Het leger heeft je nodig

De Amerikaanse strijdkrachten doen er alles aan om het tekort aan personeel op te heffen. Met studiebeurzen, hogere lonen en een nieuw flitsend imago probeert het leger op te boksen tegen het florerende bedrijfsleven met zijn aanlokkelijke aanbiedingen.

Koen de Vries

,,Vorig jaar was er een tekort van 6300 recruten. Maar het eerste kwartaal van dit jaar zitten we op schema'', zegt Douglas Smith, personeelsfunctionaris van de landmacht in Louisville (Kentucky). De personeelsproblemen zijn volgens hem vooral toe te schrijven aan de goede staat van de economie. Met een middelbare-schooldiploma op zak zoeken tieners meteen een baan of ze gaan door naar de universiteit. Het leger is niet meer in trek. ,,Je ziet het hier in Louisville. Bedrijven bieden net zoveel premies.''

De traditie om dienst te doen in het leger is aan het vervagen. Dit komt doordat de strijdkrachten na het eind van de Koude Oorlog zijn ingekrompen. Smith: ,,Er zijn veel jongeren die opgroeien zonder een volwassene met militaire ervaring in hun omgeving.'' Of zoals een verontruste columnist van een krant in Arkansas schreef: 'Het leger staat ver van hun bed. Ze hebben er geen idee van wat vaderlandsliefde inhoudt, net als hun ouders die dienst ontdoken. De jeugd van tegenwoordig kent het leger alleen van televisiespotjes of oorlogsfilms.'

Sergeant Antonio Luna van de Army Recruiting Office (banenwinkel) in Washington DC is inmiddels gewend om misverstanden over het leger weg te nemen. ,,De meeste mensen denken dat we al schreeuwend heuvels oprennen met een M-16. Maar we hebben meer dan tweehonderd verschillende banen. En het verschil met de burgerwereld is dat je bij het leger niet naar een duur instituut hoeft te gaan om een vak te leren. Het leger betaalt jou, en geeft je bovendien ervaring.''

Sergeant Luna heeft een volledige baan als personeelswerver van de landmacht. Zijn kantoor in het centrum van Washington is versierd met reclameposters van zwaar gecamoufleerde militairen en helikopters tegen de achtergrond van spectaculaire landschappen. In de hoek staat de onvermijdelijke Amerikaanse vlag.

Via de telefoon praat hij met een mogelijk geïnteresseerde scholier. Hij probeert de jongen over te halen om naar de banenwinkel te komen voor een gesprek. In de kamers naast en tegenover hem zijn de bureaus van de marine, de luchtmacht en het korps mariniers. ,,Je kan zo naar de andere bureaus gaan om te kijken wie je de beste deal geeft.''

Aan de wand hangt een groot bord met foto's van recruten die hij heeft binnengehaald. De meerderheid komt net van school af. Dat de Koude Oorlog nog niet helemaal over is, blijkt wel uit het voorbeeld van een student Russisch, die aan de slag gaat als ondervrager bij de inlichtingendienst. Maar een groot deel van het bord is nog leeg. Sergeant Luna moet per maand twee tot drie nieuwe recruten werven. Hij blijft vaag over de resultaten. ,,Soms heb ik er twee, soms wel tien. Dat hangt er vanaf..''

In een hoekje van de banenwinkel zit Charles Harrison, een wel erg timide tiener die net zijn middelbare school heeft afgerond. Waarom hij zich bij het leger heeft aangemeld? ,,Om een vak te leren of zoiets. Monteur of zo.'' Op aanraden van een familielid bij de luchtmacht heeft hij zich aangemeld. En wat vonden zijn ouders ervan? ,,Die vonden het wel oké,'' zegt hij grinnikend.

Het leger stelt als minimumeis dat de recruut een high school-diploma (mavo/havo) heeft. Schoolverlaters zonder papiertje kunnen op kosten van het leger alsnog een gelijkwaardig diploma halen. ,,We zijn op zoek naar kwaliteit'', zegt sergeant Luna. Hij geeft toe dat voor veel schoolverlaters en werklozen het leger de laatste mogelijkheid is.

Het is nog vroeg in de ochtend, maar vijftien eerstejaars-studenten van de Georgetown-universiteit staan, gehuld in uniform, keurig in rijtjes van vijf opgesteld voor inspectie. Ze maken deel uit van het Reserve Officer Training Corps (ROTC), een deeltijd-officiersopleiding voor studenten. ,,Ik controleer of ze hun schoenen wel gepoetst hebben, en of ze zich geschoren hebben'', zegt Luke Stenberg, een vierdejaars student internationale politiek. Hij is dertig uur per week kwijt aan militaire training. Stenberg is er druk mee, maar toch is hij niet slecht af: hij krijgt een beurs van honderduizend gulden voor drie jaar plus boekengeld en een maandelijkse toelage. Voorwaarde is wel dat hij direct na zijn afstuderen vier jaar het leger ingaat. En dat is voor veel studenten te veel gevraagd.

Kapitein John Weaver van de militaire staf op Georgetown vertelt dat het moeilijk is om studenten te interesseren. ,,We hebben meer dan zestig studenten van acht universiteiten in en rond Washington DC. Maar vorig jaar hebben we onze quotum van vijftien nieuwe luitenants niet gehaald.'' De ROTC van Georgetown probeert mensen te werven op scholen, op de campus zelf en door advertenties. De campagne kostte vorig jaar bijna dertigduizend gulden.

Dat bedrag valt in het niet bij wat de reguliere strijdkrachtonderdelen aan reclame spenderen. De marine, die vorig jaar zevenduizend mensen tekort kwam, heeft de bekende filmregisseur Spike Lee ingehuurd om spotjes voor de televisie te maken. Kosten: vijf miljoen dollar. En om de verveelde, aan het internet gekluisterde tieners te interesseren heeft de luchtmacht (met een tekort van tienduizend recruten) een strak vormgegeven website met een heus interactief spelletje, Stealth Force.

Het is een soort geanimeerde versie van de Buck Danny-stripboeken, met veel nadruk op het avontuurlijke bestaan bij de luchtmacht en geavanceerde straaljagers. Eén van de stripfiguren is Sanchez, een latino die volgens zijn 'geheime' biografie erg goed is in sport. Zijn collega Major is een breedgeschouderde, blonde bink die in de Golfoorlog heeft gevochten. Met nog drie anderen gaat Stealth Force op een missie in een jungle vol onguur gespuis. Of ze genoeg hebben aan die vijf? Dat moet nog maar blijken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden