Review

Het was geen moord, maar een ongeluk

In 'Hier gebeurt nooit wat' van Julie Myerson gebeurt natuurlijk heel wat. Een afschuwelijke moord op Lenny, een jonge vrouw en moeder, en de dood van een kind. Maar de moord wordt nooit opgelost en de dood was een ongeluk. Dat komt niet vaak voor in een thriller. Ik heb ook niet vaak een boek gelezen dat bijna geheel bestaat uit korte dialogen, zoals dit. Het irriteert in het begin soms een beetje, maar allengs raak je onder de bekoring van de schrijfster. Het pleit voor haar dat ze op die doodsimpel lijkende wijze een navrant beeld heeft weten te schilderen van een huwelijk en een leven, die eerst in het ongerede raken, daarna langzaam kapot dreigen te gaan, waarna toch weer een soort catharsis wordt bereikt. Als Lennie is neergestoken op de parkeerplaats en haar hart uit haar lichaam blijkt gestolen gaat haar vriendin Tess bijna te gronde.

In de meeste thrillers zouden na de moord sporen worden uitgezet, waaronder vele valse, die alle personen in de omgeving van het slachtoffer verdacht doen lijken, maar zo gemakkelijk maakt Myerson het zich niet. Tess wordt niet ziek van argwaan, ze verliest bijna letterlijk de grond onder haar voeten. Als dit gebeuren kan, kan er nog veel meer gebeuren en dat blijkt. Ze kan bijvoorbeeld plotseling verliefd of belust raken op een andere man, terwijl ze van de hare innig veel houdt. En dan gebeurt er weer iets verschrikkelijks. Het boek heeft een open einde en het verdient de titel 'literaire thriller' nu eens wel. Het is op de een of andere manier een uiterst moderne roman, geheel het tegendeel van Edward Wrights 'Het Kaartverbond'. Dat speelt in de late jaren veertig van de vorige eeuw in Hollywood en je zou zweren dat het in die tijd is geschreven: het heeft het ritme en de klankkleur van die vervlogen jaren. Knap hoor. De held (of anti-held) John Ray Horn heeft een zekere beroemdheid gekregen door zijn cowboyrollen in B-films. Hij heeft in de Tweede Wereldoorlog gevochten en is door een vechtpartij met een filmmagnaat in de gevangenis beland. Daarna blijven de deuren van de studio's voor hem gesloten en verdient hij een schamele boterham als geldophaler van zijn vroegere tegenspeler, de Indiaan Joseph Mad Crow.

Dan meldt zich een vriend van vroeger: hij heeft in de nalatenschap van zijn vader een aantal afschuwelijke kinderpornofoto's gevonden en een van die kinderen blijkt het dochtertje te zijn van Horns ex-vrouw. Als die vriend kort daarna de dood vindt door de val uit een raam denkt Horn direct aan moord en als hij ontdekt dat zijn vroegere stiefdochter is verdwenen, zet hij alles op alles om een eind te maken aan een sinister complot van rijke pedofielen. Het tempo is rustig, de taal verzorgd, Edward Wright weet een heel tijdvak en een stijl niet alleen van schrijven maar ook van leven op te roepen. Je zou er nostalgisch van worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden