'Het is meer een boek van vroeger'

In de jaarlijkse campagne 'Nederland Leest' staat een maand lang een klassieker uit de Nederlandse literatuur in de belangstelling. Vanaf vandaag worden alle lezers van het land uitgedaagd om 'De donkere kamer van Damokles' van W.F. Hermans te (her-)ontdekken. Trouw was het evenement een stap voor en liet zes jongeren de roman van Hermans uit 1958 lezen.

Jaap Goedegebuure (65)
"Eerdere jaren heb ik weleens mijn twijfels gehad over de romans die ze kozen voor 'Nederland Leest'. Maar in dit geval vind ik de keuze uitstekend.

Veel meer dan de boeken die eerder waren uitverkoren, behoort 'De donkere kamer van Damokles' wel tot de grote romans uit de moderne Nederlandse literatuur.

Als romanschrijver, als schrijver van verhalen, als componist van de zogenoemdeplot driven novel, stak Hermans er sowieso met kop en schouders bovenuit. Dit boek hangt ook nog eens tegen een thriller aan. Het werd niet voor niets ook internationaal opgemerkt.

Thrillerschrijver John le Carré bijvoorbeeld, liet zich met zijn 'The spy who came in from the cold' door deze klassieke roman van Hermans inspireren. 'De donkere kamer van Damokles' is bovendien typisch Hermans, met die onontwaarbare kluwe van waarheid en verzinsel; dat overgeleverd zijn aan een wereld van leugen en bedrog.

Ik geloof dat 'De donkere kamer van Damokles' - anders dan 'De avonden' van Reve - het ook nu nog goed doet bij mijn jonge studenten."

Jaap Goedegebuure is recensent van Trouw en hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde.

Lisa de Boer (21) Verpleegkundige
"Ik kende dit boek niet. Ik vond het interessant om te lezen. Het verhaal moest voor mij wel eerst op gang komen, ik moest echt door dat begin heen. Maar toen ontstonden er wel spannende situaties. Wie is die Dorbeck? Dat wilde ik wel weten. Mijn opa en oma waren tieners toen de oorlog begon. Ik vind het interessant en aangrijpend om over die periode te lezen. Het grootste deel van het verhaal is ook in deze tijd nog wel te begrijpen. Alleen: wat is een Leica? Ik denk dat de nieuwe generatie geen idee heeft hoe iets als foto's ontwikkelen werkt. Ik zou mijn ouders of schoonouders dit boek eerder aanraden dan mijn vriendinnen."

Elisa van Lier (15) 3 mavo
"Ik denk dat ik ongeveer tot bladzijde vijftien ben gekomen. Dat komt omdat ik het begin saai vond. Nee, ik zie niet op tegen veel bladzijdes. Dat maakt me niks uit. Als het begin me niet aanspreekt, dan kan ik gewoon niet doorgaan met lezen. Ik moet een boek meteen goed vinden. Ik weet niet hoe oud dit boek is, maar ik vond het ook te ouderwets geschreven, al kan dat ook komen omdat het in de oorlog speelt. En ik miste toch wel jongeren in het verhaal. Als er jongeren in voorkomen, heb ik veel meer zo'n gevoel van: dit had mij ook kunnen overkomen. Het zou kunnen dat dit boek in deze tijd nog kan, maar dan alleen voor echte lezers."

Job Velseboer (16) 5 vwo
"Ik vond het een heel goed boek. Goed bedacht. Je wordt steeds als lezer voor de gek gehouden. Het is ook een onvoorspelbaar verhaal. Vooral op het einde. Ik had dat niet verwacht. Het kostte me geen moeite om dit boek uit te lezen. Ik lees wel vaker dikke boeken, dus dat ging wel goed. Dat het over de oorlog gaat, vind ik wel interessant. Als je daar niks mee hebt, denk ik dat het wel anders is. Het duurt even voor je in het verhaal zit, vooral omdat er zoveel voorinformatie in zit. Om er in te komen, zit je al gauw op pagina 100. Je merkt wel dat het een boek is van een tijd geleden. Er wordt anders geschreven. Netter. Maar het verhaal past nog heel goed in deze tijd."

Jip Kuiper (12) 1 havo
"Eigenlijk sleurde het boek me in het begin helemaal mee. Maar toen kwamen er zóveel namen en personen in voor, dat ik het niet meer snapte. Ik ben tot net voor de helft gekomen, toen ben ik gestopt met lezen. Toch vond ik het wel een interessant boek. Er zat wel een soort spanning in en lezen over de oorlog vind ik ook wel interessant. Ik denk dat dit boek nu nog best verkocht kan worden. Volgens mij is het niet uit de tijd, ofzo. Ik denk alleen dat het aantal bladzijdes te veel is. Het is een te uitgerekt verhaal. Ik heb liever een boek dat ik in een paar weken kan lezen, dan een boek waarbij ik het idee heb dat ik er een half jaar over ga doen."

Sanne van Lier (15) 3 havo
"Tot de Duitsers hem pakken. Tot zover heb ik het gelezen. Ik denk dus tot bladzijde tachtig of zo. Toen ben ik ermee gestopt. Maar ik ben wel stiekem even snel naar het einde gegaan, omdat ik toch wel nieuwsgierig was hoe het afloopt. Vooral het begin vond ik erg langdradig. Dat zijn baard niet groeit, dat hij te grote voeten had. Ik dacht toen ik dat las: wat boeit mij dat nou? En er komen te veel moeilijke woorden in voor. Ik denk dat dit boek eerder een boek voor volwassenen is. Wat ook meespeelt, is hoe je zelf bent. Ik ben niet zo'n leeskind."

Mees Hewitt (13) 2 havo
"Persoonlijk vind ik het best wel een ouderwets verhaal. Het is meer een boek van vroeger en het leek wel of ze het expres vaag hadden opgeschreven. Ik vond het een ingewikkeld boek. De schrijfwijze vond ik ingewikkeld en het verhaal vond ik ingewikkeld. Na een tijdje vond ik het wel weer spannend worden, maar ik heb het toch niet helemaal uit gekregen. Ik ben ook niet zo in de oorlog geïnteresseerd, ik denk dat dat ook wel scheelt. Misschien is dit boek leuker om later nog eens te lezen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden