Het vrijlaten van zeehonden is nu iets exclusiefs en intiems

Diana de Keijzer en Stijn Kock kijken de zeehonden Piojo en Jack na op het wad.Beeld Reyer Boxem

Diana de Keijzer had er best nog een paar willen doen. "Onbeschrijflijk dat je die beestjes de vrijheid terug mag geven." Met haar vriend Stijn Kock heeft De Keijzer deze Eerste Paasdag op een zandplaat in de Waddenzee de klep gelicht van twee houten kratten. Geroerd ziet het jonge stel uit het Brabantse Oudenbosch twee zeehonden uit de krat wippen en met klappende staart naar zee hobbelen.

Ze waren in Friesland en hadden gelezen over deze nieuwe manier van de zeehondencrèche Pieterburen om dieren vrij te laten. "Dat wilden we meemaken'', zegt De Keijzer.

De primeur loopt wat anders dan aangekondigd. Het is niet salonboot MS Silverwind, met koffie en toiletten aan boord, die om zeven uur 's ochtends uit Lauwersoog vertrekt. Omdat Diana en Stijn de enigen zijn die zich hebben aangemeld, neemt schipper Jelle Bos de stoere reddingsboot Noorman.

Bodem van de zee
Bos werkt met zijn bedrijf Lauwersoog Water Events samen met de zeehondencrèche Pieterburen. Hij houdt niet op te benadrukken hoe mooi het wad is. En hoe onbegrijpelijk dat veel mensen niet verder komen dan op zondag een gebakken visje eten in de haven van Lauwersoog. "We staan hier niet op een strand, maar op de bodem van de zee'', houdt hij zijn gasten voor als we de drooggevallen Kuipersplaat hebben bereikt. Over een uur of zes staat het water hier weer meer dan anderhalve meter hoog.

Zeehonden uitzwaaien op het wad is niet goedkoop. Volwassen betalen er 39 euro 50 voor. Ze zijn dan meteen een jaar lang donateur van de crèche in Pieterburen. De zeehondenopvang hoopt met de noviteit de kas te spekken. Nieuwe lente, nieuw geluid in Pieterburen waar oprichtster en zeehondenmoeder Lenie 't Hart in maart met ruzie vertrok. Op de auto waarin Jack en Piojo deze ochtend in de haven worden afgeleverd is de naam Lenie 't Hart nog twee keer te lezen. Aan de bijrijderskant zijn de plakletters er al af gehaald en is alleen een vage afdruk over.

Bebloede bekjes
Lenie liet haar zeehonden doorgaans vrij van stranden van het vasteland of een waddeneiland. Drommen mensen kwamen daar op af. Als de auto uit Pieterburen werd gespot kwam de tamtam op gang. Belangstellenden mee de zee op nemen is exclusiever en intiemer, zegt Richard Dijkema, hoofd zorg en techniek van de crèche. "Alleen wie ervoor betaalt, geniet." Voor de zeehond zelf is het ook relaxter, weten de crèchedeskundigen zeker.

Jack en Piojo blikken vanuit de golven met grote ogen nog even naar de mensen op de zandplaat, ten afscheid. In januari werden ze met bebloede bekjes gevonden op Vlieland en Ameland, nu zijn ze weer fit. Hoe zwaar de dieren zijn, is de voor de hand liggende vraag. Het conflict met Lenie 't Hart ging onder meer over het gewicht dat een zeehond moet hebben eer hij weer naar zee kan. Tenminste 35 kilo, was Lenies heilige regel.

Gewicht is niet allesbepalend, zegt Richard Dijkema. Toch weegt Jack dik veertig en Piojo meer dan vijftig kilo. Beste jongens, waar de bootbemanning deze uitzetdag de handen vol aan had.

Happie opgepakt
In Zeeland was zeehond Happie Eerste Paasdag middelpunt van een spektakel. Tientallen mensen waren getuige toen de zeehond op last van de politie werd opgepakt. Happie hing sinds maart rond bij de Oesterdam tussen Tholen en Zuid-Beveland en ontpopte zich tot een publiekslieveling die zich liet aaien. Hij had zelfs een Facebookpagina. De gemeente Tholen zag het met lede ogen aan en waarschuwde dat een echte zeehond bijten kan. Zondag werd besloten het beest en zijn fans te scheiden. Happie is op een onbekende plek uitgezet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden