column klassiek & zo

Het was een écht festival

Eva-Maria Westbroek en Jonas Kaufmann op 4 juni.Beeld RV

Het 70ste Holland Festival is er eentje voor de archieven. Officieel afgesloten en de geschiedenis ingegaan. Maar sommige van de daar gepresenteerde topproducties liepen buiten het HF-kader nog gewoon door. 

Zo is 'Salome' van De Nationale Opera en het Koninklijk Concertgebouworkest morgenmiddag en woensdag nog te beleven. Het is weliswaar uitverkocht, maar er komen weleens kaarten terug. De moeite van het proberen waard. Ook Alexei Ratmansky's 'Shostakovich Trilogy' van Het Nationale Ballet was tot gisteren nog drie keer buiten het festival om te zien.

Twee succesvolle producties die er zonder het Holland Festival - de speeldata geven dat aan - vast ook geweest zouden zijn. Meer 'echt' festival was er meteen in het openingsweekend met Monteverdi's uitbundig geestelijke 'Mariavespers' in de seculier-industriële omgeving van de Gashouder en het spetterende galaconcert van Jonas Kaufmann en Eva-Maria Westbroek. Dat waren direct al muzikale hoogtepunten. Over Jonas zometeen meer.

Muzikale tegenvallers waren er ook. Jörg Widmanns spectaculair-virtuoze opera 'Babylon' bleek iets te veel van het goede - te veel van het luide vooral. Over de 'opera's' van Dmitri Koerljandski en Huba de Graaff werd tamelijk vernietigend geschreven en ook in andere disciplines was er tegenvallends. Dat is all in the game van de festivalformule, al kwamen sommige van die tegenvallers hard aan - Romeo Castellucci bijvoorbeeld, of Jude Law.

Muzikaal scoorde het HF aan het eind weer met een geweldig geslaagd concert van het Concertgebouworkest waarin de Fin Piera Inkinen een dirigent van formaat bleek te zijn. György Kurtágs hommage aan Pierre Boulez (over festivalcomponisten gesproken) werd in zijn handen een belevenis, evenals Prokofjevs Eerste pianoconcert waarin de handen van Alexander Gavrilioek op hol sloegen over de toetsen, maar geen nootje misten. 

En een dag later was het in de Proms wederom bal met de uitvoering van Stockhausens 'Mantra' door de broers Jussen. Na Salome, Kaufmann en Monteverdi eigenlijk hét muziale HF-hoogtepunt, omdat het met al die zitzakken ook zo festivallerig aanvoelde. De Jussens, flamboyant doorzichtig gekleed, stalen de show met hun fascinerend virtuoze, hardhamerende spel en hun droogkomische uitstraling. Op planeet Sirius keek Stockhausen toe en zag dat het goed was.

Maar ja, dat concert van Kaufmann en Westbroek. Weergaloos was het, geheel in de traditie waarin het HF supersterren zoals Callas een podium gaf. Als ze samen zongen, zoals in de grote scène uit 'Die Walküre', was er een chemie van jewelste. En in het liefdesduet uit Verdi's 'Otello' zinderde het tussen de twee dat het een aard had. Voor Kaufmann was het een opstapje naar zijn debuut in de hondszware titelrol in Verdi's opera in Londen. De kritieken daar op dat debuut waren goed, maar niet overdonderend.

Afgelopen woensdag was die 'Otello' hier live vanuit Londen in de bioscoop te zien. Uiteraard mis je in de bios de natuurlijke resonantie en draagkracht van de stem, omdat die daar versterkt is. Overdonderend was het misschien net niet, maar tsjonge, wat is die Jonas geschikt voor deze rol. Zijn Desdemona in Londen was Maria Agresta, die luid werd toegejuicht. Maar die chemie tussen Jonas en Eva-Maria, die was er in Londen met Agresta niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden