Het leven, daar draait het om bij Wende

Muziek

Wende. Wende Snijders (zang), met Bart Wolvekamp piano, Guus Bakker (bas, gitaar) en Arthur Lijten (drums). Regie Ruut Weissman. Gezien in De Meervaart Amsterdam 2/11. Tournee door het hele land t/m 26/4/2008. Info: www.wende.nu en www.bvgool.nl

Een jazz-combo speelt, een in het zwart geklede vrouw staat met haar rug naar het publiek in de opening van een deur te roken. Een moment van overpeinzing kort voor de show losbarst: Wende Snijders (zangeres, 29), liever gezegd alleen Wende. Het publiek neemt plaats, Wende dooft de sigaret, sluit de deur en zet de eerste woorden in: ’Avec la mer du nord’. Een moment van herkenning. De toon wordt gezet voor de rest van de avond. ’Le plat pays’, het vlakke land. We zijn beland in de sferen van Jacques Brel, waarin het leven bruist, de nachten worden gevierd, de drank vloeit, de liefde geen einde kent. Dit leven, daar gaat het om bij Wende. Leven tot het gaatje volgens haar eigen interpretatie, eigen toonzetting, eigen geregisseerde stiltes.

Wende heeft geen moeite om – samen met haar ijzersterke combo – het publiek in één klap te vangen, te leiden naar haar sferen. De drummer zet een hoog tempo in, Wende begint een energiek spel met hem als tegenspeler, daagt uit, jazzy, pratend, zingend: ’Vesoul’, nog zo’n kraker van grootheid Brel, waar ze haar eigen draai aan geeft. In vlekkeloos Frans gaat ze door: ’Au suivant’ van dezelfde chansonnier, ongetwijfeld haar grote voorbeeld.

Maar wie denkt dat Wende in haar korte bestaan als zangeres is blijven steken in het Franse chanson heeft het mis. Engels, Spaans, Nederlands, het passeert de revue. Niet alleen Brel is spil van haar nieuwste show, ook de wereldstad New York speelt een belangrijke rol. „Ik houd van New York”, fluistert ze het gehoor toe. Wende trekt de vergelijking met de componist Maurice Ravel die daar eind negentiende eeuw aankwam en totaal overdonderd was bij de eerste aanblik van de stad.

Ze gaat door: ’Come together’ van de Beatles, herkenbaar maar weer in een eigen interpretatie, een eigen tempo. En Wende vervolgt, met Brecht, met Lorca, met haar eigen tekst ’De wereld beweegt’, met een lied ontleend aan componist Erik Satie. En met een prachtige uitvoering van ’De nuttelozen van de nacht’ (wederom Brel). ’Kom dans met mij’, voegt ze verleidelijk het publiek toe.

Met haar leven wil het nog niet helemaal lukken, vertrouwt ze het publiek toe. Vier relaties in vier jaar. Roken, stoppen met roken en weer roken. Maar dat leven is waard geleefd te worden, iedere dag. ’La vie en rose’, zoals ze Edith Piaf interpreteert. Maar ook ’Mensch durf te leven’ van Dirk Witte. Je leeft maar heel kort, maar één enkele keer, begint het lied. En zo is het maar net!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden