Het maakt uit wie er terugblikt

Jan Terlouws zorgen om het milieu deel ik, maar niet zijn herinnering aan het Nederland van na de oorlog. Het touwtje uit de brievenbus suggereert een veilig, overzichtelijk en o zo gelukkig Nederland van weleer. Het gaat erom wie er terugblikt.

Jan (1931) is een zoon uit een veilig domineesgezin met een probleemloze start, die na zijn studie heel overzichtelijk natuurlijk een gezin stichtte. Ik (1939) was een kind van gescheiden ouders, iets wat in die tijd een groot schandaal was. Mijn alleenstaande moeder stond letterlijk alléén. Al vroeg ontdekte ik homoseksueel te zijn en dit gaf een allesbehalve veilig gevoel.

undefined

Benauwd

Het Nederland van mijn jeugd, zoals recent beschreven in Homo politicus, was overzichtelijk, maar ook paternalistisch en schijnheilig - kortom, van een verstikkende benauwdheid. Wie afweek was outcast. Als homo's toen al aan een stuk touw dachten, was het zeker niet om het uit de brievenbus te laten hangen. Dat touwtje van Terlouw is al gauw een nostalgisch flirten met de goede oude tijd, een zoetgevooisd populisme.

Terlouws trots op de prestaties van Nederland na de oorlog, is de mijne. Naast de wederopbouw, de verzorgingsstaat, de internationale rechtsorde werkte Nederland sinds de jaren zestig aan de humanisering van de samenleving via de emancipatie van vrouwen en homo's. En terecht signaleert Terlouw in DWDD een gebrek aan vertrouwen in de politiek. Maar dan blijft hij steken. Dat is eigenlijk merkwaardig, voor een raspoliticus als Terlouw. Hij gaat niet in op de oorzaken van dit wantrouwen. Ja, Jacques Monasch wordt opgevoerd als voorbeeld van politieke onbetrouwbaarheid. Dat heeft iets van een zondebok en een afleidingsmanoeuvre. Terwijl het zou moeten gaan over het falen van de democratische vernieuwing, waarvoor D66 ooit werd opgericht.

undefined

Hete hangijzers

Ik had Terlouw weleens meer concreet willen horen over het functioneren van de democratie in relatie tot actuele hete hangijzers zoals Europa en immigratie. Politici hebben met deze twee onderwerpen verdeeldheid geschapen, door er niet open met hun kiezers over te communiceren. Heeft de begaafde politicus Jan Terlouw nu de kans laten liggen om hierover een 'redelijk alternatief' te formuleren, of was dit het optreden van de 'oud-politicus' toch eerder een kras staaltje emotiepolitiek?

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden