Het paspoort van Rutte en de jurk van Máxima

Lang had ik er niet meer aan gedacht, maar het valse Syrische paspoort voor Mark Rutte bracht de herinnering terug. Ik vond 'm in een rommelkastje in mijn werkkamer. Mijn Somalische paspoort, uitgegeven door de minister van buitenlandse zaken 'Wasiirka Arrimaha Dibedda'. In 1994 in de Somalische hoofdstad Mogadishu gekocht voor 10 of 20 dollar, dat weet ik niet meer precies. Honderd procent echt, met mijn naam en foto erin en officiële stempels. Gekocht als een souvenir van een land dat toen al niet meer bestond. Thuis legde ik het paspoort in een laatje en daar is het sindsdien blijven liggen.

De Nederlandse journalist Harald Doornbos, als correspondent actief vanuit Libanon, deed het deze week iets anders. Hij kocht via via een Syrisch paspoort, liet de foto van Mark Rutte erin plakken en gaf hem de naam 'Malek Ramadan'. In Nieuwe Revu publiceerde hij er over. Het verbaasde me niet dat je een paspoort kon kopen van een land dat in brokken en stukken uiteen is gevallen. Er zijn helaas veel van die landen.

Doornbos wilde ermee aantonen dat iedereen met valse paspoorten Europa kan binnenkomen, ook mensen met verkeerde bedoelingen, terroristen bijvoorbeeld. Vanuit journalistiek oogpunt op zichzelf een redelijk oogmerk, maar ook weer niet heel opmerkelijk. Waar ik meer moeite mee had, was het feit dat Doornbos de foto en de initialen van Rutte gebruikte om dit 'lek' aan te tonen. Daarmee werd het valse paspoort, met behulp van een ronkende, publiciteitscampagne, een media-onderwerp. Goed getimed, tijdens de Algemene Beschouwingen van deze week en midden in de Europese vluchtelingencrisis. "Ik heb hier het paspoort van de heer 'Mark Malek Ramadan Rutte", riep PVV-leider Geert Wilders triomfantelijk bij de interruptiemicrofoon in de Tweede Kamer. Had Doornbos hetzelfde effect kunnen bereiken als hij een foto van zichzelf of een vriend of kennis had gebruikt? Ik betwijfel het.

Wij hebben er deze week niet over geschreven, behalve het afdrukken van het hierboven gemelde citaat. Volgens de chef van onze politieke redactie, Bart Zuidervaart, is het 'paspoort' slechts kort aan de orde geweest in het twee dagen durende debat over de begroting voor volgend jaar, in schril contrast overigens met de aandacht hiervoor in de media. Om er geen aandacht aan te besteden is ook een journalistieke keuze.

In de afgelopen dagen zijn veel van die keuzen, vanwege de Algemene Beschouwingen, aan de orde geweest op de politieke redactie in Den Haag en in gesprekken tussen Bart Zuidervaart en de Amsterdamse redactie. In Den Haag zitten onze specialisten, in Amsterdam de generalisten die de thermometer in de samenleving houden.

Die gesprekken gaan over de onderwerpen die we wel of niet doen. Doen we tussen het serieuze nieuws een verhaal over de jurk van koningin Máxima (wens 'Amsterdam')? Schrijven we over de kritiek op de justitiebegroting, gehypet in andere media, of wachten we eerst het debat af? En als we veel aandacht schenken aan het vluchtelingendebat, welke onderwerpen komen dan minder aan bod? De krant is nu eenmaal niet van elastiek. Het uiteindelijke resultaat moet een redelijk compleet overzicht zijn van de beschouwingen. Over de staatsfinanciën, de economie en de onderwerpen waarover de partijen het meest botsten.

Dat laatste gold niet voor het 'paspoort' van Rutte. Dat document knipte Doornbos woensdagavond in een uitzending van het tv-programma Pauw demonstratief in stukken. Cees van der Laan

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden