’Het was doodstil op de dijk, waar je ze normaal hoort zingen’

Trouw kijkt terug op 2006, met mensen die het nieuws haalden. Vandaag: lange-afstandwandelaar Douwine Koopman (29) uit Marknesse was nog nooit zo overstuur als op die fatale eerste dag van de 90ste Vierdaagse van Nijmegen.

„Wandelaars, daar zítten gekke mensen tussen, joh! Daarbij vergeleken zijn mijn vrienden en ik best normaal. Toch moet er wel een stekkertje loszitten als je de Dodentocht van Bornem in België loopt. Honderd kilometer in 24 uur. Daarna hebben we de website zerevoeten.nl opgezet.”

„Met Hemelvaart lopen we de Elfstedentocht, tweehonderd kilometer verspreid over vijf dagen. Het is bijna topsport, in elk geval heel tijdrovend. Van het thuisfront mag ik twee weken per jaar weg, de rest loop ik in de weekeinden. Van die twee weken is er een gereserveerd voor Nijmegen. De Vierdaagse zou ik voor geen goud willen missen.”

„Ook niet na het drama van dit jaar. Ik had een vliegende start, die dinsdag 18 juli, ik was al om tien over half zes weg. De eerste twintig kilometer gingen goed, ik liep al om half tien door Elst. Daar kreeg ik last van de warmte. Had veel tijd nodig om voedsel tot me te nemen, dat vergeten de meesten. En water drinken, even zitten, rust nemen, zoute drop eten. Over de tweede twintig kilometer heb ik zes uur gedaan.”

„Ik had wel hittetraining gehad. We hadden kort daarvoor in Luxemburg twee dagen door de bergen gelopen, bij 30 graden. Maar in Nijmegen speelt de massaliteit en de spanning ook een rol. Veel mensen slapen de nacht voor de eerste dag slecht, want hier leven we een jaar naar toe.”

„Op de Oosterhoutsedijk bij Lent heb ik veel ellende gezien. Mensen vielen bij bosjes. Ik liep met een natte handdoek op mijn kop en aan het begin van de dijk had ik nog een kop thee gedronken, maar veel mensen liepen als zombies. Normaal hoor je ze zingen, maar het was doodstil op de dijk. Sommigen struikelden over hun eigen benen, vielen drie meter naar beneden en bleven onder aan de dijk liggen.”

„Ik ben nog nooit zo overstuur geweest als toen, op de fiets op weg naar mijn logeeradres in Persingen. Daar was de sfeer bedrukt. Ik wist toen nog niet dat er twee doden waren gevallen. Toen bekend werd dat de Vierdaagse werd afgelast, wilden we meteen naar huis. Teleurgesteld, boos, verdrietig, alles door elkaar. Wie zijn zij dan, dat ze ons dit afpakken? Nu besef ik dat ze niet anders konden.”

„De leiding is arrogant geweest. ’Je hoeft ons niks te vertellen, want wij doen dit al negentig jaar.’ Maar als je het weerbericht van internet haalt, speel je met 45.000 mensenlevens. Nu komt er een eigen weerman en er komen borden langs de route om de wandelaars op de hoogte te houden. Dat is goed, want velen hebben zich op het laatste stuk overbelast. Vanaf de dijk zie je Nijmegen liggen. Wie dan laat is, spreekt zijn laatste krachten aan om de finish nog te halen, want niets is zo verschrikkelijk als op de eerste dag uitvallen. De Vierdaagse lopen heeft toch prestige in wandelend Nederland.”

„Het herinneringskruisje is heel stijlvol: een zonnetje omringd door druppels, dat kunnen tranen zijn of zweetdruppels. Ik ben blij dat ik het heb gekregen, want ik heb hem toch gelopen. Zij zijn gestopt, ik niet.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden