Het is niet meer die gezellige olympische familie

verbroedering | Bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro zijn beschaving en verbroedering ver te zoeken, ook bij de sporters zelf. Doping is ook hier de aanleiding.

Het heilige olympische begrip verbroedering kan voor de Spelen van Rio de Janeiro gevoeglijk worden geschrapt. Van de hoogste predikers van ethiek tot de laagste, al dan niet gedrogeerde ploeteraars in de sportarena's, ze besmeuren elkaar met modder.

Zo de olympische familie nog bestaat, dan is die uit elkaar gevallen en wordt onder het mom van schone sport een verbale oorlog gevoerd. Zelfs binnen door nationalisme gedreven landenploegen ontstaan scheuren. De 19-jarige olympische zwemkampioene Lilly King was wel zo 'fair' in haar tirade tegen de Russische concurrente Joelia Efimova ook de aanwezigheid van haar landgenoot Justin Gatlin in de Amerikaanse ploeg te hekelen. Gatlin, op de 100 meter atletiek concurrent van Usain Bolt, is tweemaal op doping betrapt.

Maar laten we bovenaan beginnen, bij IOC-voorzitter Thomas Bach. Hem wordt gebrek aan ruggegraat verweten omdat hij de Russen er niet uit heeft gegooid. Kort voor de Olympische Spelen was het beruchte McLaren-rapport verschenen met bewijzen van een door de Russische overheid gesteund doping-systeem, plus bedrog met controlestalen tijdens de Winterspelen in Sotsji. Bach weigerde te doen wat de internationale atletiekfederatie IAAF en (later) het paralympisch comité IPC wel deden: Rusland uitsluiten.

Robert Harting, olympisch kampioen discuswerpen en landgenoot van Bach, loste het eerste schot in een oorlog waarin IOC-leden, politici, dopingbestrijders, trainers en sporters kriskras vechtend door elkaar heen lopen. "Voor mij is hij deel van het dopingsysteem, niet van het antidopingsysteem", zei Harting over de hoogste IOC-baas. "Ik schaam me voor hem."

Het IOC en het falende wereld anti-dopingagentschap Wada raakten met elkaar in de clinch en beschuldigingen en verwijten gingen over en weer. Binnen het IOC balde het met vier leden topzware Russische contingent met Alexander Popov als roerganger de vuist.

Popov is als zwemmer een legende, als IOC-lid laat hij blijken niets van de olympische waarden te hebben begrepen. "We geven toe dat misschien niet alles in de Russische sport in orde is, maar dat is ons intern probleem. We houden er zeker niet van als iemand zijn neus in onze zaken stopt."

Om vervolgens Sebastian Coe, voorzitter van de IAAF, te bedreigen: "Ik hoop dat hij geen spijt krijgt van zijn beslissing over de Russische atleten, want boontje komt om zijn loontje. Ik hoop dat hij 's nachts goed slaapt." Coe heeft zoveel serieuze doodsbedreigingen gekregen, dat hij het ministerie van binnenlandse zaken heeft ingeschakeld.

Dat is een kostbare rekening om vanaf vrijdag het atletiekstadion te hebben gevrijwaard van de discussies en beschuldigingen die nu in het zwembad de vrije slag zwemmen. Daar staan oude machtsblokken tegenover elkaar: Amerikanen en Australiërs tegen Russen en Chinezen.

Op zich is dat niets nieuws. In de jaren zeventig en tachtig werden al besmuikte opmerkingen gemaakt over het lage stemgeluid van de Oostblokzwemsters. Toen begin jaren negentig de Chinese vrouwen de macht overnamen, riepen westerse zwemcoaches na de WK van 1994 dat ze China uit de ranglijsten geschrapt wilden zien.

Nu is het al bij de ouverture van het olympische zwemtoernooi raak. Nadat Amerikanen en Australiërs olie op het vuur hadden gegooid, werd de Russin Efimova net als de in 2014 drie maanden geschorste Chinees Sun Yang uitgefloten nadat ze hun respectievelijke zilveren (100 school) en gouden medaille (200 vrij) op het droge hadden.

Beschimpt

Ze worden ook nog eens openlijk beschimpt door hun collega's. De olympische zwemkoning Michael Phelps noemde hun succes hartverscheurend voor schone sporters. De Australiër Mack Horton noemde Sun Yang een dopingbedrieger, nog voor hij hem op de 400 vrij had verslagen. De Chinese media sloegen terug door Australië 'een Britse offshore-gevangenis op de rand van de beschaving' te noemen.

De toon is gezet voor Olympische Spelen waar ook de normen en waarden naar de rand van de beschaving zijn geschoven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden