Weblog

Het moeizame proces van passend onderwijs

CDA-Kamerlid Kathleen Ferrier. Copyright Dirk Hol. Beeld
CDA-Kamerlid Kathleen Ferrier. Copyright Dirk Hol.

Vanochtend heb ik mijn zoon uitgezwaaid die met vrienden vakantie gaat vieren in Spanje. Hij reist met de bus, die vertrok vanaf een groot busstation. Het zag er zwart van nerveuze tieners en nog nerveuzere ouders.

Kathleen Ferrier en Tweede Kamerlid CDA

Op gepaste afstand – je kind wil je niet in zijn buurt hebben op zo’n moment - stond ik met andere ouders het geheel gade te slaan. Herhaaldelijk zeiden we tegen elkaar –en vooral onszelf - dat onze kinderen gelukkig nette kinderen zijn die gelukkig nette vrienden hebben. Diep in mijn hart vrees ik dat die netheid verdwenen zal zijn op het moment dat de bus de parkeerplaats afdraait. Maar daar wil ik nu niet aan denken.

Net als veel andere ouders heb ik soms de neiging mijn ogen te sluiten voor de negatieve kanten of gebreken van mijn kind. Net als veel andere ouders heb ik hoge verwachtingen van de leerprestaties en sociale vaardigheden van mijn kind.

Toen ik na jaren wonen en werken in Zuid-Amerika terugkwam met twee kinderen in de basisschoolleeftijd viel mij een vreemde tegenstrijdigheid op: enerzijds worden kinderen in het onderwijs niet gestimuleerd het beste uit zichzelf te halen, -ze leren dat een zes genoeg is-, anderzijds moeten kinderen voldoen aan hoge verwachtingen van ouders.

Dat kan tot lastige en complexe situaties leiden, op school en thuis. In meerdere studies en onderzoeken die ik als woordvoerder Passend Onderwijs gelezen heb wordt deze complexiteit en de complexiteit van de samenleving genoemd als één van de redenen waarom er steeds meer kinderen in aanmerking komen voor Passend Onderwijs. Dat is onderwijs waarbij kinderen in de reguliere klas extra zorg en aandacht krijgen of doorverwezen worden naar speciaal onderwijs.

Ik weet niet of dat nu de belangrijkste reden is voor de sterke groei van het aantal kinderen in Passend Onderwijs, wat ik wel weet is dat het goed geregeld moet zijn. Ieder kind dat extra zorg en aandacht nodig heeft moet die snel en op kwalitatief goed niveau kunnen krijgen. Ieder kind moet de kans krijgen haar of zijn talenten te ontwikkelen, zodat het kan participeren in de samenleving en niet vrijwel automatisch in de Wajong terecht komt. Op deze gedachte moet de invulling van Passend Onderwijs gestoeld zijn. Dat vergt een daadkrachtige en duidelijke aanpak van staatssecretaris Dijksma.

Voorlopig is het nog een moeizaam proces. De wet zal aangepast worden op basis van ervaringen uit de praktijk. Een goede zaak, want te vaak wordt de praktijk geconfronteerd met een trein die vanachter één of ander bureau aan het rijden is gezet en is de enige optie er snel in te springen, om niet achter te blijven.

Mijn inzet is dat het hier anders gaat. Om echt te kunnen bepalen wat in de praktijk werkt en wat niet moeten docenten en ouders nauw bij het proces betrokken worden. Het zijn immers de docenten die het werk op de vloer doen en het zijn het de ouders die hun kind het beste kennen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden