Het is van een logica die ik niet eens wíl begrijpen

Nu gelovigen weer eens briesend de straat op gaan teneinde hun God in bescherming te nemen, moet ik terugdenken aan de Bond tegen het vloeken - een orthodox-protestants gezelschap dat in de seculiere buitenwereld vooral bekendheid geniet vanwege die bontgekleurde papegaai.

Precies twintig jaar geleden, ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan, mocht ik ambtshalve het hoofdkantoor te Veenendaal bezoeken. De toon die de bond destijds aansloeg, herinner ik me, was ronduit strijdbaar. De club trachtte niet alleen via olijke postercampagnes ons taalgebruik te kuisen. Ook landgenoten die in kunst en cultuur de Allerhoogste belasterden, konden een gepeperde brief verwachten. Want als wij het niet doen, zeiden ze in Veenendaal, wie doet het dan wel?

Effect hadden zulke klachten nauwelijks. En de overheid werkte al helemáál niet mee. Christenen, mokte de toenmalige directeur, mag je in dit land blijkbaar straffeloos kwetsen. Enigszins afgunstig keek hij daarom naar de geloofsijver die de moslimwereld ook toen al aan de dag legde. Niet dat hij goedkeurde, zei hij er haastig bij, dat de schrijver Salman Rushdie sinds 1989 dag en nacht voor zijn leven moest vrezen. "Maar ik weet dat moslims alles wat met geloof te maken heeft, in bijzondere ere houden. Ze hebben snel het gevoel dat kritiek op hun geloof de eer van God aantast. Vanuit die kant begrijp ik hun reactie op dat boek van Rushdie heel goed."

Hoe zou het de Hollandse vloekbestrijders sindsdien zijn vergaan?

Vorige week, dat trof, hield de bond open huis in zijn geheel gerenoveerde Veenendaalse hoofdkantoor. Uit een reportage in het Reformatorisch Dagblad leerde ik dat de broeders met hun tijd zijn meegegaan. Zo is het lidwoord onlangs uit de naam geschrapt, werd er een nieuwe, frisse huisstijl aangemeten, en zijn er twee hippig klinkende dochterorganisaties in het leven geroepen: KlasseTaal en TaalQuestie ("Daarmee werken we aan een kenniscentrum voor taalbewustzijn").

Helaas, hoe de top van Bond tegenwoordig denkt over godslasterlijkheden in kunst en cultuur vertelde het verhaal niet. Dat de gewone vloekbestrijding nóg ondankbaarder is dan twintig jaar geleden, kon je er wél uit opmaken. Zelfs jongeren op reformatorische scholen zien er volgens de voorzitter geen been meer in om losjes te zondigen tegen het derde gebod. "Willen we", vroeg hij zich hardop af in de krant, "als christenen nog wel gezamenlijk strijd blijven voeren tegen vloeken en opkomen voor de eer van Gods Naam?"

Het antwoord lijkt me niet heel moeilijk te bedenken: nou nee. Doorsnee christenen liggen ongetwijfeld weleens wakker, maar zelden omdat hun Schepper beledigd wordt. Die kan zich namelijk heel best Zelf redden.

Zoveel luchthartigheid, kom daar eens om in de moslimwereld. De afgelopen dagen konden we weer krasse staaltjes van het tegendeel zien. Alleen omdat een malloot een filmpje maakte waarin zeker heerschap uit de zevende eeuw er niet al te gunstig vanaf komt, worden mensen ¿ mensen zoals u en ik, mensen van vlees en bloed, mensen met een kloppend hart - naar gene zijde geholpen.

Het is van een logica die ik niet eens wíl begrijpen. Maar één ding staat vast: het maakt dat ik die papegaai uit Veenendaal met des te meer mildheid bekijk.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden