Standplaats

Het leven van een Iraanse mijnwerker gaat absoluut niet over rozen

De Iraanse president Rohani wordt bestormd door een woedende menigte. Beeld AP

Het leven van een mijnwerker gaat al niet over rozen. Dat van een Iraanse mijnwerker is echter helemaal belabberd. 

Hij verricht zwaar werk en wordt slecht of gewoon helemaal niet betaald. Bovendien staat hij bloot aan allerlei gevaren omdat er bijzonder weinig aandacht is voor veiligheidsvoorschriften.

Dat bleek vorige week wel weer. Minstens drieënveertig mijnwerkers kwamen om in de Zemesten Yort-kolenmijn in de noordoostelijk gelegen Iraanse stad Azadshahr. Drieënzeventig mensen raakten gewond. Dit kwam door een enorme explosie van geconcentreerd methaangas. 

De explosie vond vermoedelijk plaats toen mijnwerkers probeerden een locomotief te starten. De precieze toedracht van het ongeval wordt nog onderzocht. Zeker is wel dat een complete tunnel instortte.

Tekst loopt door onder afbeelding. 

Beeld AFP

Rohani

President Rohani kwam al gauw naar de plek des onheils waar hij werd ‘verwelkomd’ door een woedende menigte die op de deuren en ramen van zijn auto sloeg. Beelden hiervan vlogen door de Iraanse huiskamers en over het internet. De president zal, zo vlak voor de presidentsverkiezingen van 19 mei, zeker niet blij zijn geweest met de ongelukkige timing van de ramp en de bijkomende kritiek op zijn beleid.

De woedende betogers waren voor het merendeel collega-mijnwerkers en familieleden van slachtoffers. Ze waren zo boos vanwege de onveilige omstandigheden waarin de arbeiders hun zware werk moeten verrichten. Op dat moment zaten er nog minstens negen mijnwerkers vast van wie de overlevingskansen met de minuut kleiner werden.

“De hele Iraanse natie deelt de zorgen van de families van de omgekomen slachtoffers”, zei Rohani. “We zijn allemaal verantwoordelijk voor deze gebeurtenis.” Hij voegde er nog aan toe dat er betere veiligheidsnormen moeten komen voor de mijnsector.

Dat is beslist geen luxe, blijkt wel uit het verleden. Deze ramp is namelijk geen uitzondering. Regelmatig komen er bij ongelukken mijnwerkers om het leven. In 2013 waren dat er bijvoorbeeld elf en in 2009 zelfs twintig.

Tekst loopt door onder afbeelding. 

Beeld REUTERS

Loon

Maar de mijnwerkers en hun families zijn niet alleen boos over de onveilige omstandigheden waarin gewerkt moet worden. Ook het loon is erg karig, zo’n 250 euro per maand. Daar valt nauwelijks van te leven. Bovendien wordt dit vaak niet uitbetaald. 

Vorig jaar hadden de mijnwerkers nog geprotesteerd omdat ze al 14 maanden hun salaris niet hadden gekregen. Dit protest heeft echter nauwelijks aandacht gekregen in de media. Het is de afgelopen jaren door de verslechterde economie immers al zo gemeengoed geworden dat arbeiders niet uitbetaald krijgen, dat er geen haan meer naar kraait.

De mijnramp kreeg echter wel de nodige aandacht. In de provincie Khorasan werden drie dagen van nationale rouw afgekondigd. Ook internationaal bleef het noodlottige incident niet onopgemerkt. Zo betuigde de Syrische president Bashar Assad, Irans grote bondgenoot, zijn medeleven aan de familieleden van de slachtoffers en aan de gewonden.

Tekst loopt door onder afbeelding. 

Beeld AFP

Mineralen

Iran staat met 68 verschillende mineralen op de vijftiende plaats in de wereldranglijst van mineraalrijke landen. Het land wint kolen, zout, zink, koper, goud, ijzer, zand, gravel, uranium en lood. De meeste mijnen zijn, net als de Zemestan Yort-kolenmijn, gelegen in de provincie Khorasan, in het noorden van Iran.

Negentig procent van deze mijnen en hieraan gerelateerde industrieën is in handen van de staat. Maar de sector is onderontwikkeld en de Iraanse regering zoekt al jaren naar buitenlandse investeerders. Helemaal nu de internationale sancties tegen het land grotendeels zijn opgeheven. Tot het jaar 2025 zou er 20 miljard dollar nodig zijn aan investeringen. 

China, Zuid-Korea en Italië hebben al deals gesloten. Toch blijven veel andere landen afwachtend. Het is een moeizaam en langdurig proces met veel beren op de weg, waarvan het slecht functionerende banksysteem er maar één is.

De Iraanse mijnbouwsector heeft een enorme potentie. Maar veilige arbeidsomstandigheden en een fatsoenlijk salaris voor de mijnwerkers zouden bij deze jacht op het grote geld niet vergeten mogen worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden