Het huwelijk is meer dan wederzijdse liefde

Je hoeft niet homofoob te zijn om tegen het homohuwelijk te zijn, stelt Sietse Greving. Het hogere doel van trouwen is het voortbrengen van kinderen.

SIETSE GREVINGPREDIKANTGEREFORMEERDE KERK VRIJGEMAAKT en ALKMAAR

Hoe kun je nou tegen het recht op huwelijksgeluk zijn? schreef Kirsten van den Hul onlangs verontwaardigd (Opinie, 21 mei). Maar je hoeft niet homofoob te zijn om tegen het homohuwelijk te zijn. De discussie gaat niet alleen om de rechten van mensen, maar ook om wat het huwelijk is.

Het huwelijk is de publieke bevestiging van de wederzijdse liefde tussen mensen, betoogt Van den Hul. Als dat zo is, kun je inderdaad moeilijk tegen het homohuwelijk zijn. Wie zijn wij om mensen hun huwelijksliefde te ontzeggen?

Maar klopt Van den Huls interpretatie van het huwelijk? De Amerikaanse academici Sherif Girgis, Ryan T. Anderson en Robert P. George schreven een boek ('What is marriage?'), dat de ogen opent voor de verschuiving in ons denken hierover.

In de oorspronkelijke visie op het huwelijk was er een groter doel dan de wederzijdse bevrediging van behoeften. Het huwelijk was een instelling voor het krijgen en grootbrengen van kinderen. Daarom wordt ook eeuwige trouw beloofd: kinderen hebben belang bij een vader en moeder die niet uit elkaar gaan.

undefined

Achterlijk

Het huwelijk is niet voor niks een publieke aangelegenheid, waar de overheid een vinger in de pap heeft. Vergelijk het met vriendschap. Wie vriendschap sluit, hoeft niet naar het gemeentehuis. En ontvrienden kan zonder rechter. Maar scheiden niet. Waarom niet? Omdat de overheid een belang heeft bij het huwelijk, een belang dat ze niet heeft bij vriendschappen. Welk belang? Dat is de visie dat het huwelijk de dragende structuur is voor het grootbrengen van kinderen. De samenleving heeft baat bij stabiele huwelijken.

Dit alles klinkt achterlijk in onze westerse egalitaire oren. Toch heeft deze oorspronkelijke visie op het huwelijk zich bewezen als essentieel voor een gezonde samenleving. Los van religieuze waarden treffen we dit idee in allerlei culturen.

Hoe graag we ook alle onderscheid tussen homo en hetero willen opheffen, nooit kan een homorelatie volstrekt gelijk worden aan een heterorelatie. Homo's kunnen samen geen kinderen voortbrengen. Dit is geen discriminatie, zoals Van den Hul betoogt, maar een onderscheid dat het menselijk lichaam maakt. Het kan niet. De natuur leert ons dat alleen vanuit de lichamelijke versmelting van man en vrouw kinderen geboren kunnen worden. Heteroseks is in beginsel gericht op een groter doel dan wederzijds genot, namelijk op het grootbrengen van kinderen.

undefined

Mond vol tanden

Niet langer zien wij het huwelijk als een permanente verbinding van man en vrouw voor het grotere doel van het voortbrengen van kinderen. Het huwelijk is 'slechts' een emotionele verbinding waarvan partners een publieke bevestiging verlangen. Daarmee is het huwelijk diffuus geworden. Als er nu drie, vier, vijf mensen willen trouwen, wie kan daar nog tegen zijn? Vroeger konden we zeggen: sorry, het huwelijk is een exclusieve relatie voor man en vrouw, gericht op het voortbrengen van kinderen. Nu staan we met de mond vol tanden: met hetzelfde argument waarmee het homohuwelijk is ingevoerd zal gezegd worden: wij houden toch van elkaar, wie ben jij om ons dit recht op geluk te ontzeggen?

De discussie over het homohuwelijk gaat dus niet alleen over rechten van homo's, maar ook over het wezen van het huwelijk. Het is niet achterhaald te stellen dat het huwelijk meer is dan een publieke erkenning van wederzijdse liefde.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden