Het nieuwe tijdperk van Oranje begint met het afscheid van anachronisme Sneijder

Wesley Sneijder wordt gewisseld voor Quincy Promes.Beeld ANP

Wesley Sneijder stond donderdag voor het laatst als international in het veld. Een assist of een doelpunt, het zat er niet in. Oranje begon het seizoen met een kleine zege op Peru.

Met een avond waarop het zo hevig van elkaar verschillende verleden en heden werden vermengd, begon gisteren voor Oranje een nieuw seizoen, een nieuw tijdperk. Recordinternational Wesley Sneijder nam in Amsterdam afscheid met de toeters en bellen die hij zich had gewenst. Maar hij was al langer een anachronisme, geen voetballer meer van deze veeleisende tijd waarin een magerder Oranje een nieuwe weg moet vinden.

Dat Oranje won weinig soepel met 2-1 van Peru, de tweede zege in de vijfde interland van bondscoach Koeman, die daartoe een nieuwe ploeg moet opbouwen. Dat is moeilijk genoeg, bleek opnieuw. Sneijder had gezegd dat hij de ploeg wilde helpen. Hoe zou hij dat kunnen doen? Hoe groot ooit ook, niet voor niets speelde hij gisteren precies twee jaar geleden zijn laatste volledige interland, zijn 123ste (van de uiteindelijke 134), in de WK-kwalificatie tegen Zweden. Daarna viel hij uit of in.

Wat kon het voor avond worden? Eén van ambivalente gevoelens toch. Wij, Nederland, zijn niet goed in het eren van onze vedetten, helden, zei ook Koeman. Nu doen we het wel. Maar zo zat het toch niet helemaal. Sneijder had de avond bovenal zelf ­geregisseerd. Hij was in de media om een afscheid gaan vragen.

Respect

De voorgaande recordinternationals, Edwin van der Sar en Frank de Boer, waren in burgerkleding geëerd. Het respect was en is er niet minder om. Sneijder stond in het veld, op voor de gelegenheid ­gemaakte voetbalschoenen en al. Niet dat hij automatismen zou kunnen doorkruisen: die kunnen er in dit Oranje nog niet of nauwelijks zijn. Maar die ploeg heeft in een andere tijd wel iets anders aan zijn hoofd, een wedstrijd in de Nations League tegen wereldkampioen Frankrijk, zondag in Parijs, om te beginnen.

Of was het toch een avond om die gedachten maar even te verdrijven? Om nog één keer van hem te genieten, de beste ambassadeur van Oranje in een prachtig tijdvak? Maar was dat geen wensdenken? Na de dip in zijn carrière, in het begin van dit decennium al, heeft hij zijn verfijning nooit meer kunnen hervinden. Tja, dat bleek ook gisteren. Een assist, een doelpunt, het zat er in het hem ­gegunde uur allemaal niet in.

Er bleek meer. Hoe zwaar de taak van Koeman is vooral. Hij had iets anders bedacht: geen vijf verdedigers, maar toch weer vier. Hij had nu zijn middenveld willen verstevigen. Dat moet vol zijn, zei hij deze week. Met het oog waarschijnlijk op de zware wedstrijd tegen Frankrijk posteerde Koeman er stevige jongens: Strootman en Vormer. Tete, de meest orthodoxe van de backs, verscheen als rechtsachter.

Zowaar aardige cijfers

Maar met stevigheid alleen voetbal je niet soepel. Oranje stak stram, als vaker (als vóór de periode-Koeman), af tegen de rustig tikkende Peruanen. Zo simpel als Aquino al vroeg uit een hoekschop kon inkoppen (0-1). Strootman schuifelde, Vormer kwam handelingssnelheid tekort, Blind was weer week.

Koeman herschikte zijn middenveld halverwege alweer grondig. Pröpper en debutant Frenkie de Jong vervingen Strootman en Wijnaldum, beiden bepaald niet voor het eerst flets in Oranje. Zo weinig zekerheid heeft Koeman in de voornaamste linie van het voetbal, en dan wacht over een paar dagen de wereldkampioen.

De tweede helft bood, vlak voor de wissel van Sneijder, toch een lichtpuntje. Frenkie de Jong toonde onmiddellijk zijn talent. Hij veroverde zelf de bal en prikte ‘m door naar de afrondende Depay (1-1).

Oranje was zonder zijn vaak stroperige middenvelders op z’n minst wat energieker. Het trok ten aanval, met de onnauwkeurigheid die de kwaliteiten in het nieuwe tijdvak met zich meebrengen, dat wel. Maar in de slotfase zorgde Depay in de drukte zowaar voor aardige cijfers (2-1).

Geforceerd feestje

Direct na de wedstrijd was een feestje voor Sneijder op touw gezet. Het voelde al wat geforceerd aan. Hij had nog één keer willen laten zien wie en wat hij was, had hij gezegd. Dat lukte niet meer. Hoe kon het ook nog lukken? Het was niet gisteren dat een tijdperk werd afgesloten. Dat was al veel eerder gebeurd – en natuurlijk kan het nieuwe zo mooi niet worden. 

Lees ook:

Vaarwel Wesley, jij braniemiddenvelder

Met Nederland-Peru nam recordinternational Wesley Sneijder afscheid van Oranje. Vier beelden uit zijn rijke interlandcarrière.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden