Het jaar van...

Een nieuw kunstjaar wakkert het verlangen aan naar andere accenten, nieuwe ideeën. 2004 zal ook een gezicht krijgen door personen en zaken die bijzondere aandacht verdienen, vanwege een nieuwe productie of een jubileum, omdat ze hun entree maken of verdwijnen. Trouw licht alvast enkele van die personen en gebeurtenissen uit. Vandaag: 'Shouf Shouf Habibi'

Productiecijfers. Bezoekcijfers. Gunstige cijfers. Tegenvallende cijfers. Tegenstrijdige cijfers. Wat de Nederlandse film aangaat was 2003 het jaar van de cijfers. Iedereen was er druk mee: beleidsmakers, filmmakers, journalisten.

Zo rond het Nederlands Filmfestival werden ze vooral geroemd, de cijfers. Het vijf jaar durende filmstimuleringsbeleid van de overheid had geleid tot meer films, betere films en een beter imago. Maar de afgelopen herfst viel toch weer tegen.

Een beetje filmliefhebber zou gemakkelijk meegesleurd kunnen worden in deze cijfer-euforie. Niet langer telt meer dat 'Phileine zegt sorry' een wat kille, leukdoenerige film was, maar dat hij toch 310 000 bezoekers trok, goed voor een feestelijke uitreiking van de Gouden Film, afkomstig van het Nederlands Filmfestival en het Nederlands Fonds voor de Film. Het is op het moment zo'n beetje de vaakst uitgereikte filmprijs: de prijs van de Gouden Film (100 000 bezoekers) en de Platina Film (400 000).

Is de Nederlandse filmcultuur daar nu zo bij gebaat? Zo dreigt bijvoorbeeld de enige Nederlandse auteursfilm van het afgelopen jaar, 'Grimm' van Alex van Warmerdam, temidden van dit cijfergeweld een stille dood te sterven. Zijn grootste succes 'Kleine Teun' telde in totaal 70 000 bezoekers en zou die Gouden Film dus ook niet gewonnen hebben. In de nieuwe filmcultuur dreigt het nu 20 000 toeschouwers tellende 'Grimm' als mislukt ten onder te gaan - zelfs al gaat hij nog een internationale tournee tegemoet.

Jammer, want het goed geacteerde, grimmig-laconieke en oorspronkelijke 'Grimm' was het enige lichtpuntje in een herfst gevuld met niet-oorspronkelijk werk. Negen films kwamen er uit, waaronder zeven verfilmingen. 'Cloaca' naar het stuk van Maria Goos, 'Pipo en de p-p-parelridders' naar de tv-serie, 'Pietje Bell 2', 'Kees de jongen', 'Polleke', 'De passievrucht', en 'Phileine zegt sorry'. Maar twee van die films doorstonden de toets der kritiek: 'Polleke' en 'Cloaca', alleen de eerste is een kinderfilm en de laatste steunde vooral op elementen die ook het stuk al bevatte: tekst en spel.

Echt goede échte films waren er niet, behalve 'Grimm'. Niet dat een boek overigens geen goede film zou kunnen opleveren, alleen vraagt een goede boekverfilming erom die bron ook weer los te laten. 'Schrijvers moeten iets nieuws nastreven' verzucht scenarioschrijver Charlie Kaufman, tobbend over zijn eigen boekverfilming in de recente komedie 'Adaptation'. Regisseur Andr van Duren wilde niet zozeer zijn eigen visie op 'Kees de jongen' kwijt als wel de schare, strenge Thijssen-fans gelukkig maken. Robert Jan Westdijk stak bij 'Phileine zegt sorry' meer energie in het in beeld brengen van Phileine's wilde fantasieën, dan in het duiden van haar dolende ziel.

Iets nieuws nastreven, dat zouden de Nederlandse filmers ook moeten proberen het komende jaar. Gaat dat lukken? Er moet van overheid en fonds blijvend gelonkt worden naar het grote publiek, en dus staan er ook nu alweer de nodige bekende romans op stapel. Toegegeven: geen Giphart of Mulisch. Met boeken als 'Erik, of het kleine insectenboek' van Bomans en 'Camera Obscura' van Hildebrand trek je niet automatisch klassen vol middelbare scholieren de bioscoop in. Hier lonkt juist het experiment. Interessant klinkt ook 'De Dominee', ook naar een boek (van Bart Middelburg), maar dat gaat over Klaas Bruinsma en is dus geen literatuurverfilming. Verder is er een voetbalfilm van de regisseur van de tv-serie 'All Stars' ('In Oranje'). Er is een 'campy' komedie van Pieter Kramer met Linda de Mol en Joan Collins: 'Ellis in Glamourland'.

En er is 'Shouf Shouf Habibi!' (Kijk, kijk, schatje!), eind januari al. Het is de eerste Nederlandse multiculti-komedie, geregisseerd en geschreven door debutant Albert ter Heerdt samen met hoofdrolspeler Mimoun Oaissa. De voortekenen zijn heel gunstig: de film werd onlangs geselecteerd voor het Filmfestival in Berlijn. 'Shouf Shouf Habibi!' gaat over de Marokkaanse Ab, die best braaf mee wil doen maar dat wil toch niet echt lukken. Hij heeft een broer bij de politie (Najib Amhali) en een mooie zus (Touriya Haoud). Dynamisch, fris, hard, grappig en vol zelfspot. Wie weet de vijf verschillen tussen E.T. en een Marokkaan?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden