Het lustige wouwtje

De eerste die ik me herinner, zag ik in 1983 in Zuid-Spanje. Met een vakantiebudget van tien gulden per dag liftten we de kustweg af tot eindpunt Matalascañas, een betonnen vakantiekolonie. We zetten onze tent op en togen naar natuurreservaat Cota Doñana. Op foto’s prijkten keizerarend, marmereend, purperkoet en lynx. Maar de enige mogelijkheid tot bezoek was in een grote jeep tussen toeristen met dikke telelenzen, dikke buiken en dikke portemonnees. Een excursie van 2,5 uur kostte 250 gulden per persoon. Dat was even onbetaalbaar als een kwart miljoen. We zeiden dat een onbetaalbare jeepsafari toch niet betaald kon worden. De uniformen aan de poort grijnsden, maar lieten ons er niet in. We besloten de zinderende zandweg af te sjokken. Het enige wat we van Doñana zagen was het hek, stekelige struikjes en ineens: een rode wouw. Hij zweefde een tijd met ons mee. Roodbruin, lange vleugels en een diep gevorkte staart. Met zijn staartpunten stuurde hij en bewaarde hij zijn evenwicht. Die kop bewoog van links naar rechts en van rechts naar links. Die zag alles. Wouwen eten aas, maar jagen ook behendig op konijn. En voor aas zijn zeker zo scherpe ogen nodig, want dood vlees beweegt niet, tenzij het leeft van de maden.

Rode wouwen passeren Nederland in lente en herfst noord- en zuidwaarts. Vooral over ’s lands zuidoosten vliegen ze en langs de kust. Heel soms broeden ze bij ons. Meestal mislukt dat, maar dit jaar lukte het. In Westerwolde, Zuidoost-Groningen, vloog in juli één rood wouwtje uit.

Wij zagen een rode wouw in Matalascañas! Blij keerden we terug. De tent bleek overhoop gehaald. Gelukkig viel er niets te stelen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden