Het OM is geen machtsinstrument van christenen

Net zo min als ik me destijds druk kon maken over de uitingen van de Brabantse bekeerling en imam Abdul Jabbar van der Ven, heb ik me nu opgewonden over de zaak-Nekschot. De één werd destijds gedwongen onder te duiken, omdat een woedende volksmassa het niet kon verdragen dat hij zijn vrije meningsuiting had gebruikt om (onder druk) toe te geven dat de dood van Wilders hem niet onwelkom zou zijn. De ander zag zijn meningsuiting bekroond met een onderzoek van het OM, dat bekijkt of zijn tekeningen oproepen tot geweld, haatzaaiend zijn, of discriminerend.

De reden voor mijn kalmte vindt zijn oorsprong in mijn onvermogen om de emotie te begrijpen die beide gevallen opriepen. Waarom zoveel boosheid over een imam die iets zegt wat de gemiddelde Nederlander misschien wel tien keer per dag overkomt, namelijk zeggen dat iemand dood kan vallen? Zoveel boosheid zelfs, dat alle fractievoorzitters van de Tweede Kamer zich geroepen voelden er in een brief aan de minister van justitie op aan te dringen de man achter de tralies te doen verdwijnen. En opnieuw die boosheid nu Justitie in het geval Nekschot daartoe juist wel een poging onderneemt? Waarom bij de ene meningsuiting aandringen op terechtstelling en de andere juist heilig verklaren?

Onder zulke omstandigheden geef ik er de voorkeur aan de emotie te toetsen aan de koele rationaliteit van het recht. In het geval van Van der Ven bracht die toetsing de minister van justitie tot het inzicht dat het onbegonnen werk is Nederlanders voor een doodswens te vervolgen. In het geval Nekschot meent justitie er verstandig aan te doen het oordeel aan de rechter over te laten. In dit stadium valt hooguit te twisten over de vraag of het OM buitenproportioneel te werk is gegaan, door de man dertig uur vast te houden.

Mijn vertrouwen in de rechtsstaat lijkt echter op drijfzand te zijn gebaseerd. Zonder dat ik het in de gaten had, heeft het OM zich tot een instrument ontpopt in handen van christenen, om het ongeremde gebruik van het vrije woord over religieuze zaken aan banden te leggen, zoals Sylvain Ephimenco in Letter & Geest uiteenzette. In datzelfde nummer betoogde Nahed Selim dat het vrije woord alleen geldt voor gelovigen. Zij mogen naar hartelust discrimineren, haatzaaien en tot geweld oproepen zonder lastig gevallen te worden. Niet-gelovigen daarentegen lopen het risico in de kraag te worden gepakt, zoals onze vriend Nekschot. Net als Pim Fortuyn pleit zij er daarom voor de discriminatiewet af te schaffen.

Waar het op neerkomt is dat christelijke politici, zoals Balkenende, Rouvoet en Hirsch Ballin de aanwezigheid van zoveel islamieten in ons land aangrijpen om een op hol geslagen samenleving weer in de veilige haven te loodsen van de jaren vijftig. Naar de jaren dus, waarin de dominee Donald Duck nog veroordeelde als een opruiend geschrift, het OM nog in actie kwam als schrijvers zich aan godslastering te buiten gingen (Gerard Reve) en cartoonisten wegens majesteitsschennis achter de tralies verdwenen bij een al te pikante afbeelding van het staatshoofd.

Zou het echt waar zijn? Ik geloof er geen biet van. Het enige wat ik zie, is dat imams de grens overgezet worden als hun preken al te radicaal zijn, godsdienstfanaten worden veroordeeld en vervolgd (Jenny Goeree) en christelijke politici in de kraag worden gepakt als ze van hun overtuiging blijk geven (Leen van Dijke). Dat zie ik met Wilders nog niet gebeuren. Van Gogh werd nooit een strobreed in de weg gelegd en of Nekschot veroordeeld gaat worden, is nog maar de vraag.

Kortom, de woede op het OM heeft niets te maken met bezorgdheid over het vrije woord, maar alles met beduchtheid en verontwaardiging over het bestaan van een bevolkingsgroep wier opvattingen men onwelgevallig vindt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden