Het wachten is op een dodelijke crash

Er is geen wielerevenement dat meer tv-aandacht krijgt dan de Tour de France. De Giro d'Italia of de Vuelta a Espana zijn dwergen vergeleken met de Franse reus. Dat is geen toeval, maar een journalistieke keuze. Door die keuze zijn de Tour-renners uitgegroeid tot helden van epische omvang. Als ze vallen, staan ze zwaar gehavend weer op en rijden verder. Ook al hebben ze een gescheurde nier en milt, gebroken ribben en gekneusde longen zoals Wout Poels. Hij ligt nu, levensgevaarlijk gewond, op de intensive care. Of zoals Bauke Mollema, die, in zijn eigen woorden, 'verrot' over de finish ging.

Na de massale crash in de zesde etappe tussen Épernay en Metz, vroeg ik me af: zouden de renners zich ook zo onverantwoord hebben gedragen als er minder mediadruk was? En: zou Hilversum zich afvragen of het een aandeel heeft in de valpartij van de Nederlandse renners? De eerste vraag is moeilijk waterdicht te beantwoorden, ofschoon de tv-camera's ongetwijfeld een rol hebben gespeeld. De tweede vraag is makkelijk. Het antwoord luidt: nee.

Mart Smeets is in 'De avondetappe' diep onder de indruk van de slachting, maar vooral vanwege de heroïek. "Dit is krak, krak, krak", roept hij lyrisch. "Dit is een dubbele, nee een triple krak. En dit is Johhny Hoogerland die zegt: kijk m'n fiets. Maar er is nog veel meer te zien. Dit is het drama van vandaag. Dit is ellende tot in de derde macht." Even later komt een foto van de ravage in beeld met een zwaargewonde Poels, liggend op het wegdek. "Dit is De Nachtwacht 2012", becommentarieert Smeets. "Mannen die hun vak uitoefenen en hun materiaal zoeken."

Bij RTL 4 in 'Tour du jour' neemt Johan Derksen een tweeslachtige houding aan. "Het is heroïsch, prachtig om te zien. Beter dan voetballers, want dat zijn softies. Maar bij een massasprint durf ik nauwelijks nog te kijken. Een jongen wordt zwaar gewond in de ambulance gelegd en gaat gewoon verder. Wordt het niet een beetje maniakaal?"

Goeie vraag, maar een antwoord komt er niet. Dat ligt niet alleen aan de enorme rommeligheid van dit programma - het is een soort Poolse landdag, waar iedereen door elkaar roept -, maar ook aan de weigering de hand in eigen boezem te steken. Vaste tafelgast Gert Jakobs begint meteen over Maarten Tjallingii die een paar dagen eerder zelfs doorreed met een gebroken heup. En weer niemand die vraagt: zou die gekte alleen in de wielrenners zelf zitten en in hun dopinggebruik, of zouden 'wij' er ook iets mee te maken hebben?

Alleen het Belgische 'Vive le vélo' waagt zich aan zelfkritiek. Schrijfster Ann de Craemer zegt onverbloemd: "We doen heel poëtisch, maar even later blijken ze doping te gebruiken. Ik erger me aan al die beeldspraak." Waarop presentator Karel Vannieuwkerke: "Het zijn ook maar schetenlaters op een vélo?" De Craemer: "We moeten niet te lyrisch doen, dat is gevaarlijk. De renners worden er zelf slachtoffer van." Vannieuwkerke: "Het leidt tot grootheidswaanzin."

In 'De avondetappe' toont Raboploegleider Nico Verhoeven op verzoek van Smeets de gehavende broek van Mollema. "Hij is twee keer gevallen en heel zijn billen en onderrug zijn afgeschaafd."

Het wachten is op een dodelijke crash.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden