Het halve werk

(Trouw)

Japanse messen met bamboe handvat en een fraaie verchroomde snijbonensnijder lachen Thijssen toe

Het is natuurlijk veel te vroeg – Sint is nog niet eens onderweg naar ons land – maar nu al die supers al chocoladeletters in de schappen leggen, mag ik ook aan mijn verlanglijstje beginnen. En wat kan er anders op mijn lijstje komen dan zaken voor in de keuken?

Daar rijst een probleem. Hoe kom ik erachter wat er is, voor in de keuken? Winkels puilen uit van ingewikkelde instrumenten en personeel dat niet weet waar dat voor dient of dat chagrijnige gezichten trekt. Wat ontbreekt is een naslagwerk voor keukengerei. Dan propt, op een mooie morgen, de postbode een bruin pakje door mijn brievenbus. Er zit een boek in, ’Tools for Cooks’, bijna reden genoeg om het ongelezen weg te leggen. Ik ben op zoek naar een Nederlands boek waar gereedschap in staat dat ik Nederland kan kopen. De ondertitel ’Keukengerei van A tot Z’ overtuigt me dan weer.

Het boek begint, na het voorwoord, met een hoofdstukje ’materiaalkeuze’. Onder hoofdjes als ’aardewerk’ en ’koper’ staan de voor- en nadelen kort opgesomd. Erg leerzaam, nu weet ik bijvoorbeeld waarom ik geen koperen pan heb: hij verkleurt waar je bij staat, moet worden afgedroogd met een zachte doek en ingewreven met citroen en zout.

Het boek gaat verder met hoofdstukken die gespecialiseerd zijn naar een bewerking. ’Snijden, schillen en boren’ is er zo eentje, en ’meten en wegen’. Het hoofdstuk ’snijden etc.’ begint met prachtige messen, waaronder verlangen opwekkende Japanse, en per soort mes een functionele omschrijving. Waarom heeft het mes deze vorm, wat maakt het geschikt voor dit snijwerk? Nuttig. De Yanagiba, ofwel wilgenblad, een prachtig mes met bamboe handvat, verschijnt op mijn verlanglijstje. Op naar het volgende hoofdstuk, ’malen, raspen en pletten’ getiteld.

Gaande het lezen, bekruipt me een gevoel dat pas na lang denken bescheidenheid blijkt te zijn. Daar heb ik niet zo vaak last van, maar in dit geval wel. Kan ik eigenlijk wel goed beoordelen of dit gereedschap goed en verkrijgbaar is? Neem de steelpannen met deksel, daar heb ik nog niet zo lang geleden stad en land voor afgebeld, en nul op het rekest gekregen. En is het raar dat er maar één kaasschaaf in het boek staat, terwijl ik er zelf al drie soorten van heb? Ruimtegebrek kan het niet zijn, want ieder hoofdstuk besteedt vele pagina’s aan uitleg van technieken en recepten. Dat is gek. Het is toch geen kookboek.

Eerst maar eens naar de lokale messensmid. Zijn de Japanse messen met bamboe handvat eigenlijk wel te koop? De juffrouw achter de kassa schudt haar hoofd. Ze heeft wel een mes in die vorm, maar zonder dat handvat. „Die zijn ook wel goed”, zegt ze. „Maar andere zijn beter.” De oriëntaalse koksbijl, uit één stuk staal, verkoopt ze wel, voor bijna tweehonderd euro. Tjee, ik hoop dat Sint een dikke portemonnee heeft.

Op naar de Kookwinkel die, ondanks zijn zuidelijke ligging, een reputatie in heel het land heeft. Daar kijkt eigenaar Brinkman het boek hoofdschuddend door. Ach, de blik van een vakman. Hij is het met me eens over de sortering kaasschaven, maar heeft meer te klagen.

De steelpannenset met deksel is met enige moeite wel te bestellen, maar de verchroomde snijbonensnijder, waar mijn begerig oog op gevallen was, is niet meer verkrijgbaar. De verstelbare dwarsligger, die zo handig lijkt, is erg kwetsbaar en dat staat er dan niet bij.

Er staat veel Engels spul in, terwijl net zo goed Duits of Nederlands fabrikaat bestaat. Zo is er meer. Eigenlijk is ’Tools for Cooks’ vlees noch vis. Het wachten blijft op een uitputtend, Nederlands gereedschappenboek.

(Trouw)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden