'Het is vreemd rustig in Kaboel'

Er wordt geen campagne meer gevoerd. De meeste mensen zijn vrij en blijven thuis uit angst voor aanslagen.Beeld ap

Hoe versla je als journalist de verkiezingen in een land als Afghanistan? Zaterdag kiezen Afghanen een nieuwe president, maar de spanning is groot na eerdere aanslagen bij stemlokalen. Trouw-journalist Gert Jan Rohmensen bereidt zich tijdens de 'stille dagen' in Kaboel voor op de stembusgang.

Het luchthavenpersoneel heeft moeite met het in bedwang houden van de meute, die zich massaal met kinderwagens en veel teveel handbagage langs de incheckbalie probeert te wurmen, soms zelfs zonder instapkaart. Een hoop onbegrip, geschreeuw en geduw is het gevolg, en zo gaat het hier iedere ochtend weer. Maar uiteindelijk verdwijnt iedereen gedwee in de bus op weg naar de vliegtuigtrap.

Handjevol buitenlanders
Terminal 2 is vanouds de vertrekhal voor veel 'rare bestemmingen', zoals Kaboel, Bagdad en Asjchabad. Een aantal jaren geleden was de hal weinig meer dan een soort hangar zonder faciliteiten, maar ook hier heeft Doebai inmiddels flink gemoderniseerd en nu is er zelfs de luxe van koffie en een geldwisselkantoor.

De meeste van mijn reisgenoten zijn Afghaanse families, opa's, oma's en ouders met kinderen die net terugkeren van een bedevaart in Saoedi-Arabië, als voorbereiding op de hadj. Het handjevol buitenlanders dat deze ochtend meegaat is een schim van dat in vroegere jaren. Dat Afghanistan langzamerhand leegloopt als het gaat om buitenlandse hulpverleners en beveiligers is hier duidelijk te zien.

Bij de landing in de fraaie vallei van Kaboel, die omgeven is door besneeuwde bergtoppen, heeft het vliegtuig de wielen nog maar nauwelijks aan de grond of de eerste zit alweer te bellen. Een paar anderen staan alvast op om hun bagage uit de rekken te vissen, om een mooie voorsprong te krijgen in de race naar de uitgang die zo gaat beginnen. De druk gebarende stewardess wordt aanvankelijk genegeerd, maar dan zakken de meesten toch voor even nog zuchtend terug in hun stoelen.

Het is alweer vroeg dringen geblazen op Terminal 2 van de luchthaven van Doebai, waar mijn vlucht naar Kaboel, Afghanistan zal vertrekken. Veel Afghanen zijn gewend aan ultravroeg opstaan, en zo gebeurt het dat om half vier midden in de nacht bijna tweehonderd Afghanen zich verdringen voor de incheckbalie.

Geen stoet Toyota Corolla's
Het is vreemd rustig in Kaboel. Waar normaal gesproken op een donderdag de gebruikelijke stoet Toyota Corolla's zich door de vele flessenhalzen in de stad perst, is er nu nauwelijks een te zien. De rust heeft te maken met de presidentsverkiezingen van morgen.

Voorafgaand aan die verkiezingen zijn twee 'stille dagen' afgekondigd, en mag er geen campagne meer worden gevoerd. De meeste mensen zijn vrij en blijven thuis uit angst voor aanslagen.

Beeld afp

De middag brengen we, tolk Hamidullah, fotograaf Joel van Houdt en ik, door op het terrein van de Onafhankelijke Kies Commissie IEC, die de accreditaties uitgeeft waarmee we morgen toegang kunnen krijgen tot de stemlokalen. De bewakers aan de poort zijn nerveus.

Niet zo vreemd, want vorige week werd het terrein door talibanstrijders onder vuur genomen vanuit een leegstaand pand even verderop. Ze waren er in boerka's naar binnen geslopen.

Het vuurgevecht duurde vier uur, maar behalve de strijders zijn er geen doden gevallen. Wel zijn de veiligheidsmaatregelen weer verder opgeschroefd en worden we op weg naar het accreditatiekantoortje vier keer uitgebreid gefouilleerd.

Met het pasje op zak gaan we nog even kijken bij het inladen van de verkiezingsmaterialen. Honderden grote, verzegelde blauwe dozen met stembiljetten, potloden en onuitwisbare inkt worden vanuit een grote loods in vrachtwagens geladen. In het dak van de loods zit een groot gat, waar een talibangranaat doorheen is gegaan.

Nervositeit
Het huis waar de taliban zich hadden verschanst, een kapitale villa, is door de Afghaanse troepen volledig aan gort geschoten. Naar verluidt eist de eigenaar, een rijke zakenman, een forse schadevergoeding van de Afghaanse overheid. Als we uit journalistieke belangstelling even met de wachtposten bij de poort praten en vragen of we foto's mogen maken - wat niet mag - komt er een nijdige majoor aanlopen.

"Wat zijn dat allemaal voor vragen, wegwezen hier", schreeuwt hij boos. Vrij atypisch want de meeste Afghanen zijn in het algemeen vriendelijk en gastvrij tegenover buitenlanders. Toch lijkt dat, nu grote delen van de internationale gemeenschap Afghanistan aan het eind van dit jaar zullen verlaten, iets minder te worden. We wijten het maar aan de algemene nervositeit over de verkiezingen.

Trouw-journalist Gert jan Rohmensen doet vanuit Afghanistan verslag van de verkiezingen. Hij schrijft over zijn ervaringen in deze blog.

Beeld reuters
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden