Het houdt maar niet op met de levenslustige Arean

Muziek

Jenny Arean in concert. Regie Ruut Weissman. Gezien za. 8/12 in Leidse Schouwburg. Vr 14/12 Dokkum, za 15 Leeuwarden, 17 t/m 19/12 Kleine Komedie Amsterdam. Daarna tournee door het hele land t/m 25/4/2008. Info: www.bvgool.nl

Een grote spiegel hangt in het midden van het toneel, links op een rode bank zit Jenny Arean. „Het houdt natuurlijk een keer op”, zegt Arean (1942, zangeres, cabaretier). Maar voor Arean houdt het niet op. Met haar nieuwe show ’Jenny Arean in concert’ reist ze een half jaar het land door, ’van Delfzijl tot Zierikzee’. Een show, waarin de Amsterdamse terugblikt op bijna een halve eeuw theaterleven, waarin ze overwegend nieuwe liederen zingt op teksten die vrienden voor en met haar hebben gemaakt. Met een stem die niets aan kracht heeft verloren en alleen maar warmer is geworden. En met een vitaliteit waar menig leeftijdgenoot haar om zal benijden. Jenny Arean krijgt inmiddels haar AOW, kan met korting naar Artis, reist met de tram op een roze strippenkaart en verheugt zich op de komst van haar kleindochter van tweeënhalf jaar, met wie ze soms naar de geitjes op het Bickerseiland of de hoge schommel op de Palmgracht gaat. Of met wie ze thuis wat speelt: ’Dan ben ik het kind en is zij de moeder’.

Zonder pauze staat Arean anderhalf uur op het toneel. Bij de voorstelling afgelopen zaterdag in de prachtige Leidse Schouwburg vliegt de tijd om. Arean praat en zingt over haar leven, haar filosofietjes, intiem begeleid door de musici Peter van de Zwaag (piano) en Hubert Heringa (verschillende instrumenten). ’Er is geluk, maar soms ook niet’, zingt Arean.

Mooi en ingetogen is haar nieuwe lied ’We gaan uit elkaar’ (van George Groot): ’Nee ik heb niks meer te zeggen! Ik ben te moe om te praten’. En ’we hebben het geluk samen gevonden en raakten het samen weer kwijt’. Vervolgens gaat ze door met ’Er rijdt een trein’ van Aznavour: een simpel kaartje is de poort naar het geluk. En daarna weer het scherpe ’Top’ (van Ivo de Wijs), over het ’graaien aan de top’, terwijl elders in de wereld kinderen stenen sjouwen of jeans voor ons maken.

Zonder problemen stapt ze over op een hilarisch lied over die rode schoenen die ze had gekocht. Ze zou ze ophalen maar is de naam van de straat vergeten: Huidenstraat, Berenstraat, Wolvenstraat, ’God , hoe heet die straat’. ’Ja, ergens bij een brug’. Intussen worden foto’s uit Areans leven in de spiegel geprojecteerd. ’Als je sterft, sterven alle foto’s met je mee’.

Voor de levenslustige Arean is het theaterleven nog steeds een vanzelfsprekendheid. ’Ik heb geen plan’, zegt ze. Doorgaan Jenny, hier willen we nog jaren van genieten!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden