Het Songfestival komt samen in ABBA-stad Stockholm

reportage | Douwe Bob zingt zich warm in zijn eigen tijdelijk café

Plots klinkt een loeihard 'Euuu-phooo-riaaaa' door de ruimte. Zo vals dat het pijn doet. Gelukkig is het niet één van de deelnemers, maar een Spaanse fan, die zich voor zijn giechelende vrienden van zijn beste kant laat horen. Het kan, songfestivalkaraoke, in de speciale Eurovisie-tentoonstelling die gisteren opende in Stockholm. In het ABBA-museum natuurlijk, waar anders.

Want de songfestivalgekke Zweden zijn niet alleen trots op hun ABBA, maar ook op hun songfestivalgeschiedenis. Naast dat je er van alles te weten kunt komen over de anderhalve maand durende Zweedse voorrondes - het populaire Melodifestivalen - en álle inzendingen uit 60 jaar Eurovisie kunt terugkijken, hangen er ook de outfits van alle Zweedse songfestivalwinnaars.

Dat zijn er zes. Natuurlijk de pakjes die Agnetha, Björn, Benny en Anni-Frid droegen bij 'Waterloo', maar ook de leren broek van Måns Zelmerlöw, aan wie Stockholm de eer te danken heeft dat daar deze week het 61ste Eurovisie Songfestival plaatsvindt.

De Zweden kunnen dit jaar recordhouder Ierland (zeven winnende liedjes) evenaren, maar dan moet hun 17-jarige kandidaat Frans Jeppson Wall zijn radiohitje 'If I Were Sorry' wel iets enthousiaster zingen dan hij gistermiddag tijdens zijn tweede repetitie deed. Hoewel het bij die Eurovisie-repetities eigenlijk niet om het zingen gaat.

Nee, het gaat om de camerastandpunten. Om de pasjes die de zanger doet, op het reusachtige uit LED-schermen bestaande podium, in de enorme bolvormige ijshockey- annex muziekhal Globen. Het gaat om de manier en de momenten waarop de guitige zanger de camera inkijkt.

En net als alle andere landen hebben ook de Zweden maar beperkte tijd om dat allemaal goed te krijgen - vandaar dat het grootste deel van de repetitietijd opgaat aan het nauwkeurig bestuderen van de shots na de eerste take, en overleg op het podium over waar, hoe en wanneer Frans moet gaan staan.

Wie weet wordt de tentoonstelling volgend jaar uitgebreid met de grijze muts van Frans. Dan komt die trouwens te hangen naast de glitterpetticoat van Celine Dion (Zwitserland, 1988), het witte pak van de Ierse Benny Logan, én de groene vogeljurk van Getty Kaspers, in 1975 de laatste Nederlandse die het Songfestival won.

Dat is dus al meer dan veertig jaar geleden. Douwe Bob wil daar wat aan doen. Intussen geniet hij van het zonovergoten Stockholm. Gisteren had hij 'een rustig' dagje, om zich voor te bereiden op de rode loper 's avonds - waarbij de honderd meter langs alle fans en journalisten naar de openingsreceptie van het Eurovisie Songfestival in het stadhuis een half uur duurt. Aan iedere journalist vertelde Douwe Bob even enthousiast hoeveel zin hij erin had en dat hij écht voor de winst gaat. Zaterdagavond opende hij zijn eigen tijdelijke café, in de hippe buurt Södermalm. Met succes: met acht concurrenten, onder wie de Russische en Franse favorieten, beklom hij het podium voor het Beatles-nummer 'Hey Jude' ten gehore te brengen. Geheel in stijl van het Eurovisie-thema van dit jaar: Come together.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden