Het is nu echt voorbij voor mister Veronica

Dat moet Veronica een slok op een borrel - oeps! - schelen nu Rob Out eindelijk de deur achter zich dicht trekt. Geen facturen meer van de Maseratidealers meer voor auto's van anderhalve ton, die binnen de kortste keren tegen viaducten de totale vernieling in worden gejaagd.

Geen taxi-kosten meer vanwege een half jaar ontzegging van de rijbevoegdheid na die ontmoeting tussen Maserati en viaduct. Geen hoge caferekeningen meer, zoals die voor afgelopen dinsdagavond, als 'mister Veronica' tenminste zijn belofte gestand heeft gedaan dat hij 'ontzettend dronken' zou worden, nadat voor het laatst de parkeerplaats aan het Hilversumse Laapersveld is verlaten. Hooguit moet er nog een keer worden gedokt voor de vijf miljoen, waarop Out contractueel recht zegt te hebben.

Tien jaar geleden repte hij al van een mogelijk vertrek. In Elseviers Magazine, zo heette het toen nog, zei hij: 'Ik ben de mensen erop aan het voorbereiden dat ze het zonder mij kunnen. Veronica is niet het einde van de wereld.' En even later: 'Ik kan dus heel gauw weg.' EM: Amerika? 'Nee, het heeft wel iets met Amerika te maken. Zuid-Amerika, als ik ga. Maar ik denk dat ik ga.' Sindsdien heeft hij soortgelijke 'afscheidswoorden' herhaald met de regelmaat van een conference op oudejaarsavond.

Het is toch al opmerkelijk dat de 53-jarige Out zo lang is blijven zitten bij een omroepbedrijf waarvan alleen de radiopoot hem in wezen interesseert. Televisie geeft net genoeg licht om bij te lezen, heeft hij zich eens laten ontvallen. Radio heeft altijd de voorkeur genoten van de 'mediadirecteur' van de Veronica Omroep Organisatie. En dan nog radio van tussen mei 1960, toen de uitzendingen van 'Radio 538' ook daadwerkelijk vanaf het schip Veronica kwamen, en 31 augustus 1974, toen de piraat uit de lucht werd gehaald en opgebracht naar Nederlands water. Want de dwingende regels van omroepwet en mediawet zijn hem altijd een gruwel geweest. Termen als 'Veronica legt de bijl aan de wortel van het omroepbestel' moeten bijna wel door hem zijn bedacht.

Bijna 23 jaar is hij als hij zich bij de eigenaren van 'Veronica', de gebroeders Bull en Dirk Verwey, meldt. De Amsterdammer Simon 'Rob' Out heeft daarvoor een tijdje doorgebracht op een jezuieten-seminarie, waar hij nog steeds een hang naar het katholicisme ('Ik ga altijd naar de Sint Pieter. En als ik in Rome ben ga ik er ook wel te biecht') aan over heeft gehouden. Vervolgens wordt het de commando-opleiding, iets waar ie, volgens verscheidene interviews, helemaal geen zin in had. Maar hij heeft er wel leren afzien en doorzetten.

En daarna Veronica dus, met even een kleine tussenstap naar een popplatenprogramma van de NCRV. Zijn eerste werk bij de zeepiraat is presenteren als helft van een duo, Bob en Brenda. Al vrij snel is zijn naam gemeengoed, net als die van Joost 'mag het weten' den Draaijer (Willem van Kooten), Jan van Veen, 'Muziek terwijl u werkt' Cowboy' Gerard de Vries 'Koffietijd met' Tineke de Nooy, en de man met de wekker Eddy Becker. En niet te vergeten zijn maatje door dik en dun, ook nu nog, Lex Harding. Onder het pseudoniem Egbert Douwe zingt Out zich buitengewoon vals naar de top van de Hitparade met 'Kom uit de bedstee, m'n liefste'.

Hij is erbij als de zeezender in augustus 1974 zwijgt en volgens Outs memoires 'Veronica, een jaar later' pinkt hij bij die gebeurtenis een traan weg en zegt: 'Wat nu, oom Bull'. 'Veronica, sorry, is het dan allemaal echt voorbij?' krast Peter Koelewijn. Out blijft mister Veronica en gaat meewerken aan een legale omroep, de VOO. Binnen anderhalf jaar, dankzij fors lobbyen en demonstraties op en rond het Binnenhof, is de status van aspirantomroep bereikt. Tien jaar later heeft Veronica de A-status.

Al die tijd zit Out op de directiestoel. De deuren staan altijd open, maar het is de baas wiens wensen worden opgevolgd. Wie zich niet in de formule van 'jong, snel en positief oftewel niet-te-moeilijk' herkent of het niet tot uitgangspunt van zijn werk wil maken kan beter opkrassen. Op die manier wordt bijvoorbeeld de actualiteitenrubriek Nieuwslijn de wacht aangezegd.

Out is de enige die echt aan de top staat. Enkele treden lager in de piramide bevindt zich Harding en daaronder is het een zeer breed vlak. Bij Veronica zijn de lijnen kort, zoals dat heet. Het is nog de tijd dat Out het werk met 56 mensen afkan in plaats van 156. Veronica is geen bureaucratie, Veronica is een levenshouding. En vooral jong-zijn. De baas zelf is verreweg de oudste, de meeste Veronicanen zitten tussen de 18 en 28 jaar. Kreten als 'Veronica komt naar je toe' wekken terecht de indruk dat de werknemers liever in het land bezig zijn dan in het omroepkwartier.

Eind 1988 passeert de VOO de magische grens van een miljoen leden en kort daarna stort Out zich in een avontuur, dat uiteindelijk tot zijn 'val' zal leiden. Met radio-directeur Lex Harding en de accountant van de omroeporganisatie Peter de Jager 'investeert' hij in het commerciele omroep-project RTL Veronique. De prijs is hoog: het Commissariaat voor de Media veroordeelt Veronica tot het inleveren van zeven weken zendtijd, een vonnis dat nog niet is voltrokken.

De herrie breekt los. Tal van medewerkers verwijten Out dat hij het voortbestaan van de VOO op de tocht heeft gezet. De ledenraad, die geen feitelijke macht heeft, zet de Veronica-top in de beklaagdenbank en de verenigingsraad, die wel kan benoemen en ontslaan, maakt VOO-voorzitter Wouter Bordewijk tot zondebok en stuurt hem weg.

Out blijft, als vice-voorzitter van het bestuur en als algemeen directeur, met onder zich Harding, die na een korte uitstap naar RTL Veronique weer terug is als directeur radio en de van de Vara gekomen Joop Daalmeijer, die de sectie televisie leidt. Er komt een nieuwe voorzitter, de oud-staatssecretaris van WVC Joop van der Reijden, die tot dan NOS-voorzitter is.

Het loopt fout bij Veronica, althans in de ogen van Out. De twee Joopen beschikken niet over de goeie mentaliteit. In plaats van mee te werken aan het onderschrijven van het bestel onder het motto 'Regels? Wat regels!' schikken Van der Reijden en Daalmeijer zich keurig in het bestel. Er wordt wel wat geopperd over commercieel gaan, maar steeds minder wordt dat serieus genomen. Out ziet Veronica van een levenshouding veranderen in een bureaucratie.

De Telegraaf wordt ingeschakeld. In twee lange bijdragen van de hand van Henk van der Meyden zelve mag Out zijn klaagzang aanheffen over de verwording van zijn 'geesteskind'. Hij doet heel opmerkelijk zelfs een boekje open over zijn prive besognes. Hoe zijn vrouw er niet meer tegen kon en in het ziekenhuis belandde, hoe moe hij zelf van alles is. En dat voor iemand die nooit vragen over zijn persoonlijk leven wilde beantwoorden. . .

Het onderzoeksbureau KPMG laat een rapport over het Veronica-management het licht zien. Er staat nogal wat stevige kritiek in: de algemene leiding en die van de sectie tv zijn beneden de maat. De machtsstrijd is inmiddels ook doorgedrongen tot de kolommen van bladen als Nieuwe Revu. Daalmeijer eruit, deelt Out mee. En voor iedereen een spreekverbod, inclusief Van der Reijden. Na weer een emotionele vergadering van de verenigingsraad krijgt de algemeen directeur een nieuwe functie, die van mediadirecteur. De leiding komt voorlopig in handen van Tiede Herrema, een voormalige topman van Akzo.

Nog eenmaal zetten Out en Harding, die inmiddels is geschorst omdat hij naar de commercie overstapt, alles op alles. Weer via De Telegraaf. Van der Reijden en Daalmeijer moeten eruit. Het bestuur weigert, ondanks te hoop lopen van de leden, de voorzitter af te vallen. Out rest nog slechts een keus: de aftocht. Veronica kan het in het vervolg zonder hem. Ze hebben er lang genoeg aan kunnen wennen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden