verenigt. Het jaar begon al goed met de Olympische Winterspelen in Sotsji. Geen goud voor de ijshockeyers, dat was een domper natuurlijk. Maar wel de meeste medailles van allemaal. Bij de Paralympics hebben we de concurrentie helemaal weggevaagd.

En daarna kwam de hereniging met de Krim. De Krim was natuurlijk altijd Russisch. Dat voel je ook als je op de Krim bent. Dit is Rusland. Sebastopol is een door en door Russische stad, en Jalta ook, net zo Russisch als Novorossiisk, Anapa of Sotsji.

Een hoge prijs
Je moet de geschiedenis kennen. Rusland heeft eeuwenlang gevochten om de Krim, vanwaar de Tataren vroeger aanvallen uitvoerden op de Russische vorstendommen, plunderden en slaven maakten. We hebben er een hoge prijs voor betaald. De Krim was een onvervreemdbaar deel van Rusland. En in 1954 heeft Chroesjtsjov het in een opwelling cadeau gedaan aan Oekraïne. Daar had hij het recht niet toe, maar het maakte toen niet veel uit, want we waren toch één land. Maar toen in 1991 alles uit elkaar viel, was de Krim ineens geen Russisch grondgebied meer, maar een provincie van Oekraïne. Is dat soms rechtvaardig? Dat werd beslist over de hoofden van de Russen die er woonden. Hen is niks gevraagd.

Datzelfde gold trouwens voor al die miljoenen Russen in de Baltische staten en Kazachstan. Die voelden zich ineens tweederangs burgers toen de Sovjet-Unie ophield te bestaan en ze wakker werden in een nieuwe, onafhankelijke staat, los van Rusland. Hebben de Russen soms niet Kazachstan ontwikkeld en de steppen ontgonnen? Zonder de Russen had Kazachstan helemaal niet bestaan. Ons land is ons ontnomen.

De Krim is natuurlijk een van de mooiste plekjes op aarde, een echte parel. En die hebben we ons zomaar laten ontglippen. Rusland kon ook niet veel doen. De Sovjet-Unie bestond niet meer, we moesten dansen naar de pijpen van het Westen, dat zich de overwinnaar in de Koude Oorlog waande en zich ook zo gedroeg.

Russen vieren op het Rode Plein in Moskou de hereniging met de Krim. Beeld afp
Russen vieren op het Rode Plein in Moskou de hereniging met de Krim.Beeld afp

De Amerikanen verzekerden ons bij hoog en laag dat ze de Navo niet naar het oosten zouden uitbreiden. De Amerikaanse minister van buitenlandse zaken James Baker bezwoer dat nog in 1989 tegen Michail Gorbatsjov, die dat geloofde, en Bill Clinton deed een paar jaar later hetzelfde tegen Boris Jeltsin, nadat die als eerste president van Rusland het roer had overgenomen. Maar de expansie ging evengoed door. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie trad het ene na het andere Oostblokland toe tot de Navo, en de Baltische staten ook.

'Vrijheidsstrijders'
Het Westen heeft ons bedrogen, net zoals ze later ondanks alle Russische bezwaren doodleuk doorgingen met het werken aan een rakettenschild dat zogenaamd was gericht tegen Iran. Ze staken geen poot uit toen de rechten van de Russen in Estland en Letland met voeten werden getreden, en toen daar Estse en Letse SS-veteranen door de straten marcheerden, hoorde dat kennelijk allemaal bij de 'vrijheid van meningsuiting'. Die soldaten hadden in de oorlog gevochten tegen het Rode Leger en worden in die landen kennelijk beschouwd als 'vrijheidsstrijders'. Dat in Estland, tot grote woede van de Russen daar, een monument voor de gesneuvelde Sovjetsoldaten moest verdwijnen, deerde Europa niet.

En toen de Tsjetsjenen begin jaren negentig begonnen de etnische Russen in hun deelrepubliek te terroriseren, hoorde je in Brussel of Washington niemand klagen over de schending van mensenrechten daar. Maar toen de maat vol was en Rusland nota bene in eigen land eindelijk de orde ging herstellen, kregen we de hele wereld over ons heen vanwege de oorlogsmisdaden die de Russen zouden hebben gepleegd. Jeltsin was daar gevoelig voor, ging onderhandelen met de Tsjetsjenen en tekende uiteindelijk de vrede.

Dat was een vernedering. Ze lachten ons daar op de Kaukasus uit en bleven ons provoceren. Maar Jeltsin was aan de fles en vond het allemaal best. Hij had Rusland al aan de bedelstaf gebracht met zijn geldhervormingen en wilde kapitalisme. Onze spaartegoeden waren ineens niets meer waard. Twintig jaar sparen voor niets.

En dat allemaal dankzij die democraten. Democratie, ha! Wij hebben aan den lijve ondervonden wat dat is. In 1996 hield Jeltsin dankzij zijn oligarchenvrienden maar net het hoofd boven water, maar als president stelde hij op dat moment al niets meer voor. Hij schrok pas wakker toen de Amerikanen in 1999 Joegoslavië gingen bombarderen, diezelfde Amerikanen die altijd de mond vol hebben van het internationale recht.

Lichtpuntje
Eén ding heeft Jeltsin toen wel goed gedaan, dat was die actie van de Russische troepen in Kosovo, toen onze jongens daar in de zomer van 1999 korte tijd het vliegveld van Pristina bezetten als antwoord op de Amerikaanse weigering Russische vredestroepen toe te laten. We lieten eindelijk zien dat we ook militair nog ons mannetje stonden en dat Rusland nog niet helemaal op de knieën was gedwongen. Veel meer zat er toen natuurlijk niet in, maar het was een lichtpuntje in een donkere tijd. Daarna kwamen de Tsjetsjenen weer, met hun aanslagen en ontvoeringen, ze dachten dat het verzwakte Rusland een gemakkelijke prooi was.

Poetin kwam als geroepen, een verschil van dag en nacht met die dronkaard van een Jeltsin. Hij zorgde voor orde en rust, pakte die terroristen in Tsjetsjenië aan en liet ook aan het Westen zien dat ze met ons rekening dienden te houden en ons hoe dan ook nodig hebben. Waar zouden ze zijn zonder onze olie en gas?

Radioactieve stofwolk
En Rusland is en blijft een kernmacht, 'het enige land dat bij machte is de Verenigde Staten te veranderen in een wolk radioactieve stof', zei journalist Dmitri Kiseljov vorige week nog op televisie. Zo is het maar net. Zonder ons was het Westen, was Europa nergens geweest. Wij hebben Europa bevrijd van het fascisme. Zonder ons had Hitler gewonnen.

En nu steunt uitgerekend Europa die fascisten in Kiev. In de oorlog vochten die West-Oekraïners al samen met de Duitsers tegen ons. Ze haten de Russen, en na de overwinning in Kiev wilden ze met geweld hun wil opleggen aan het oosten van Oekraïne en op de Krim. Geen wonder dat veel Russen daar zijn gevlucht. We hebben het allemaal op televisie kunnen zien, hoe die fascisten daar trainen en de Hitlergroet brengen, maar in Europa sluiten ze daarvoor de ogen. Die raddraaiers van de 'Rechtse Sector' of hoe die groepen ook heten zijn opgeleid in speciale kampen die door de Amerikanen zijn opgezet.

Uiteindelijk gaat het het Westen natuurlijk allemaal om Rusland. Oekraïne moet een bruggehoofd worden voor verdere expansie naar het oosten. Als Poetin niks had gedaan, zou er binnen de kortste keren een Navo-basis op de Krim komen, dat staat vast. Dat is ontoelaatbaar. In feite zijn we allemaal een land, Rusland, Oekraïne, de Krim. We hebben een gemeenschappelijke geschiedenis, we zijn eeuwenlang samen geweest en we leven nu in aparte staten, alleen maar omdat een paar mensen in 1991 de Sovjet-Unie om zeep hebben geholpen zonder dat ze daartoe het recht hadden. In het referendum van begin 1991 sprak een grote meerderheid van de bevolking zich uit voor behoud van de Sovjet-Unie, ook de Oekraïners!

Het Westen stelt nu sancties in tegen Rusland, zogenaamd omdat ze opkomen voor de belangen van de Oekraïense burgers en omdat het internationale recht zou zijn geschonden. Laat me niet lachen. Ze meten met twee maten, dat hebben ze altijd gedaan. Kijk eens wat de Amerikanen indertijd hebben uitgehaald in Kosovo, in Irak en Libië, of eerder in Panama en Grenada. Hoeveel doden daarbij zijn gevallen!

Open en eerlijk
Op de Krim is geen schot gelost, alles is heel vreedzaam verlopen dankzij de inzet van talloze vrijwilligers die zich hebben aangemeld om de orde te handhaven. Natuurlijk, Rusland heeft daarbij geholpen en gezorgd dat de situatie daar niet uit de hand liep. Dat was zeker gebeurd als die extremisten uit Kiev de kans hadden gekregen. Nu hebben de mensen op de Krim eindelijk de mogelijkheid gekregen zich uit te spreken in een referendum. Dat is open en eerlijk verlopen, er waren zelfs waarnemers uit Europa die dat hebben bevestigd. Ook de Krim-Tataren hebben behoorlijk actief gestemd, dat hebben we hier op televisie kunnen zien.

De overgrote meerderheid van de bevolking op de Krim wil bij Rusland horen. Waarom zou dat niet legitiem zijn? Is die regering in Kiev soms wel legitiem? Ze hebben de wettig gekozen president verdreven, met geweld. Ze hebben Kiev verwoest, ze plunderen en moorden. Ze hebben meteen na die 'overwinning' het Russisch als staatstaal afgeschaft, dus het is wel duidelijk wat hun werkelijke bedoeling is. Het is niet meer dan logisch dat Moskou hierop heeft gereageerd. Zonder ingrijpen van Rusland was de situatie daar enorm uit de hand gelopen, geen twijfel mogelijk.

De Russen zijn Poetin dankbaar en de mensen op de Krim ook. Binnen de Oekraïne was de Krim een arm, achtergebleven gebied. Er was niets Oekraïens aan, al hebben ze wel met alle macht geprobeerd de Russische invloed daar te verdringen en het Oekraïens als staatstaal op te dringen. Het was in feite een Oekraïense bezetting en daar komt nu gelukkig een einde aan.

Meer dan twintig jaar hebben Russen op de Krim en in Rusland reikhalzend uitgezien naar die hereniging, al geloofde vrijwel niemand dat ooit nog te zullen meemaken. Dat dat nu wel is gebeurd, maakt heel veel los, het is heel emotioneel. Iedereen heeft het erover.

Homobeleid
In het Westen spreken ze van een 'annexatie' van de Krim door Rusland. Onzin natuurlijk, wij weten wel beter. Het Westen wil ons altijd de les lezen. Toen Georgië Zuid-Ossetië aanviel en het Russische leger te hulp schoot waren wij ineens de agressor. Daarna was er ineens van alles mis met het Russische homobeleid. Homo's zouden hier gediscrimineerd worden. Maar wij willen gewoon niet dat onze kinderen blootstaan aan die invloeden uit het Westen. Als wij nou geen gayparade willen dan is dat onze zaak, of niet soms? En als die homo's zich verder koest houden, dan valt niemand hen lastig. Wat ze in de slaapkamer doen, dat moet iedereen zelf weten.

De Krim is nu gelukkig weer in goede handen en dat zal de wereld snel gaan zien. Rusland zal helpen van de Krim een toeristische trekpleister van wereldformaat te maken, dat zijn we aan onszelf en aan de Krim verplicht. En we zijn nu God zij dank ook af van dat eeuwige getouwtrek over de Zwarte Zeevloot. Die is en blijft nu gewoon gebaseerd op Russisch grondgebied. Met sancties maak je ons niet bang, Rusland heeft wel voor hetere vuren gestaan. De Krim is Russisch en zal dat altijd blijven."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden