Het journalistieke genre plagiaat

In haar vorige week verschenen 'Handboek voor de schrijvende pers' behandelt Marianne Kimmel (25) vijftien journalistieke genres. Het zestiende had over plagiaat kunnen gaan. Want daarvan wordt Kimmel nu min of meer beschuldigd.

Nico Kussendrager, een van de auteurs van het in 1992 bij uitgeverij Wolters Noordhoff in Groningen verschenen 'Basisboek Journalistiek' heeft in het werkstuk dat Marianne Kimmel via de SDU Uitgevers in Den Haag op de markt heeft gebracht veel overeenkomsten met zijn boek ontdekt. Ook is volgens hem geciteerd uit het eveneens bij Wolters Noordhoff verschenen boek 'Het journalistieke verhaal' van Boris Berkhout e.a.

Kussendrager: “Bij een eerste vluchtige lezing heb ik al tal van frappante gelijkenissen ontdekt en al lezende worden dat er steeds meer. Zinnen en voorbeelden zijn letterlijk overgenomen uit mijn boek. Dat geldt voor passages over Livingstone en Stanley, een brandstichter in Utrecht en het vliegtuigongeluk op de Waddenzee bij Vlieland.” De definitie over het 'nieuwsverhaal' en een alinea over necrologieën staan in dezelfde bewoordingen in mijn boek.”

Wat in elk geval niet uit bestaande boeken is overgenomen is het advies van Kimmel alvorens een recensie te schrijven een boek twee keer te lezen of twee keer naar de schouwburg te gaan om een stuk te zien. Kussendrager: “Geen ervaren journalist zou zoiets over zijn lippen krijgen”.

Marianne Kimmel zegt nog niet te kunnen reageren op de beschuldigingen omdat zij tot nu toe alleen maar via via erover heeft gehoord. “Ik wil eerst weten wat Nico Kussendrager mij verwijt.” De mogelijke plagiaatkwestie is haar 'rauw op het dak gevallen'. Marianne Kimmel zegt zich van geen kwaad bewust te zijn. “Ik geef meteen toe dat ik bij het schrijven van mijn boek dankbaar en veelvuldig gebruik heb gemaakt van de boeken van Kussendrager en Berkhout. Dat zijn twee standaardwerken waar je niet omheen kunt. Ik heb in mijn boek ook duidelijk vermeld dat dit voor mij bronnen zijn geweest. En wat de kritiek betreft dat ik mijn boek zou hebben aangeprezen als het eerste handboek op dit gebied: het persbericht waarin dat staat komt volledig voor rekening van mijn uitgever.”

Marianne Kimmel was in eerste instantie helemaal niet van plan van haar afstudeerscriptie Nederlands een echt boek te maken. “Wel was met mijn studiebegeleidster afgesproken dat ik mijn onderwerp zou uitwerken als betrof het een boek. Daar zou het bij blijven. Toen mijn scriptie gereed was drong men er in Leiden op aan er meer mee te doen. Natuurlijk vond ik dat wel grappig. Ik heb na nog eens grondig door de tekst te zijn gegaan in eerste instantie telefonisch contact opgenomen met uitgeverij Wolters Noordhoff omdat ik weet dat die zich op dit terrein beweegt. Ik werd snel afgepoeierd nadat ik mijn verhaal had verteld. Zij vroegen niet eens de tekst op. Daarna ben ik bij de SDU terechtgekomen. Daar waren ze meteen enthousiast.”

Geert van der Meulen van de SDU neemt de beschuldiging van Kussendrager serieus. “Ik heb de boeken waaruit zou zijn geciteerd opgevraagd en ga die de komende dagen met het werkstuk van Marianne Kimmel vergelijken. Als Kussendrager gelijk heeft is dat zeer ernstig.” Peter Vroege van Wolters Noordhoff gaat, alvorens een beslissing te nemen of zijn uitgeverij stappen neemt, eveneens bestuderen in hoeverre er sprake is van plagiaat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden