Review

Het lijkt het oude Sparta wel

De oudheid inspireert thrillerauteurs. Zo maakt Tobias Hill knap gebruik van de mythes over het oude Sparta.

De oudheid zit vol verhalen over geweld, haat, liefde, intriges en mysteries: thema's die het in de hedendaagse spannende boeken ook goed doen. Het is dan ook niet vreemd dat in thrillers vaak het moderne met het oude wordt verbonden – dat is ook het geval in ’Het verborgene’.

Hoofdpersoon Ben, docent aan de universiteit in Oxford, reist naar Griekenland. Zijn jonge leven ligt overhoop na zijn echtscheiding en het proefschrift over Sparta waar hij aan werkt wil niet vlotten. In Griekenland hoopt hij inspiratie te vinden. Maar eerst heeft hij werk nodig en dat vindt hij in een obscuur cafetaria in een buitenwijk. Ruw werk in een rauwe omgeving, bloed, zweet en tranen.

Op een dag stapt zijn Oxford-collega Eberhard binnen voor een maaltijd. Het is geen hartelijk weerzien, maar uit het koele gesprek blijkt dat Eberhard op weg is naar een archeologische opgraving in Sparta. Ben reist hem achterna en slaagt erin om werk bij de opgraving te krijgen.

Hij treft er een merkwaardig gezelschap aan. Op de leidster van de opgraving na lijkt niemand blij te zijn met zijn komst, de lokale medewerkers zijn nog het vriendelijkst tegen hem. Maar de vijf anderen houden hem op afstand. Ben, van nature een buitenstaander, is hard toe aan wat vriendschap en wil er dolgraag bij horen. Het groepje intrigeert hem, ze voeren iets in hun schild. En bijna net zo traag als het graafwerk gaat, ontdekt hij wat ze voor de buitenwereld verborgen houden.

Ben wisselt zijn verhaal af met notities voor zijn proefschrift over het oude Sparta, waar zo weinig van rest.

Het was een hardvochtige samenleving, dat is bekend. Een militaire elite maakte de dienst uit en hield de wind eronder met behulp van een groep geselecteerde jongeren die buiten de stadstaat verbleven en van daaruit terreuracties pleegden. De parallel ligt voor de hand, de vraag voor Ben is: spelen zijn collega’ s Spartaantje, of is het serieuzer?

Tobias Hill, (Londen, 1970) slaagt erin een spannende verbinding te maken tussen het moderne en het oude. Ben houdt de lezer wel bezig, alleen al door diens waarnemingen. Maar de andere personages blijven te raadselachtig. Zelfs de relatie die Ben krijgt met een van de vrouwen overbrugt de afstand niet. Het einde is daardoor schokkend, maar komt kunstmatig over. Voor wie houdt van goed vertelde verhalen met inhoud, is ’Het verborgene’ zeer geschikt. Wie een boek wil dat zo spannend is dat het met hem op de loop gaat, moet een plankje verder kijken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden