Het mocht even duren, maar eindelijk is er een gastland voor de Africa Cup

Kameroen viert de overwinning in de vorige editie van de Afrika Cup, in 2017. Maar het land slaagt er niet in het toernooi van 2019 te organiseren. Beeld AFP

Voor de vierde keer op rij is dinsdag een ander gastland aangewezen voor de Afrika Cup dan aanvankelijk beoogd. Het zou Kameroen worden, het wordt nu toch Egypte.

Het organiseren van de Afrika Cup is niet eenvoudig, een worsteling eerder. Dat bleek ook dit jaar. Op 15 juni moet het voetbaltoernooi (voor het eerst niet met zestien, maar met 24 landen) van start gaan. Maar pas sinds dinsdag weten de voetballers waar zij precies zullen aftrappen.

Er lijkt een vloek op te rusten. Voor de vierde keer op rij moest de Afrikaanse voetbalbond CAF een nieuw gastland voor zijn kampioenschap vinden. Kameroen zou de Afrika Cup 2019 organiseren, titelverdediger en een voetbalgrootmacht toch op het continent. Maar de bouw van de stadions verliep te traag en bovendien kan het land de veiligheid niet garanderen nu er in het Engelstalige westen sinds anderhalf jaar rebellengroepen vechten voor onafhankelijkheid van het Franstalige oosten.

Burgeroorlog

Twee jaar geleden moest ook Libië de organisatie van het toernooi al teruggeven, vanwege de burgeroorlog in het land. Toen schoot Gabon te hulp. En in 2015 weigerde Marokko op het laatste moment de Afrika Cup te organiseren. Het land was bang niet alleen de spelers en de supporters vanuit heel het continent binnen te halen, maar ook het toen net op grote schaal uitgebroken ebolavirus. Equatoriaal-Guinea nam de noodorganisatie vervolgens op zich. En nog weer twee jaar eerder, in 2013, moest – ook toen al – Libië de Afrika Cup afgelasten vanwege de onrust binnen zijn landsgrenzen. Toen was het Zuid-Afrika dat te hulp schoot.

Tot dinsdag waren er nog twee landen in de race: recordkampioen Egypte en opnieuw Zuid-Afrika. Daarmee dreigde het toernooi opnieuw terecht te komen in een van de landen van een uiterst select gezelschap: Gabon, Equatoriaal-Guinea of Zuid-Afrika. In 2012 organiseerden Gabon en Equatoriaal-Guinea het toernooi namelijk ook al. Toen deden de buurlanden het samen – en dat was trouwens de laatste keer dat er níet van gastland gewisseld hoefde te worden.

Infrastructuur

De dominantie van de twee kleine oliestaatjes en Zuid-Afrika is nauwelijks een verrassing. Een gastland van een voetbaleindtoernooi dient een solide infrastructuur te hebben. Daar ontbreekt het de meeste Afrikaanse landen aan. De bouw van moderne stadions, de aanleg van trainingsfaciliteiten en de zorg voor goede bereikbaarheid en genoeg luxe hotels is duur en tijdrovend. Een in allerijl te hulp schietend uitwijkland kan dat allemaal nooit in slechts een paar maanden uit de grond stampen.

Zuid-Afrika, Gabon en Equatoriaal-Guinea hebben de infrastructuur al. Zuid-Afrika organiseerde het WK 2010. En de dictatoriale leiders van Gabon en Equatoriaal-Guinea spendeerden in aanloop naar de Afrika Cup 2012 waanzinnig veel oliedollars aan hun gezamenlijk prestigeproject.

Ook Egypte heeft bewezen succesvol de Afrika Cup te kunnen organiseren. Het land deed dat al drie keer eerder, voor het laatst in 2006. Vanaf 2011 gooide de Arabische Lente roet in het eten.

Maar inmiddels is de situatie in Egypte weer stabiel en nu bleek het land toch de beste papieren te hebben. Het enthousiasme leek er simpelweg groter dan in Zuid-Afrika. Niet in de laatste plaats doordat het Egyptische team in eigen land, met wereldster Mohamed Salah, de grote favoriet zal zijn.

Nieuwe speeldata

De Zuid-Afrikaanse voetbalbond is platzak en had daarom vooraf de nodige eisen gesteld. Die wilde dat de CAF meebetaalt aan de toernooiorganisatie, omdat het slechts een paar maanden voor de aftrap moeilijk is nog nieuwe lokale sponsors te werven. Al leken een aantal voetbalgekke Zuid-Afrikaanse miljonairs bereid om in geval van nood financieel een beetje bij te springen.

Groot voordeel van de Afrika Cup dit jaar is overigens dat het toernooi voor het eerst niet in januari en februari, maar in juni en juli wordt gespeeld. Daardoor botst het niet langer met de Europese voetbalcompetities. Die nieuwe speeldata leken in het voordeel van Zuid-Afrika: in Egypte is het in juli vaak boven de dertig graden, in Zuid-Afrika is het dan hartje winter en dus betrekkelijk koel.

Het baatte Zuid-Afrika uiteindelijk niet. Het bestuur van de CAF gaf Egypte met grote meerderheid de voorkeur: dat land kreeg zestien stemmen, Zuid-Afrika slechts eentje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden