Het wachten was op het Spaanse gouden uur

null Beeld Trouw
Beeld Trouw

De costa’s, dat weten we nu wel. Nee, dan het paradijsje dat je ontdekt als je zoon aan een Spaanse blijft hangen. Of een laat ontbijt.

Redactie

Kunstenaarsdorp

Cómpeta heeft ons hart gestolen
We verbleven van maart tot juni 2018 in Andalusië aan de rand van het schilderachtige witte Moorse kunstenaarsdorp Cómpeta waar we een Finca hadden gehuurd. We zaten op 683 meter hoogte, omringd door bergen en mooie valleien en een prachtig uitzicht op de Middellandse zee .

Cómpeta is een lust voor het oog vooral vanwege het beroemde ‘gouden uur’: voor zonsondergang zet de zon de stad en de hele omgeving in een gouden glans, Cómpeta omarmde ons vanaf de eerste dag. De romantische smalle en soms steile straatjes, pleintjes en doorkijkjes met de fraaiste mozaïek tegeltableaus en overdadige bloemenpracht met het centrale plein, de Plaza Almijara, waar je op terassen aan de voet van de kerk heerlijk van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat kunt vertoeven. Je ziet aan alles dat het dorp floreert.

We waren geraakt door de vriendelijkheid en het respect voor elkaar. Ouderen en mensen die in andere maatschappijen misschien buiten de gemeenschap worden gehouden zijn er in Cómpeta volledig deel van.

Het dorp kenmerkt zich verder door de vele kleine onderneminkjes, met elk een toereikend (misschien wel bescheiden) inkomen. De bewoners groeten iedereen. We hebben er gewoon heimwee naar.

Onne en Edith de Vries Talma, Zeist

Asturias

Wij hebben Asturias leren kennen, doordat onze zoon negen jaar geleden naar Oviedo vertrok om daar zijn geluk als wielrenner te beproeven.

“Hij komt met een Spaanse schone terug”, zeiden we gekscherend tegen elkaar. Hetgeen inderdaad geschiedde.

Zodoende hebben wij sindsdien dit aan de noordkust van Spanje gelegen berglandschap driemaal bezocht. Je kijkt er je ogen uit. Op diverse uitkijkpunten waan je je in de Alpen met in het voorjaar de besneeuwde bergtoppen van de Picos de Europa. Maar draai je een halve slag, dan kijk je uit over de zee, die een handvol kilometers verderop ligt.

Asturias afficheert zichzelf met de slogan Paraiso natural, het natuurlijke paradijs. En daar is geen woord van gelogen!

Bert Breed, Leiden

Deense doggen

Het is alweer een jaar of tien geleden dat ik er was, maar op internet zie ik dat het hotel nog geen klap veranderd is: Els Jardins De La Martana. ‘Hotel’ is eigenlijk een groot woord: eerder een imposant, ietwat vervallen landhuis waar je kunt logeren. Het is strategisch gelegen bij de Romaanse brug en stadspoorten van het charmante Catalaanse stadje Besalu.

Op weg naar onze kamer moesten we door de privévertrekken van de bewoonster - zalen met krakende vloeren en antieke meubels - waar altijd twee lome Deense doggen in het halfduister lagen te snurken. Ontbijt op het dakterras dat uitkeek op de weelderige tuin en omliggende bergen. Uitslapen was een pre: dat deed de eigenaresse zelf namelijk ook, voor vroege vogels was het niet erg geschikt.

Pieter van den Hurk, Amsterdam

Lees ook:

Wilderniservaringen uit Zweden: 'Je hoeft echt niet helemaal naar Lapland'
Gigantisch, uitgestrekt Zweden: u deelde uw wilderniservaringen, berk, den en steen, zeeleeuwen en vogels, rendieren die voor je uit lopen, het slot van Hamlet, Rune de sluiswachter en een bijzonder beeldenpark met een Nederlands tintje.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden