null Beeld

ColumnSofie Govaert

Het leven begint weer normaal te lijken (met alle bijbehorende prikkels)

Het gezin van Sofie Govaert uit Breda raakte besmet met het coronavirus. Ze houdt voor Trouw een dagboek bij.

Er wordt twee keer aangebeld. De eerste keer met een pakketje boeken. De tweede keer met een grote bos bloemen. De boeken en de bloemen zijn van onze nieuwe uitgeverij. Een heuglijk moment. Twee jaar geleden heb ik samen met mijn collega in eigen beheer de Basisschoolbundel uitgebracht. Nu is het opgepikt door een educatieve uitgeverij en door de coronacrisis versneld uitgegeven voor de scholenmarkt.

Mijn collega en ik feliciteren elkaar per telefoon. Heerlijk dat we niet meer verantwoordelijk zijn voor de verzending, passende enveloppen, bubbeltjesplastic, marketing, het antwoordboekje, reclameposters, de website en al die andere honderden dingen die er bij het uitgeven van een boek komen kijken waar wij van tevoren (gelukkig) geen weet van hadden. Schrijvers klagen vaak dat ze maar zo weinig over houden van hun boek, ik weet inmiddels waarom. Het schrijven was namelijk het makkelijkste deel. Geen ronde langs boekhandels of beurzen dit keer, alles is afgelast. Stiekem wel lekker rustig.

Een vol hoofd van alle prikkels

’s Avonds komen er vrienden eten in de tuin. De kinderen spelen verstoppertje en wij drinken een wijntje en praten over het opstarten van de scholen. Onze school heeft een schema gemaakt waarbij de ouders zoveel mogelijk ontzien worden. Hele dagen, broertjes/zusjes op dezelfde dagen naar school en er wordt ook op woensdag lesgegeven. Dat horen we om ons heen wel anders.

Als ik naar bed ga, realiseer ik me dat het leven weer bijna op normaal begint te lijken. We hebben een sociaal weekend gehad, kleren voor de meisje uitgezocht voor hun ‘eerste schooldag’, mijn werk gaat weer beginnen. Ik heb ook meteen weer een vol hoofd van alle prikkels, het lijkt wel of je dat nu meer merkt, omdat het zo lang rustig is geweest.

De volgende dag schrik ik wakker. Ik had een coronanachtmerrie. Ik droomde dat er een enge man geen anderhalve meter afstand hield én dat ik mijn kappersafspraak vergeten was. Vandaag ga ik zonder kinderen met mijn beste vriendin wandelen in de Rhoonse Grienden. Ondanks dat ik twee hele fijne kinderen heb, beschouw ik het als het beste moederdagcadeau in jaren.

Lees hier de eerdere columns van Sofie Govaert.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden