Interview

'Het liefst zou ik direct terug willen naar Sierra Leone'

Een vrouw met vermoedelijk ebola wordt in de Liberiaanse hoofdstad Monrovia geïsoleerd.Beeld epa

Erdi Huizinga is een van de twee mogelijk met ebola besmette artsen die terugkeerden naar Nederland. Maar eigenlijk wil ze vooral terug, vertelt ze aan Trouw. "De mensen daar hebben ons heel hard nodig".

Geen koorts, geen hoofdpijn. Maar wel grote zorgen: hoe redden de mensen in het hart van Sierra Leone het zonder zorg?

Erdi Huizenga hoorde het net: de huidtransplantatie die ze - vlak voor haar vertrek - uitvoerde bij een ziek jongetje met een grote beenwond, is geslaagd. "Dat scheelt, een complicatie oplossen via de telefoon zou niet gemakkelijk geweest zijn." Ook de pas geboren tweeling en hun moeder in het ziekenhuis in Yele maken het goed.

Met nog drie andere patiënten en de staf zitten de kinderen en de moeder in quarantaine in het ziekenhuis van de Lion Heart Foundation, waar Huizenga (39) en haar collega Nick Zwinkels (31) tot vorige week elke dag ruim tien uur werkten als artsen. Zelf zijn de twee Nederlandse artsen vorig weekend naar Nederland gevlogen. Want ook al denken ze dat ze niet besmet zijn, na onbeschermd contact met patiënten die later ebola bleken te hebben nemen ze het zekere voor het onzekere. Wat leek op bijvoorbeeld malaria, bleek ebola. "De ziekte kwam veel sneller dichterbij dan wij hadden ingeschat."

"Wij mankeren nu niets", zegt Huizenga door de telefoon vanaf de 'plek ergens in Nederland' waar de twee verblijven, en waar alleen goede vrienden en familie soms op bezoek komen. Handen schudden is er niet bij tot 30 september, als er pas volledige zekerheid is. "Ik denk dat ik niet besmet ben. Maar het is natuurlijk een rotziekte." Het ziekenhuis is nabij, mochten er complicaties optreden.

Verantwoordelijk
Het is nu tien dagen na het laatste contact met ebola - als de ziekte zich tussen de zeven en twaalf dagen niet openbaart, is de kans heel klein dat deze alsnog komt - maar het kan nog steeds. Twee verpleegkundigen bleken deze week besmet - zij zijn overgeplaatst naar een behandelcentrum van het Rode Kruis. "Dat is erg om te horen", zegt Huizenga. "We voelen ons verantwoordelijk. Voor de staf en de patiënten." Ze bellen vaak. Ze sliep goed, de afgelopen nachten, maar na dit bericht een stuk minder. "Verder proberen we nuchter te blijven, niet steeds te denken aan de kans dat we koorts hebben."

Erdi Huizenga (rechts) in Sierra Leone.Beeld Lion Hearts Foundation

Die tweeling in hun ziekenhuis, dat ging om een risicobevalling. Hun moeder had weliswaar de pech in contact te komen met een ebola-patiënt, ze kreeg nog wel zorg. Daarvan is de regio verstoken sinds Huizenga en Zwinkels vertrokken. "Er is nog een klein ziekenhuis, en een provinciaal hospitaal, maar die zijn nu helemaal bezet door ebola", zegt Zwinkels. Zwangeren, mensen met malaria, buikgriep of wat voor ziekte dan ook: voor hen is er niets.

Hoe nu verder? Nick Zwinkels hoopte na een jaar in Yele door te gaan als gynaecoloog in Nederland. Huizenga ziet de post van tropenarts als haar roeping. "Als je in mijn hart kijkt, zou ik het liefst direct teruggaan. Maar dat moeten we alleen doen op een veilige manier. We praten nog dagelijks over hoe dat zou moeten. Ik hoop dat we eruit komen, de mensen in Sierra Leone hebben ons heel hard nodig."

Abonnees lezen vandaag meer in Trouw over de uitbraak van het ebolavirus.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden