Het huwelijk werd optimaal benut

Als de verwachtingen zijn uitgekomen, hebben de beelden van het huwelijk van prins William en Kate Middleton een kwart van de wereldbevolking bereikt; tussen de 1,5 en 2 miljard mensen. Ter vergelijking: de finale van het WK voetbal, vorig jaar, bereikte 700 miljoen kijkers.

Het is een opmerkelijke prestatie voor een stel waarvan we heel lang niets zullen horen, tenninste niet in de hoedanigheid van koning en koningin. William is nog ver verwijderd van de troon. Zijn vader Charles is de eerste troonopvolger. En als prins William zo lang moet wachten als hij, kunnen we nog wel even.

Dat mocht gisteren de mediabelangstelling niet drukken. In Londen waren zo'n achtduizend journalisten neergestreken. De BBC begon om negen uur 's ochtends met uitzenden, de NOS volgde twee uur later. En het aantal internetkanalen dat volstroomde met het huwelijk, was niet te tellen.

Je kunt bewondering hebben voor de manier waarop de Britten deze wereldshow regisseerden. De media-aandacht stond in geen verhouding tot het politieke en staatsrechtelijke gewicht van prins William, in geen verhouding tot het belang van de Britse monarchie, en in geen verhouding tot het gewicht van Groot-Brittannië in de wereld.

De show werd gedragen door Britse traditie, door het dramatische leven van de moeder van de bruidegom, door het sprookje van het gewone meisje dat met de prins mag trouwen.

De enige politieke en staatsrechtelijk relevantie is gelegen in de vraag hoe effectief dit huwelijk wordt gebruikt voor het versterken van een monarchie die een paar rampzalige decennia heeft beleefd. In dat opzicht was het gisteren een goede dag voor het Britse koningshuis.

Waar de Windsors veertien jaar geleden jammerlijk faalden door niet onmiddellijk met het volk te rouwen om prinses Diana, werden de pr-kansen bij het huwelijk van haar zoon optimaal benut. Maar het was gisteren toch vooral de show van mediasterren Kate en William.

Het is vandaag in Thorn en Weert niet anders. Er zullen wat minder camera's en journalisten zijn, maar we kunnen erop rekenen dat we iedere beweging van de koninkijke familie te zien krijgen. Koninginnedag is een belangrijk moment voor de Nederlandse monarchie, zeker sinds de dramatische gebeurtenissen in Apeldoorn twee jaar geleden.

Het is jammer dat het door de media, en vooral de televsie, altijd weer groter gemaakt moet worden, zoals het jammer is dat de vrijmarkt niet gewoon een gezellige bedoening kan blijven. Je gaat Amsterdam mijden op 30 april, en je piekert er niet over om de hele dag voor de buis te gaan zitten om iedere beweging van Beatrix in Noord-Limburg te volgen.

Het mediacircus tekent de ontwikkeling in de afstand tussen vorst en volk: die is kleiner geworden, Het koninklijk gezag is niet vanzelfsprekend meer, maar afhankelijk van optreden en functioneren van leden van de koninklijke familie, en onderwerp van politieke discussie.

Dat is goed. Er waren vroeger taboes en codes. Wij hadden ooit strikte regels waar en hoe verjaardagen te vermelden van leden van het koninklijk huis, op de voorpagina of binnenin, met of zonder foto. We worden daar nu door lezers minder strikt op afgerekend. En er is ruimte voor debat over de rol van de monarchie, ook als dat wordt gevoerd op de felle toon van een Sylvain Ephimenco.

In politiek Den Haag laait met regelmaat de discussie op over de rol van het staatshoofd in ons politiek bestel. Maar dat blijft in Nederland toch een ontspannen debat. Bij voorstellen voor drastische veranderingen in het staatsbestel wordt al snel de vraag gesteld die vicevoorzitter van de Raad van State Herman Tjeenk Willink ooit formuleerde: Voor welk probleem is dit eigenlijk een oplossing?

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden