COLUMN

Het is onloochenbaar dat Twitter het politieke en maatschappelijk leven beïnvloedt

Beeld Reuters

Het is natuurlijk een beetje pijnlijk, wanneer er ­afscheid van je wordt ­genomen terwijl je nog niet aan opgeven dacht. Het overkwam Andy Murray maandag, toen de tennisser zijn eerste ronde ­verloor op de Australian Open.

Hem viel een ovationeel applaus ten deel, omdat men ervan uitging dat hij zijn grote carriëre nu wel zou beëindigen. Zelf had hij ook al laten doorschemeren dat dit wellicht zijn laatste tennisjaar was, nu hij al zo lang tobde met een onwillige heup. Maar in het interview op de baan zei Murray nog een grote operatie te willen ondergaan en het dan nog eens te willen proberen, dus dan zou misschien volgend jaar... enzovoorts.

Maar toen startte de organisatie op een groot scherm een gefilmd eerbetoon, waarin zijn beroemde rivalen ­Nadal, Djokovic en Federer hem waarderend toespraken en hem prezen om wat hij voor het tennis had betekend. Een afscheidsfilmpje.

Murray moet het met gemengde ­gevoelens hebben aangehoord. Alsof hij levend het graf in werd gebonjourd. Probeer dan maar eens een comeback te maken.

De wereld zit vol misverstanden en slecht begrepen gebaren. Twitter bijvoorbeeld, de korte berichtendienst, is dat geen vat vol onbegrepenheid?

Groot nieuws

Je kon je afgelopen weekend verbazen over de aandacht die Duitse zondagskranten besteedden aan de mededeling dat de voorzitter van de Duitse Groenen had besloten te stoppen met zijn Twittergebruik; het zou hem ­te zeer als persoon hebben veranderd. Enerzijds dreigde hij verslaafd te raken aan de aandacht en de zucht naar bevestiging, anderzijds dwong de formule hem sneller, feller en ondoordachter op politieke thema’s te reageren.

Allemaal gewetensvolle afwegingen ongetwijfeld, maar hoe kan het dat de Duitse media zo’n groot nieuws zien in een politicus als Robert Habeck die, met een betrekkelijk geringe schare volgers (nog geen veertigduizend), stopt met Twitter?

Telegraaf-verslaggever en commentator Wierd Duk – met meer Twittervolgers dan Habeck – merkte op dat ­Duitsers niets begrijpen van Twitter. Dat mag zo zijn; het medium wordt er maar door 5 procent van de bevolking gebruikt en leidt zijn zenuwprikkelend en stroomstotend bestaan, niet heel ­anders dan hier, vooral onder politici en journalisten.

Persoonlijk begrijp ik Twitter vooral ook als een middel om schoonheid te verbreiden en weg te blijven van het ­riool, want als voertuig voor debat heeft het zijn beperkingen en moeten rationele argumenten modderlawines en strontstormen uit kunnen houden. Daarvan weten gebruikers als Duk en Habeck mee te praten; ook Duk moest even de luwte zoeken, zeker toen ook familie en geliefden besmeurd dreigden te worden.

Het is onloochenbaar dat Twitter het politieke en maatschappelijk leven beïnvloedt. Zonder Twitter zat het gevluchte achttienjarige Saudische meisje nu niet in Canada. Voor president Trump is het een geweldig instrument om zijn beleid direct (zelfs bijna met omzeilen van de oude politieke kanalen) bij zijn aanhang te brengen; er zijn er die Trump (57,3 miljoen volgers) met zijn gestaag tweeten op een aambeeld een ware Twitterkunstenaar vinden.

Ja, ook zo’n onbegrepene.

Klein Verslag 

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden