Het uur U voor vader en zoon

Oranje speelt morgen tegen Kazachstan om zicht te houden op het EK. De eerste dag in Astana door de ogen van bondscoach en zoon, Danny en Daley Blind.

De nummer vier in poule A van het kwalificatietoernooi voor het EK 2016 logeert in een van de vele afzichtelijke glazen torens die in het artificiële Astana oprijzen. Moet dat op de bovenste verdieping, de 27ste, een mooi uitzicht zijn, op iets wat een kolossale bronzen kolenkit lijkt en meer van die protserige hoogbouw? "Ik hou me daar niet zo mee bezig", zegt Daley Blind.

Dat Oranje hier is beland en dat het hier dan vijf voor twaalf moet zijn, of later al, het is om nog somberder van te worden. Maar dat zal voor een international niet gelden. Die gelooft nog in Oranje. "We weten wat we kunnen", zegt Blind. "We zijn ontzettend getalenteerd als ploeg."

Hij weet weinig meer, moet hij erkennen, van de thuiswedstrijd tegen Kazachstan, die vorig jaar door twee late doelpunten nog met 3-1 werd gewonnen. Maar bij hem kan dat geen gebrek aan beroepsernst zijn. Hij zegt dat hij veel met voetbal bezig is, met zichzelf en tegenstanders, en dat hoeft niet in twijfel te worden getrokken. "Maar ooit, bij Ajax, stond ik te lang bij dingen stil. Ik heb geleerd dat ik vooruit moet kijken. We hebben nu weinig aan wat in het verleden is gebeurd."

Enkele uren later betreedt Danny Blind het kunstgras van de Astana Arena, zo'n stadion als een ufo. Voor de training tikken Robin van Persie en Wesley Sneijder elkaar een balletje toe. Nooit de grootste vrienden. Laten ze hier iets zien, dat de routiniers voor het uur U de handen ineenslaan? De bondscoach kan slechts hopen dat het zo is.

Daley Blind (25) kan, zegt hij, zo een uur met zijn vader over voetbal praten. Maar zo 'extreem' als zijn vader in feiten- en cijferkennis van voetbal, is hij natuurlijk niet. Als er nu wordt gezegd dat voor Nederland als voetballand de dorheid van de jaren tachtig van de vorige eeuw dreigt, zegt hem dat niets. "Maar ik snap het wel. De media zijn ook allemaal wat ouder. Dan worden er vergelijkingen getrokken met vroeger. Zo zal het altijd zijn."

Maar hij mag zeggen dat er iets onrechtvaardigs in zit. "In deze kwalificatie is er geen wedstrijd geweest waarin we het makkelijk hebben gedaan. Dat zegt misschien ook wat. Veel landen, waar vroeger makkelijk over gedacht werd en waarvan makkelijk werd gewonnen, zijn nu beter georganiseerd. IJsland zal in de jaren tachtig toch minder georganiseerd zijn geweest."

In de Astana Arena speelt Oranje onder leiding van assistent-bondscoach Marco van Basten een spelletje handbal met voetbalelementen. Goede kans dat Van Basten dit heeft bedacht. Hij deed het zelf ooit ook als bondscoach. Het zijn vormen voor de ontspanning en de sfeer. De spelers kraaien het uit. Danny Blind kijkt toe. Wat kan hem dit zeggen?

Natuurlijk is de verhouding pikant, maar vader en zoon Blind hebben altijd gezegd dat ze het kunnen scheiden, de bloedband en die van trainer en speler. Dat mag menselijk gezien onmogelijk worden geacht, op het trainingsveld hoeven de wrijfpunten niet liggen, zeker niet bij deze twee.

Maar het kan langzamerhand anders worden. Daley Blind kan op cruciale posities spelen, in het centrum als middenvelder of verdediger, en in die zone eerder fatale fouten zouden uiteindelijk het lot van zijn vader kunnen bepalen. Een fout als die van vorige maand tegen Turkije (3-0), toen Blind al te argeloos voor Arda Turan de weg opende naar de tweede Turkse treffer.

"Wie er trainer is, ik geef altijd honderd procent", zegt de zoon. "Ik kan niet zeggen: het is mijn vader, dus ik maak geen fout meer. Ik zal net zo hard werken als ik onder Van Gaal en Hiddink heb gedaan, en onder Frank de Boer bij Ajax. Ook onder hen heb ik mindere wedstrijden gespeeld. Ongetwijfeld zal ik dat onder mijn vader ook wel eens doen."

"Ik wil het zien als speler-bondscoach, niet als Daley Blind en zijn vader: als Daley een fout maakt, plaatst hij zijn vader in een moeilijke situatie. Onder Hiddink had ik misschien die fout ook gemaakt. Ik mag dat niet anders zien."

De training is afgelopen. Vier spelers staan in een vierkantje nog wat trucjes van de jeugd te doen. "Afbreken, jongens", zegt Danny Blind. Hier moest hij vroeger niets van hebben, van die tierlantijntjes, toch? "Ach, laat die jongens wat dollen", zegt hij nu. "Maar in de wedstrijd heb je er niets aan."

Daley Blind weet wél wat Kazachstan in zijn laatste twee wedstrijden heeft gedaan: 2-1 slechts verloren bij Tsjechië, door een treffer in de slotfase, en 0-0 bij IJsland. "In die laatste wedstrijd kreeg Kazachstan met counters de beste mogelijkheden. We hopen dat we veel gaan aanvallen, maar we zullen geen gekke kansen moeten weggeven."

"Of het toch weer op de Hollandse manier moet? Ja, wij moeten aanvallen. Ons doel is te laten zien dat we een aanvallende intentie hebben, dat we willen scoren. Ja, daar zit ook in dat je altijd wilt laten zien dat je wél kunt voetballen en dat je het ongelijk wilt bewijzen.

reportage Danny en Daley Blind bereiden zich voor op twee cruciale duels voor Oranje

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden