Het volk schreeuwt om wraak

Het napluizen van je herkomst, een geliefde hobby, blijkt ook mooi materiaal voor een spannende thriller.

‘Een genealogische thriller’, staat er op de kaft van ’Bloedlijn’. Daar is vast een markt voor, gezien de duizenden mensen die in archieven en op internet naar hun herkomst speuren, maar opwindend is de aanbeveling niet. Toch houdt dit vooroordeel al lezend geen stand: speurtochten in archieven kunnen heel enerverend zijn, mits er uit de gortdroge feiten een goed verhaal tevoorschijn komt. En dat is Dan Waddell, zelf stamboomonderzoeker, wel toevertrouwd.

Op een Londens kerkhof wordt een verminkt lijk gevonden. Er staat een code in gekerfd, een verwijzing naar een akte van de burgerlijke stand. De politie vraagt de hulp van genealoog Nigel Barnes, die het verzoek graag aanneemt, want hij snakt naar het serieuze werk. In zijn praktijk helpt hij amateurs die op zoek zijn naar voorouders – liefst van aanzien – en die tot zijn teleurstelling nauwelijks interesse hebben in de verhalen van minder illustere familieleden. Barnes juist wel, want aan de hand van een bloedlijn, hoe duister ook, komt de geschiedenis tot leven. „Iedereen die erop uit is het verleden te vergeten, vindt een lijk in de kast,” zegt hij tegen politie-inspecteur Grant Foster, die zelf inderdaad graag een aantal dingen zou willen vergeten.

De inscriptie in het verminkte slachtoffer leidt naar een moordzaak uit de negentiende eeuw, waarvoor een arme sloeber destijds de doodstraf heeft gekregen. Hard bewijs was er niet tegen hem, maar de bloeddorstige bevolking schreeuwde om berechting, de pers jutte de zaak op en de politie had behoefte aan een succesje.

Zo blijkt maar weer dat mediahypes, volkswoede en blunders van justitie van alle tijden zijn. Wat precies de link is met de hedendaagse moorden (het blijft niet bij die ene dode op het kerkhof) blijft ondertussen de grote vraag.

De politie, aanvankelijk sceptisch, moet de archieven in voor het antwoord. En die bieden een levendige inkijk in de Victoriaanse samenleving. De beschrijving van de vaak ellendige leefomstandigheden destijds en van de werkwijze van politie en justitie is de sterke kant van het boek. Bepaald schokkend is het verslag van de voltrekking van het doodvonnis door ophanging van de vermeende moordenaar.

Met de hoekige inspecteur Grant Foster zet Waddell een interessante hoofdpersoon neer. Minder sterk is dat er ook een ontluikende liefde door het verhaal loopt. Een geforceerde, kleffe zijlijn die in commerciële films onontbeerlijk schijnt te zijn, maar in een kloeke thriller kan worden gemist als kiespijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden