Het pact houdt geen stand

Dennis Gaens schreef een bundel over vriendschap

Over vriendschappen zijn mooie verhalen geschreven. Over die nauwelijks te verklaren, onuitgesproken band die er tussen vrienden is, over de intriges die de relatie op scherp kunnen stellen, over het einde van een vriendschap dat even abrupt kan zijn als het begin.

De onlangs verschenen tweede bundel van Dennis Gaens, 'Schering en inslag', roept in de verte herinneringen op aan dat soort vriendschapsromans.

Bij Gaens, die zich graag met mensen omringt (zie ook de titel van zijn eersteling: 'ik en mijn mensen'), maken we kennis met Luuk, Lotte, Dani, Dave en een ik-figuur die de troep een beetje bijeenhoudt.

De jongeren zijn verbonden door iets wat zich losjes als vriendschap laat omschrijven. Door een band die net zoveel gebaseerd is op bewondering als op onbegrip of fascinatie. Door 'lotsverbondenheid' vooral, want allen hebben een zekere afwijking, Dani danst 'omdat ze niet anders kan', Lotte (in wier hoofd het een hel is) raakt liever geen mensen aan, Dave is dagelijks op het station om treinen te zien vertrekken, en Luuk is de leider, de sjekkies rokende jongen.

In vier afdelingen vertelt Gaens een doorlopend verhaal, want misschien is 'Schering en inslag niet eens zozeer poëzie. De stijl is nogal losjes en zijn regels behoorlijk omslachtig, soms op het onhandige af. De parlando-achtige gedichten roepen vooral een sfeer op. Een ongrijpbare en tegelijk broeierige sfeer, waarin gevoelens van verliefdheid zweven, zonder dat die concreet worden:

Een halfuur later liep ik met een warme bloody mary in mijn hand achter haar aan en bleek dat ze al twintig minuten weg was. Dave zei dat ze mijn vest had en: 'Zo'n meisje is niets voor jou.'

Vrijwel alles lijkt een voorbode van het onvermijdelijke uiteenvallen van de groep, de ontbinding van het 'pact'. Onvermijdelijk omdat een leven niet stilstaat. De brug over de Waal is het symbool van de noodzaak om de wereld in te trekken: "Die brug is een belofte. We/ moeten gaan."

Gaens' bundel doet denken aan het debuut van Micha Andriessen, waarin een lome zomer het decor vormde van een traag afscheid tussen twee vrienden.

Ook Luuk, Dave, Lotte en Dani gaan hun eigen weg, al is het niet altijd een zelfverkozen pad: "Er zijn manieren om de dood te omzeilen, maar/niemand ontkomt aan verhalen en die kennen altijd een wending."

Dani belandt in een inrichting, een meisje, waarschijnlijk Lotte, gaat het ongeluk tegemoet in de grote stad. Dave stapt niet op de trein, maar 'at alleen nog bij zijn ouders'. Er klinkt een los 'Ik zie je' tot besluit.

Dennis Gaens: Schering en inslag.

Van Gennep, Amsterdam; 59 blz. euro 16,90

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden