Brief van de hoofdredactie

Het onontkoombare afscheid van een betrokken lezer

Cees van der LaanBeeld Maartje Geels

Op mijn vergadertafel staat een grote bos bloemen van een lezer die al meer dan dertig jaar de krant leest. Een bedankje voor een bezoek aan de redactie op zijn verzoek, samen met zijn gezin en aanhang. Een vlotte, gezond ogende zestiger, theoloog, werkzaam geweest bij een hulporganisatie en recentelijk verhuisd naar IJburg in Amsterdam.

De reden dat hij ons een bezoek bracht was een bijzondere: hij was ernstig ziek en wilde dolgraag de redactie van zijn krant bezoeken. Een kennismakingsbezoek dat tegelijkertijd in mijn beleving een afscheid betekende. Het was uitgezaaid en onomkeerbaar, vertelde hij. Hoe lang hij nog had, wist hij niet, maar hij wilde in ieder geval eindelijk eens kennismaken met de mensen die hij elke dag weer in zijn krant tegenkwam. Voor de lezersdag die we elk jaar organiseren, was hij te laat. Uitverkocht. Vandaar dat mailtje naar het secretariaat of hij een keertje mocht langskomen.

We hadden een lang gesprek, waarbij ik vertelde over hoe de krant georganiseerd is. Hoe we aan nieuws komen en hoe we het nieuws in allerlei vormen opdienen aan onze lezers, in de vorm van uitlegverhalen, interviews, analyses, verhalen in de Verdieping en de commentaren. Hij gaf zijn mening over columnisten, hij zou ze graag eens willen ontmoeten. Hij kreeg een rondleiding over de redactie.

Dit soort verzoeken krijgen we vaker. Vorig jaar kreeg ik van een dochter van een trouwe abonnee het verzoek of ik een stukje wilde schrijven in een krantje dat ze speciaal voor haar ouders aan het maken was. Een nagemaakte Trouw, vanwege de gouden bruiloft van haar ouders, van wie haar vader een enorme fan van de krant was. 'Brief van de hoofdredacteur', heb ik erboven gezet. Of de brief van een zoon van een 101-jarige die na zestig jaar abonnee te zijn geweest, zijn abonnement moest opzeggen. Hij kon de krant niet meer lezen en het verdriet daarover las je tussen de regels door.

Jongere lezers komen ook met verzoeken. Of we een lezing willen geven voor een studentenvereniging, of ze een bezoek aan de redactie mogen brengen, of ze iets meer mogen weten over vormgeving of fotografie. Als het mogelijk is, werken we er aan mee.

Magisch

In de ogen van veel mensen heeft de redactie iets magisch. Wij redacteuren zien een zaal vol met bureaus, televisies, computers en werkende mensen. Zij zien een dynamisch universum, dat op en neer deint op de golven van het nieuws. Die krant is belangrijk, dat is hun venster op de wereld. Ze maken zich boos over een columnist als Ephimenco of schrijven brieven naar de redactie met het dreigement dat als hij vertrekt zij ook vertrekken. Ze moeten lachen om de strips van Pieter Geenen of zijn geërgerd als hij het bestaan van God tot onderwerp kiest. Ze slaan geen stukje over van Wim Boevink op de achterkant van de Verdieping.

Zo staat de krant pagina na pagina in contact met haar lezers. En vaak jarenlang. De verbondenheid is groot, ook het verdriet als een abonnee toch meent na vele jaren ergernis zijn abonnement te moeten opzeggen.

Dat geldt niet voor de lezer die bij ons op bezoek kwam. Die band wordt helaas verbroken door een vreselijke ziekte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden