HET JAAR VAN DUTROUX

Geen onderwerp heeft de gemoederen dit jaar beziggehouden als de zaak-Dutroux. Marc Dutroux, de man die in België kinderen ontvoerde, seksueel misbruikte en vermoordde, bracht een golf van ontzetting teweeg en deed daarnaast de publieke opinie over de relatie tussen seks en minderjarigen pas op de plaats maken. In deze laatste ZenZ van 1996 aandacht voor de gevolgen van Dutroux: de priester-arbeider die de uitvaart leidde van de Dutroux-slachtoffers Julie en Melissa en de de emoties van een zedenrechercheur, de optiek van de seksuoloog en het relaas van een pedofiel. Op deze pagina het verhaal van het zusje van Loubna Ben Aïssa.

THEO KOELE

Sinds de zaak-Dutroux in de zomer de Belgen deed sidderen, is er veel veranderd voor de familie Ben Aïssa in de Rue Gray, een sombere straat in het Brusselse stadsdeel Elsene. De naam Loubna dook in de kranten op, als mogelijk slachtoffer van de pornobende rondom Marc Dutroux. De foto van het meisje verscheen op winkelruiten en lantarenpalen, naast die van An, Eefje, Julie en Melissa.

Maar niet alleen Loubna, ook haar 28-jarige zuster Nabela werd een bekende voor de Belgen. Zij maakte indruk, toen zij per megafoon een woedende menigte toesprak op de trappen van het Brusselse Paleis van justitie. Het was op de dag dat het Hof van Cassatie besloot dat de populaire onderzoeksrechter Connerotte ontheven werd van de zaak-Dutroux, omdat hij een bord spaghetti had gegeten in het bijzijn van twee meisjes die hun opsluiting door Dutroux overleefd hadden.

De uitspraak van 's lands hoogste rechterlijke instantie wekte verontwaardiging onder de honderden mensen die zich voor het gerechtsgebouw hadden verzameld. Sommigen dreigden met geweld het pand binnen te dringen. Nabela Ben Aïssa maande de massa tot kalmte. Voor haar optreden ontving zij dezer dagen een prijs van de Franse Liga voor de mensenrechten.

Nabela is er erg bescheiden onder, het lijkt wel of ze zich geneert. Het was gewoon toeval, vertelt ze, dat ze als eerste van de verwanten en nabestaanden van de verdwenen kinderen naar buiten kwam. Iemand duwde haar een megafoon in handen. “Ik had het gevoel dat ik iets moest zeggen om de mensen te kalmeren. Want met geweld los je niks op.”

Tijdens de roemruchte Witte Mars in Brussel, kort daarop, was Nabela eveneens een opvallende verschijning, al was de kleur van haar hoofddoek ditmaal overheersend in het straatbeeld. Tijdens de mars, die vooral gericht was tegen het falen van politie en justitie, dreigde het weer even tot geweld te komen. Marokkaanse jongeren scandeerden woedend de naam 'Loubna', toen bleek dat het meisje ontbrak op een bord waarop de namen van de andere vermiste, ontvoerde en vermoorde kinderen prijkten.

Loubna alweer vergeten?! Zus Nabela is er niet bitter om. “Loubna was in de harten van 300 000 mensen die aan de mars deelnamen. Dat weet ik zeker, en dat was een enorme steun.” De moslim-vrouw heeft ook veel steun geput uit haar geloof, zegt ze. Sinds de verdwijning van haar zusje heeft ze nooit aan het bestaan en de goedheid van Allah getwijfeld. Haar vader valt haar bij: “Nee, nooit.”

Nabela heeft inmiddels tegenover een speciale parlementaire onderzoekscommissie verklaard wat er allemaal gebeurd is, of beter gezegd: níet gebeurd, sinds haar zusje in de zomer van 1992 een potje yoghurt ging kopen en niet terugkwam. Nabela wil niet veel kwijt over het verhoor achter gesloten deuren door de parlementaire commissie, die moet nagaan wat er bij politie en justitie misging in de speurtocht naar verdwenen minderjarigen. Wel zegt ze opgelucht: “Ik kon eindelijk het hele verhaal vertellen.”

De vrouw heeft, anders dan sommige ouders van vermiste kinderen, nog altijd haar hoop gevestigd op de rechtsstaat België. Ze oordeelt positief over 'de politiek': zowel over de toezeggingen die premier Dehaene heeft gedaan over hervormingen bij politie en justitie, als over de 'motivatie' van de parlementariërs, die de ene na de andere politieman en magistraat ondervragen.

In het geval van Loubna ging héél veel fout, dat staat vast. De familie dacht destijds onmiddellijk aan een ontvoering, maar de politie reageerde amper. Er werd zelfs gesuggereerd dat de familie het negenjarige kind had uitgehuwelijkt. De verdwijning werd niet als 'onrustwekkend' beschouwd, erkende een hoge Brusselse magistraat vorige week met benepen stem tegenover de parlementariërs. De man beriep zich op het gebrek aan mankracht en middelen bij het parket in Brussel, “waar dagelijks zo'n duizend zaken binnenkomen”.

Er werd in de zaak-Loubna zelfs geen onderzoeksrechter aangesteld. Daardoor was het bijvoorbeeld onmogelijk huiszoekingen te doen bij verdachten. En er wás wel een verdachte, een zekere Jacques G. Deze zou in een café zijn pintje hebben laten staan, toen Loubna voorbij liep. Maar de man beschikte over een alibi voor de bewuste 5de augustus en ging vrijuit. Toen de vrouw die G. aan het alibi had geholpen onlangs haar eerdere verklaringen introk, werd de verdachte alsnog aangehouden.

De zaak is nu in behandeling bij het openbaar ministerie in Neufchateau, waar het onderzoek naar vermiste kinderen geconcentreerd is. Nabela heeft 'groot vertrouwen' in de speurders van Neufchateau, in het bijzonder procureur des konings Bourlet. Er is, vertelt ze, regelmatig contact tussen de speurders en de families van de vermiste kinderen. Dat stelt ze zeer op prijs, zeker na de neerbuigende behandeling die haar in '92 bij de Brusselse politie en justitie ten deel was gevallen.

Vijf maanden na de verdwijning van Loubna verzamelde de in Brussel wijdvertakte familie Ben Aïssa een half miljoen frank, als tipgeld. Tevergeefs. Niemand kon de familie naar het verdwenen meisje leiden. De opgravingen van de laatste tijd in een oude mijn bij Jumet, waar Dutroux de speurders heen stuurde, volgt Nabela voornamelijk via de televisie, net als de rest van de Belgen.

“We kunnen alleen maar afwachten”, zegt ze. “We leven van dag tot dag. Maar we houden moed. Nous espérons.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden