Nederland op slotEmiel Hakkenes

Het luchtruim is open, maar op Schiphol is het stil

Frank Baesjou. Beeld Emiel Hakkenes
Frank Baesjou.Beeld Emiel Hakkenes

Het land is gesloten. Hoe brengen Nederlanders de lockdown door? Frank Baesjou vindt zijn vliegreis noodzakelijk.

Ik ging naar Schiphol om een menigte te zien. Want, las ik overal, het land is weliswaar op slot - de scholen dicht, de restaurants gesloten - maar met het luchtruim nog open heten we het virus van harte welkom. Het vliegt met de menigte mee in een Airbus uit Londen of een Boeing uit Zuid-Afrika en waait ons in het gezicht door de schuifdeuren van de aankomsthal. Aan die menigte, begreep ik, moest de regering paal en perk stellen.

Maar de menigte was er niet.

Het luchtruim is nog open Beeld Emiel Hakkenes
Het luchtruim is nog openBeeld Emiel Hakkenes

Bij de AH to go keek de caissière of er nog klanten kwamen. Wie zin had in friet en cola werd bij Burger King direct geholpen. Je keek door de vertrekhal en zag ruimte en leegte en onbemande balies. Een schoonmaakwagentje poetste een vloer waarop nauwelijks een mens had gelopen.

Schiphol is uitgestorven Beeld Emiel Hakkenes
Schiphol is uitgestorvenBeeld Emiel Hakkenes

Frank Baesjou was er. Hij leunde tegen een prullenbak, stilde zijn honger met een broodje en leste zijn dorst met een halve liter bier uit blik. Hij droeg een ruitjeshemd en een bodywarmer, een leesbril bungelde op zijn borst. Zeker, hij kende de oproep om zo min mogelijk te reizen. Maar hij moest wel. Op hem werd gewacht, in Bangladesh.

In opdracht van een firma in Dhaka ontwierp Baesjou, zelf afkomstig uit Bemmel in de Betuwe, een melkveestal met 1200 plaatsen: een turnkey big dairy project, met kennis uit Nederland en koeien uit Australië. “De eerste driehonderd dieren zijn er, maar covid zit de rest in de weg.”

Covid zat ook hemzelf in de weg. Een eerdere poging om Bangladesh te bereiken strandde tijdens de tussenstop in Istanbul. Inkomende reizigers werden daar tegengehouden en teruggestuurd. Zuivere koffie was dat volgens Baesjou niet. “Al die mensen overnachtten in Turkse hotels. Tel uit je winst.”

Met het bierblik in de hand vertelde Frank Baesjou over reizen in tijden van corona. “Het is een drama. De meeste airports weten niet wat ze met covid aan moeten. Hadden we maar strakke regels wereldwijd.”

Nee, hij zag zijn vliegreis niet als een vehikel voor het virus. “Ik ben zuinig op mijzelf. Ik heb vijf kleinkinderen en een moeder van 93. Die zie ik niet, ik pas wel op. Het gaat fout bij mensen die overal lak aan hebben.”

Baesjou luisterde even naar de intercom, met een bericht aan de reizigers: op de luchthaven is een mondkapje verplicht – ‘dankjewel daarvoor’.

Hij had zich ervan vergewist, ging hij verder, dat in Bangladesh de kans op besmetting beperkt is. “Vanaf Dhaka neem ik een binnenlandse vlucht en daarna is het een halfuur met de auto. Op de farm komt niemand, in de rimboe zijn we covidvrij.”

Baesjou wierp zijn bierblik in de prullenbak en reikte naar zijn bagage. Zijn terugreis, zei hij, is pas over zes maanden. “En als hier de covid nog niet weg is, blijf ik daar.”

Verslaggever Emiel Hakkenes reist door het land en peilt de stemming.

Lees ook:

Jullie leggen het niet zo goed uit, zegt de achtjarige minzaam. ‘Maar je doet wel je best.’

Het land is gesloten. Hoe brengen Nederlanders de lockdown door? In huize Hakkenes is het onderwijs een worsteling.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden