Het landje

In de serie De groentetuin volgen we de tegenslagen en bescheiden succesjes van moestuinbeginneling Alma Huisken

Het komt door mijn oma. Als geen ander kweekte ze groente in haar Twentse volkstuin, en ik mocht vroeger mee, om boerenkool te plukken en ook wat aan het konijn te geven. Geluksmoment van een vijfjarige. Het komt ook door een aardige vriendin-van-een-vriendin. (Gemakshalve zal ik haar T. noemen.) We bespraken eens een aardappelrecept waarbij ik opmerkte 'en dan scheelt het enorm als je een werkelijk lékkere aardappel gebruikt'. ,,Die heb ik'', zei T. met een fijnzinnige glimlach: ,,Zelfgeteelde Gloria's van mijn eigen landje''. Zelf geteeld... er begon iets te kriebelen.

Een jaar later. Het gesprek met T. leek glad vergeten. Maar toen ik op het minieme Romeo-en-Julia-balkon van mijn binnenstadshuis de margrieten inruilde voor een rek doperwten (en op straat, bij de voordeur, zeekool neerzette) besefte ik dat de grond riep. En hard ook. Vette kluiten aarde wilde ik omspitten. Zaaien, planten en oogsten op een eigen stukje grond. Iedereen die op mijn pad kwam werd hoopvol bevraagd: ,,Weet jij misschien een volkstuin voor me, liefst een beetje stilgelegen?'' Het verlossende woord kwam van T. ,,Kom maar eens op ons complex kijken. Dan kun je me gelijk helpen met de aardbeienpluk.''

Volkstuinen liggen per definitie aan een spoorlijn, naast een fabrieksterrein of bovenop de A9. Zo ook het bewuste complex van T., dat kon bogen op zowel een donderende spoorbrug als een drukbereden randweg. Mijn hart zonk in mijn schoenen toen ik door de poort liep. Wat een ongelooflijke herrie! Maar ik zou helpen plukken, dus vort met de geit. Langs appelbomen, voorbij een kruidenperk, over een bruggetje. 'Mooie sloot', dacht ik. Dan een tweede sloot, zo mogelijk nog fraaier, met erachter een veld maïs en stokbonen.

T. wachtte me op. ,,Deze tuin hier schuin tegenover mij komt vrij. Ruim honderd vierkante meter. Dat zou jouw tuin kunnen worden.'' Een weelderige bloemenzee stak af tegen een elzenhaag. Boven mij veel lucht (bijzonder voor een stadsmens) en om me heen de zwoele geur van kamperfoelie. ,,Denk er maar eens rustig over na'', adviseerde T. wijs en we doken de aardbeien in.

Gestaag plukkend hoorde ik de auto's niet meer en de trein slechts af en toe. De aanpalende tuinen bleken prettig verschoond van radio's, barbecues of paleisachtige optrekjes. Hier kozen de tuinders duidelijk voor mooie combinaties van bloemen en groente, zoals in oude Franse potagers en Britse cottage gardens. Met links en rechts een kilo aardbeien in de fietstassen reed ik weg. Ja, dit was het: op een zomeravond na het eten nog even naar het landje, om aardbeien te plukken of te gieteren.

Nu is het winter en het vriest een beetje. De zon staat een handbreedte boven de toppen van de hoge bomen die het complex begrenzen, maar lijkt alweer aan kracht te winnen. Ik ben alleen op de tuin en geniet. De judaspenningen glanzen zilver in het schuine licht, net als de zaadpluizen van de herfstasters. Af en toe landen een paar bladeren dor ritselend op de vliesdunne ijslaag in het slootje. Ik veeg wat paden schoon en snoei links en rechts takken terug, kinderspel nu, met die dunnere begroeiing. (Of ik het goed doe zal in het voorjaar moeten blijken, maar dat snip-snip van het snoeimes klinkt vreselijk echt en ik voel me een hele piet.)

Een roodborstje, als altijd solitair, scharrelt om me heen of scheert als een straaljager laag over het tuinpad. Een blik in het eerste groentebed: de laatste kroppen andijvie die ik nog probeerde te redden voor de stimpstamp zijn eerst verzopen en nu bevroren. Hoezo winterhard!? Maar het wordt toch stamppot vanavond: even later pluk ik armenvol eigengeteelde-boerenkool-met-de-vorst-erover. Zo ongeveer het gemakkelijkst gewas van moeder aarde, maar dat kan deze beginneling niet deren. Vandaag niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden