Het smerige zalfje hielp niet tegen Afrikaanse voodoo

In de bladen deze keer veel aandacht voor het bovennatuurlijke. Het is in kerkelijke kringen een lastig onderwerp. In de Bijbel staan veel bovennatuurlijke gebeurtenissen beschreven. Sommige daarvan gelden voor velen zelfs als onwrikbare geloofsdogma’s. Anderzijds heerst er wantrouwen tegen vergelijkbare verhalen over gebeurtenissen in de huidige tijd. Per kerk en cultuur kan de houding verschillen. Koptische christenen bijvoorbeeld kunnen vol vuur verhalen over wonderen, die nog elke dag plaatsvinden. En bij pinksterkerken is het geloof in gebedsgenezing sterker dan bij andere denominaties.

Van dik hout zaagt men planken is een verhaal in Nieuw Leven, het geloofsopbouwende maandblad, waarvan de bekende evangelist David Maasbach hoofdredacteur is. Een man vertelt hoe hij op zeventienjarige leeftijd naar Sierra Leone vloog om daar een zaak te beginnen. Hij had al vooraf een plaatselijke partner geregeld maar die ging er meteen met het bedrijfskapitaal vandoor.

Mensen waarschuwen hem dat hij tegen de oplichter geen actie moet ondernemen, omdat die berucht is door zijn voodoopraktijken. Hij besluit toch het er niet bij te laten zitten en zoekt hulp bij een medicijnman, om zich te wapenen tegen de bedrieger. De medicijnman geeft hem een vies ruikend papje, waarmee hij zich moet insmeren. Dat goedje moet hem bescherming bieden maar de gevolgen zijn verschrikkelijk, goed te vergelijken met de ergste psychodrugs. Een ’profetes’ in het buurland Liberia redt hem. Ze bespuwt de boze geest, die in hem is gevaren en roept Jezus aan.

Van een ander genre zijn de bespiegelingen van radiopastor Aart Mak in Volzin, tijdschrift voor zinvol leven. Het paranormale moet normaal worden, vindt hij. Zelf kwam hij in aanraking met het paranormale via een overspanning, die hij in de jaren tachtig opliep in zijn eerste gemeente in de Zaanstreek. Hij kreeg toen contact met een paranormaal genezer. Mak: „Ik dacht: hier worden dingen gezegd die ik eigenlijk allang wist. Ik heb toen veel gelezen. Ik had wel angst om erover te praten maar in mijn tweede gemeente, Heemstede, was zoveel openheid dat ik erover kon vertellen. Begin jaren negentig nam ik studieverlof om uitgebreid te lezen over gnosis, en ik deed een opleiding psychosynthese. Dat was voor mij een soort thuiskomen. Hier was een taal, een sfeer, een inzicht dat ik kende.”

Hij vergelijkt de menselijke geest met een koets: „De mens is als een koets, gedreven met paarden met iemand op de bok. De koets is het lichaam, de paarden zijn de gevoelens en de persoon op de bok is je ego. Er zit ook iemand in de koets: dat is in de psychosynthese het Hogere Zelf, maar je kunt ook zeggen je ziel. Of paranormaal gezegd, je gids. Om daarmee in contact te komen heb je stilte nodig en ik denk dat het belangrijk is dat je er een taal voor vindt.”

Voor oplichterij in de paranormale sfeer, in verleden en heden, waarschuwt uitdaging, evangelisch nieuwsmagazine. Het beschrijft een ruzie in de zeventiende eeuw in Gent tussen een klooster en een kapel van het kleermakersgilde. Beide beweerden ze de laatste rustplaats te zijn van de heilige Fiacrius, en beide probeerden zoveel mogelijk inkomsten uit pelgrims te trekken. In deze tijd bezoeken veel gelovigen de Bethel Church in de VS van Bill Johnson. Ze krijgen daar cadeautjes van God, in de vorm van goudstof, diamanten en engelenveren. Uitdaging gelooft er niets van en zoekt naar theologische criteria voor echte wonderen.

Hetzelfde blad bevat een column over de islam, waar zelfs Wilders nog niet aan toe is. Bram Krol schrijft: „Geen dag zonder aanslagen in naam van Allah. Elke krant staat er bol van. Is de islam wel een godsdienst? Of is dat slechts een dekmantel? Noem het beestje gewoon bij zijn naam. Het is de grootste georganiseerde misdaadbende op aarde. Valt die ook onder de wet op de godsdienstvrijheid?” Ter onderbouwing laat hij de hele treurige waslijst zien van gruwelijk geweld, vaak tegen christenen, van Nigeria tot Indonesië en alle landen die daartussen liggen.

Zijn betoog zou sterker zijn geweest als hij ook ander geweld had genoemd, van christenen tegen moslims. Hem lezend zou je bijna gaan denken dat de achtduizend in Srebrenica afgeslachte Bosniërs christenen waren en hun Servische beulen moslims. Of dat de veertigduizend in mei 1945 afgemaakte Algerijnen christenen waren, en hun Franse moordenaars moslims. Maar het was toch echt andersom.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden